1 φιλόσοφος λόγος ἐπιδεικνύω μέλλω εἰ αὐτοδέσποτος εἰμί ὁ πάθος ὁ εὐσεβής λογισμός συνβουλεύω ἄν σύ ὀρθῶς ὅπως προςἔχω προθύμως ὁ φιλοσοφία
2 καί γάρ ἀναγκαῖος εἰς ἐπιστήμη πᾶς ὁ λόγος καί ἄλλως ὁ μέγας ἀρετή λέγω δή φρόνησις περιἔχω ἔπαινος
3 εἰ ἄρα ὁ σωφροσύνη κωλυτικός πάθος ὁ λογισμός φαίνω ἐπικρατέω γαστριμαργία τε καί ἐπιθυμία
4 ἀλλά καί ὁ ὁ δικαιοσύνη ἐμποδιστικός πάθος κυριεύω ἀναφαίνω οἷος κακοήθεια καί ὁ ὁ ἀνδρεία ἐμποδιστικός πάθος θυμός τε καί φόβος καί πόνος
5 πῶς οὖν ἴσως εἶπον ἄν τις εἰ ὁ πάθος ὁ λογισμός κρατέω λήθη καί ἄγνοια οὐ δεσπόζω γελοῖος ἐπιχειρέω λέγω
6 οὐ γάρ ὁ ἑαυτοῦ πάθος ὁ λογισμός κρατέω ἀλλά ὁ ὁ δικαιοσύνη καί ἀνδρεία καί σωφροσύνη ἐναντίος καί οὗτος οὐ ὥστε αὐτός καταλύω ἀλλά ὥστε αὐτός μή εἴκω
7 πολλαχόθεν μέν οὖν καί ἀλλαχόθεν ἔχω ἄν σύ ἐπιδεικνύω ὅτι αὐτοκράτωρ εἰμί ὁ πάθος ὁ λογισμός
8 πολύς δέ πολύς οὗτος ἀποδεικνύω ἀπό ὁ ἀνδραγαθία ὁ ὑπέρ ἀρετή ἀποθνήσκω ελεαζαρος τε καί ὁ ἑπτά ἀδελφός καί ὁ οὗτος μήτηρ
9 ἅπας γάρ οὗτος ὁ ἕως θάνατος πόνος ὑπερὁράω ἐπιδεικνύω ὅτι περικρατέω ὁ πάθος ὁ λογισμός
10 ὁ μέν οὖν ἀρετή ἐπιεἰμί ἐγώ ἐπιαἰνέω ὁ κατά οὗτος ὁ καιρός ὑπέρ ὁ καλοκἀγαθία ἀποθνήσκω μετά ὁ μήτηρ ἀνήρ ὁ δέ τιμή μακαρίζω ἄν
11 θαυμάζω γάρ οὐ μόνον ὑπό πᾶς ἄνθρωπος ἐπί ὁ ἀνδρεία καί ὑπομονή ἀλλά καί ὑπό ὁ αἰκίζομαι αἴτιος καταἵστημι ὁ καταλύω ὁ κατά ὁ ἔθνος τυραννίς νικάω ὁ τύραννος ὁ ὑπομονή ὥστε καθαρίζω διά αὐτός ὁ πατρίς
12 ἀλλά καί περί οὗτος νῦν αὐτίκα δή λέγω ἐκεἰμί ἄρχω ὁ ὑπόθεσις ὅσπερ ἔθω ποιέω καί οὕτως εἰς ὁ περί αὐτός τρέπω λόγος δόξα δίδωμι ὁ πάνσοφος θεός
13 ζητέω δή τοίνυν εἰ αὐτοκράτωρ εἰμί ὁ πάθος ὁ λογισμός
14 διακρίνω τίς ποτέ εἰμί λογισμός καί τίς πάθος καί πόσος πάθος ἰδέα καί εἰ πᾶς ἐπικρατέω οὗτος ὁ λογισμός
15 λογισμός μέν δή τοίνυν εἰμί νοῦς μετά ὀρθός λόγος προτιμάω ὁ σοφία βίος
