1 εἰς ὁ τέλος ὁ ἀλλοιόω ἔτι εἰς στηλογραφία ὁ δαυίδ εἰς διδαχή
2 ὁπότε ἐμπυρίζω ὁ μεσοποταμία συρία καί ὁ συρία σωβα καί ἐπιστρέφω ιωαβ καί πατάσσω ὁ φάραγξ ὁ ἅλς δώδεκα χιλιάς
3 ὁ θεός ἀποὠθέω ἐγώ καί κατααἱρέω ἐγώ ὀργίζω καί οἰκτείρω ἐγώ
4 συνσείω ὁ γῆ καί συνταράσσω αὐτός ἰάομαι ὁ σύντριμμα αὐτός ὅτι σαλεύω
5 δεικνύω ὁ λαός σύ σκληρός ποτίζω ἐγώ οἶνος κατάνυξις
6 δίδωμι ὁ φοβέω σύ σημείωσις ὁ φεύγω ἀπό πρόσωπον τόξον διάψαλμα
7 ὅπως ἄν ῥύομαι ὁ ἀγαπητός σύ σώζω ὁ δεξιός σύ καί ἐπιἀκούω ἐγώ
8 ὁ θεός λαλέω ἐν ὁ ἅγιος αὐτός ἀγαλλιάομαι καί διαμερίζω σικιμα καί ὁ κοιλάς ὁ σκηνή διαμετρέω
9 ἐμός εἰμί γαλαάδ καί ἐμός εἰμί μανασσή καί εφράιμ κραταίωσις ὁ κεφαλή ἐγώ ἰούδας βασιλεύς ἐγώ
10 μωαβ λέβης ὁ ἐλπίς ἐγώ ἐπί ὁ ιδουμαία ἐκτείνω ὁ ὑπόδημα ἐγώ ἐγώ ἀλλόφυλος ὑποτάσσω
11 τίς ἀποἄγω ἐγώ εἰς πόλις περιοχή τίς ὁδηγέω ἐγώ ἕως ὁ ιδουμαία
12 οὐ σύ ὁ θεός ὁ ἀποὠθέω ἐγώ καί οὐ ἐκἔρχομαι ὁ θεός ἐν ὁ δύναμις ἐγώ
13 δίδωμι ἐγώ βοήθεια ἐκ θλῖψις καί μάταιος σωτηρία ἄνθρωπος
14 ἐν δέ ὁ θεός ποιέω δύναμις καί αὐτός ἐκοὐδενόω ὁ θλίβω ἐγώ