1 εἰς ὁ τέλος ψαλμός ὁ δαυίδ εἶπον ἄφρων ἐν καρδία αὐτός οὐ εἰμί θεός διαφθείρω καί βδελύσσω ἐν ἐπιτήδευμα οὐ εἰμί ποιέω χρηστότης οὐ εἰμί ἕως εἷς
2 κύριος ἐκ ὁ οὐρανός διακύπτω ἐπί ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος ὁ ὁράω εἰ εἰμί συνἵημι ἤ ἐκζητέω ὁ θεός
3 πᾶς ἐκκλίνω ἅμα ἀχρεόω οὐ εἰμί ποιέω χρηστότης οὐ εἰμί ἕως εἷς τάφος ἀναοἴγω ὁ λάρυγξ αὐτός ὁ γλῶσσα αὐτός δολιόω ἰός ἀσπίς ὑπό ὁ χεῖλος αὐτός ὅς ὁ στόμα ἀρά καί πικρία γέμω ὀξύς ὁ πούς αὐτός ἐκχέω αἷμα σύντριμμα καί ταλαιπωρία ἐν ὁ ὁδός αὐτός καί ὁδός εἰρήνη οὐ γιγνώσκω οὐ εἰμί φόβος θεός ἀπέναντι ὁ ὀφθαλμός αὐτός
4 οὐ γιγνώσκω πᾶς ὁ ἐργάζομαι ὁ ἀνομία ὁ καταἐσθίω ὁ λαός ἐγώ βρῶσις ἄρτος ὁ κύριος οὐ ἐπικαλέω
5 ἐκεῖ δειλιάω φόβος ὅς οὐ εἰμί φόβος ὅτι ὁ θεός ἐν γενεά δίκαιος
6 βουλή πτωχός κατααἰσχύνω ὅτι κύριος ἐλπίς αὐτός εἰμί
7 τίς δίδωμι ἐκ σιων ὁ σωτήριον ὁ ἰσραήλ ἐν ὁ ἐπιστρέφω κύριος ὁ αἰχμαλωσία ὁ λαός αὐτός ἀγαλλιάομαι ἰακώβ καί εὐφραίνω ἰσραήλ