1 εἰς ὁ τέλος ὑπέρ μαελεθ σύνεσις ὁ δαυίδ
2 εἶπον ἄφρων ἐν καρδία αὐτός οὐ εἰμί θεός διαφθείρω καί βδελύσσω ἐν ἀνομία οὐ εἰμί ποιέω ἀγαθός
3 ὁ θεός ἐκ ὁ οὐρανός διακύπτω ἐπί ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος ὁ ὁράω εἰ εἰμί συνἵημι ἤ ἐκζητέω ὁ θεός
4 πᾶς ἐκκλίνω ἅμα ἀχρειόω οὐ εἰμί ποιέω ἀγαθός οὐ εἰμί ἕως εἷς
5 οὐ γιγνώσκω πᾶς ὁ ἐργάζομαι ὁ ἀνομία ὁ ἐσθίω ὁ λαός ἐγώ βρῶσις ἄρτος ὁ θεός οὐ ἐπικαλέω
6 ἐκεῖ φοβέω φόβος ὅς οὐ εἰμί φόβος ὅτι ὁ θεός διασκορπίζω ὀστέον ἀνθρωπάρεσκος κατααἰσχύνω ὅτι ὁ θεός ἐκοὐδενόω αὐτός
7 τίς δίδωμι ἐκ σιων ὁ σωτήριον ὁ ἰσραήλ ἐν ὁ ἐπιστρέφω κύριος ὁ αἰχμαλωσία ὁ λαός αὐτός ἀγαλλιάομαι ἰακώβ καί εὐφραίνω ἰσραήλ