1 καί μιμνήσκω ὁ κτίζω σύ ἐν ἡμέρα νεότης σύ ἕως ὅστις μή ἔρχομαι ἡμέρα ὁ κακία καί φθάνω ἔτος ἐν ὅς εἶπον οὐ εἰμί ἐγώ ἐν αὐτός θέλημα
2 ἕως ὅς μή σκοτίζω ὁ ἥλιος καί ὁ φῶς καί ὁ σελήνη καί ὁ ἀστήρ καί ἐπιστρέφω ὁ νέφος ὀπίσω ὁ ὑετός
3 ἐν ἡμέρα ὅς ἐάν σαλεύω φύλαξ ὁ οἰκία καί διαστρέφω ἀνήρ ὁ δύναμις καί ἀργέω ὁ ἀλήθω ὅτι ὀλιγόω καί σκοτάζω ὁ βλέπω ἐν ὁ ὀπή
4 καί κλείω θύρα ἐν ἀγορά ἐν ἀσθένεια φωνή ὁ ἀλήθω καί ἀναἵστημι εἰς φωνή ὁ στρουθίον καί ταπεινόω πᾶς ὁ θυγάτηρ ὁ ἆ
5 καί γέ ἀπό ὕψος ὁράω καί θάμβος ἐν ὁ ὁδός καί ἀνθέω ὁ ἀμύγδαλον καί παχύνω ὁ ἀκρίς καί διασκεδάζω ὁ κάππαρις ὅτι πορεύομαι ὁ ἄνθρωπος εἰς οἶκος αἰών αὐτός καί κυκλόω ἐν ἀγορά ὁ κόπτω
6 ἕως ὅστις μή ἀνατρέπω σχοινίον ὁ ἀργύριον καί συνθλίβω ἀνθέμιον ὁ χρυσίον καί συντρίβω ὑδρία ἐπί ὁ πηγή καί συντροχάζω ὁ τροχός ἐπί ὁ λάκκος
7 καί ἐπιστρέφω ὁ χοῦς ἐπί ὁ γῆ ὡς εἰμί καί ὁ πνεῦμα ἐπιστρέφω πρός ὁ θεός ὅς δίδωμι αὐτός
8 ματαιότης ματαιότης εἶπον ὁ ἐκκλησιαστής ὁ πᾶς ματαιότης
9 καί περισσόν ὅτι γίγνομαι ἐκκλησιαστής σοφός ἔτι διδάσκω γνῶσις σύν ὁ λαός καί οὖς ἐκἰχνιάζω κόσμιον παραβολή
10 πολύς ζητέω ἐκκλησιαστής ὁ εὑρίσκω λόγος θέλημα καί γράφω εὐθύτης λόγος ἀλήθεια
11 λόγος σοφός ὡς ὁ βούκεντρον καί ὡς ἧλος φυτεύω ὅς παρά ὁ σύναγμα δίδωμι ἐκ ποιμήν εἷς καί περισσόν ἐκ αὐτός
12 υἱός ἐγώ φυλάσσω ποιέω βιβλίον πολύς οὐ εἰμί περασμός καί μελέτη πολύς κόπωσις σάρξ
13 τέλος λόγος ὁ πᾶς ἀκούω ὁ θεός φοβέω καί ὁ ἐντολή αὐτός φυλάσσω ὅτι οὗτος πᾶς ὁ ἄνθρωπος
14 ὅτι σύν πᾶς ὁ ποίημα ὁ θεός ἄγω ἐν κρίσις ἐν πᾶς παραὁράω ἐάν ἀγαθός καί ἐάν πονηρός