1 ἵνα τίς σύ βέβηλος καταἧμαι ἐν συνέδριον ὅσιος καί ὁ καρδία σύ μακρός ἀποἵστημι ἀπό ὁ κύριος ἐν παρανομία παραὀργίζω ὁ θεός ἰσραήλ
2 περισσός ἐν λόγος περισσός ἐν σημείωσις ὑπέρ πᾶς ὁ σκληρός ἐν λόγος κατακρίνω ἁμαρτωλός ἐν κρίσις
3 καί ὁ χείρ αὐτός ἐν πρῶτος ἐπί αὐτός ὡς ἐν ζήλος καί αὐτός ἔνοχος ἐν ποικιλία ἁμαρτία καί ἐν ἀκρασία
4 ὁ ὀφθαλμός αὐτός ἐπί πᾶς γυνή ἄνευ διαστολή ὁ γλῶσσα αὐτός ψευδής ἐν συνάλλαγμα μετά ὅρκος
5 ἐν νύξ καί ἐν ἀπόκρυφος ἁμαρτάνω ὡς οὐ ὁράω ἐν ὀφθαλμός αὐτός λαλέω πᾶς γυνή ἐν συνταγή κακία ταχύς εἴσοδος εἰς πᾶς οἰκία ἐν ἱλαρότης ὡς ἄκακος
6 ἐκαἴρω ὁ θεός ὁ ἐν ὑπόκρισις ζάω μετά ὅσιος ἐν φθορά σάρξ αὐτός καί πενία ὁ ζωή αὐτός
7 ἀνακαλύπτω ὁ θεός ὁ ἔργον ἄνθρωπος ἀνθρωπάρεσκος ἐν κατάγελως καί μυκτηρισμός ὁ ἔργον αὐτός
8 καί δικαιόω ὅσιος ὁ κρίμα ὁ θεός αὐτός ἐν ὁ ἐκαἴρω ἁμαρτωλός ἀπό πρόσωπον δίκαιος ἀνθρωπάρεσκος λαλέω νόμος μετά δόλος
9 καί ὁ ὀφθαλμός αὐτός ἐπί οἶκος ἀνήρ ἐν εὐστάθεια ὡς ὄφις διαλύω σοφία ἀλλήλω ἐν λόγος παράνομος
10 ὁ λόγος αὐτός παραλογισμός εἰς πρᾶξις ἐπιθυμία ἄδικος οὐ ἀποἵστημι ἕως νικάω σκορπίζω ὡς ἐν ὀρφανία
11 καί ἐρημόω οἶκος ἕνεκεν ἐπιθυμία παράνομος παραλογίζομαι ἐν λόγος ὅτι οὐ εἰμί ὅρος καί κρίνον
12 πίμπλημι ἐν παρανομία ἐν οὗτος καί ὁ ὀφθαλμός αὐτός ἐπί οἶκος ἕτερος ὀλεθρεύω ἐν λόγος ἀναπτέρωσις
13 οὐ ἐνπίμπλημι ὁ ψυχή αὐτός ὡς ᾅδης ἐν πᾶς οὗτος
14 γίγνομαι κύριος ὁ μερίς αὐτός ἐν ἀτιμία ἐνώπιον σύ ὁ ἔξοδος αὐτός ἐν στεναγμός καί ὁ εἴσοδος αὐτός ἐν ἀρά
15 ἐν ὀδύνη καί πενία καί ἀπορία ὁ ζωή αὐτός κύριος ὁ ὕπνος αὐτός ἐν λύπη καί ὁ ἐξέγερσις αὐτός ἐν ἀπορία
16 ἀποαἱρέω ὕπνος ἀπό κρόταφος αὐτός ἐν νύξ ἀποπίπτω ἀπό πᾶς ἔργον χείρ αὐτός ἐν ἀτιμία
17 κενός χείρ αὐτός εἰςἔρχομαι εἰς ὁ οἶκος αὐτός καί ἐλλιπής ὁ οἶκος αὐτός ἀπό πᾶς ὅς ἐνπίμπλημι ψυχή αὐτός
18 ἐν μόνωσις ἀτεκνία ὁ γῆρας αὐτός εἰς ἀνάλημψις
19 σκορπίζω σάρξ ἀνθρωπάρεσκος ὑπό θηρίον καί ὀστέον παράνομος κατέναντι ὁ ἥλιος ἐν ἀτιμία
20 ὀφθαλμός κόπτω κόραξ ὑποκρίνω ὅτι ἐρημόω οἶκος πολύς ἄνθρωπος ἐν ἀτιμία καί σκορπίζω ἐν ἐπιθυμία
21 καί οὐ μιμνήσκω θεός καί οὐ φοβέω ὁ θεός ἐν ἅπας οὗτος καί παραὀργίζω ὁ θεός καί παραὀξύνω
22 ἐκαἴρω αὐτός ἀπό ὁ γῆ ὅτι ψυχή ἄκακος παραλογισμός ὑποκρίνω
23 μακάριος ὁ φοβέω ὁ κύριος ἐν ἀκακία αὐτός ὁ κύριος ῥύομαι αὐτός ἀπό ἄνθρωπος δόλιος καί ἁμαρτωλός καί ῥύομαι ἐγώ ἀπό πᾶς σκάνδαλον παράνομος
24 ἐκαἴρω ὁ θεός ὁ ποιέω ἐν ὑπερηφανία πᾶς ἀδικία ὅτι κριτής μέγας καί κραταιός κύριος ὁ θεός ἐγώ ἐν δικαιοσύνη
25 γίγνομαι κύριος ὁ ἔλεος σύ ἐπί πᾶς ὁ ἀγαπάω σύ - ψαλμός ὁ σαλωμών