16 σοφία δή τοίνυν εἰμί γνῶσις θεῖος καί ἀνθρώπινος πρᾶγμα καί ὁ οὗτος αἰτία
17 οὗτος δή τοίνυν εἰμί ὁ ὁ νόμος παιδεία διά ὅς ὁ θεῖος σεμνῶς καί ὁ ἀνθρώπινος συμφερόντως μανθάνω
18 ὁ δέ σοφία ἰδέα καταἵστημι φρόνησις καί δικαιοσύνη καί ἀνδρεία καί σωφροσύνη
19 κύριος δέ πᾶς ὁ φρόνησις ἐκ ὅς δή ὁ πάθος ὁ λογισμός ἐπικρατέω
20 πάθος δέ φύσις εἰμί ὁ περιεκτικός δύο ἡδονή τε καί πόνος οὗτος δέ ἑκάτερος καί περί ὁ σῶμα καί περί ὁ ψυχή φύω
21 πολύς δέ καί περί ὁ ἡδονή καί ὁ πόνος πάθος εἰμί ἀκολουθία
22 πρό μέν οὖν ὁ ἡδονή εἰμί ἐπιθυμία μετά δέ ὁ ἡδονή χαρά
23 πρό δέ ὁ πόνος εἰμί φόβος μετά δέ ὁ πόνος λύπη
24 θυμός δέ κοινός πάθος εἰμί ἡδονή καί πόνος ἐάν ἐννοέω τις ὅτι αὐτός περιπίπτω
25 ἐν ὁ ἡδονή δέ ἐνεἰμί καί ὁ κακοήθης διάθεσις πολυτρόπος πᾶς εἰμί ὁ πάθος
26 καί ὁ μέν ψυχή ἀλαζονεία καί φιλαργυρία καί φιλοδοξία καί φιλονεικία καί βασκανία
27 κατά δέ ὁ σῶμα παντοφαγία καί λαιμαργία καί μονοφαγία
28 καθάπερ οὖν δύο ὁ σῶμα καί ὁ ψυχή φυτόν εἰμί ἡδονή τε καί πόνος πολύς οὗτος ὁ φυτόν εἰμί παραφυάς
29 ὅς ἕκαστος ὁ παγγέωργος λογισμός περι κατααἴρω καί ἀποκνίζω καί περιπλέκω καί ἐπιἄρδω καί πᾶς τρόπος μεταχέω ἐκἡμερόω ὁ ὁ ἦθος καί πάθος ὕλη
30 ὁ γάρ λογισμός ὁ μέν ἀρετή εἰμί ἡγεμών ὁ δέ πάθος αὐτοκράτωρ ἐπιθεωρέω τοίνυν πρῶτον διά ὁ κωλυτικός ὁ σωφροσύνη ἔργον ὅτι αὐτοδέσποτος εἰμί ὁ πάθος ὁ λογισμός
31 σωφροσύνη δή τοίνυν εἰμί ἐπικράτεια ὁ ἐπιθυμία
32 ὁ δέ ἐπιθυμία ὁ μέν εἰμί ψυχικός ὁ δέ σωματικός καί οὗτος ἀμφότεροι ἐπικρατέω ὁ λογισμός φαίνω
33 ἐπεί πόθεν κινέω πρός ὁ ἀποεἶπον τροφή ἀποστρέφω ὁ ἐκ αὐτός ἡδονή οὐ ὅτι δύναμαι ὁ ὄρεξις ἐπικρατέω ὁ λογισμός ἐγώ μέν οἴομαι
34 τοιγαροῦν ἔνυδρος ἐπιθυμόω καί ὄρνις καί τετράποδος καί παντοῖος βρῶμα ὁ ἀποἀγορεύω ἐγώ κατά ὁ νόμος ἀποἔχω διά ὁ ὁ λογισμός ἐπικράτεια
35 ἀναἔχω γάρ ὁ ὁ ὄρεξις πάθος ὑπό ὁ σώφρων νοῦς ἀνακόπτω καί φιμόω πᾶς ὁ ὁ σῶμα κίνημα ὑπό ὁ λογισμός