1 καί τίς θαυμαστός εἰ ὁ ὁ ψυχή ἐπιθυμία πρός ὁ ὁ κάλλος μετουσία ἀκυρόω
2 οὗτος γοῦν ὁ σώφρων ιωσηφ ἐπιαἰνέω ὅτι διάνοια περικρατέω ὁ ἡδυπάθεια
3 νέος γάρ εἰμί καί ἀκμάζω πρός συνουσιασμός ἀκυρόω ὁ λογισμός ὁ ὁ πάθος οἶστρος
4 καί οὐ μόνον δέ ὁ ὁ ἡδυπάθεια οἰστρηλασία ὁ λογισμός ἐπικρατέω φαίνω ἀλλά καί πᾶς ἐπιθυμία
5 λέγω γοῦν ὁ νόμος οὐ ἐπιθυμέω ὁ γυνή ὁ πλησίον σύ οὐδέ ὅσος ὁ πλησίον σύ εἰμί
6 καίτοι ὅτε μή ἐπιθυμέω εἶπον ἐγώ ὁ νόμος πολύς πολύς πείθω ἄν σύ ὅτι ὁ ἐπιθυμία κρατέω δύναμαι ὁ λογισμός ὥσπερ καί ὁ κωλυτικός ὁ δικαιοσύνη πάθος
7 ἐπεί τίς τις τρόπος μονοφάγος εἰμί ὁ ἦθος καί γαστρίμαργος ἤ καί μέθυσος μεταπαιδεύω εἰ μή δῆλος ὅτι κύριος εἰμί ὁ πάθος ὁ λογισμός
8 αὐτίκα γοῦν ὁ νόμος πολιτεύω καΐἄν φιλάργυρος τις εἰμί βιάζομαι ὁ ἑαυτοῦ τρόπος ὁ δέομαι δανείζω χωρίς τόκος καί ὁ δάνειον ὁ ἑβδομάς ἐνἵστημι χρεοκοπέομαι
9 καΐἄν φειδωλός τις εἰμί ὑπό ὁ νόμος κρατέω διά ὁ λογισμός μήτε ἐπικαρπολογέω ὁ ἀμητός μήτε ἐπιῥωγολογέω ὁ ἀμπελών καί ἐπί ὁ ἕτερος δέ εἰμί ἐπιγιγνώσκω οὗτος ὅτι ὁ πάθος εἰμί ὁ λογισμός κράτος
10 ὁ γάρ νόμος καί ὁ πρός γονεύς εὔνοια κρατέω μή κατα προδίδωμι ὁ ἀρετή διά αὐτός
11 καί ὁ πρός γαμετή φιλία ἐπικρατέω διά ὁ παρανομία αὐτός ἀποἐλέγχω
12 καί ὁ τέκνον φιλία κυριεύω διά κακία αὐτός κολάζω
13 καί ὁ φίλος συνήθεια δεσπόζω διά πονηρία αὐτός ἐκἐλέγχω
14 καί μή νομίζω παράδοξος εἰμί ὅπου καί ἐχθρός ἐπικρατέω ὁ λογισμός δύναμαι διά ὁ νόμος μήτε δενδροτομέω ὁ ἥμερος ὁ πολέμιος φυτόν ὁ δέ ὁ ἐχθρός ὁ ἀποὀλλύω διασώζω καί ὁ πίπτω συνἐγείρω
15 καί ὁ βίαιος δέ πάθος κρατέω ὁ λογισμός φαίνω φιλαρχία καί κενοδοξία καί ἀλαζονεία καί μεγαλαυχία καί βασκανία
16 πᾶς γάρ οὗτος ὁ κακοήθης πάθος ὁ σώφρων νοῦς ἀποὠθέω ὥσπερ καί ὁ θυμός καί γάρ οὗτος δεσπόζω
17 θυμόω γέ τοι μωυσῆς κατά δαθαν καί αβιρων οὐ θυμός τις κατά αὐτός ποιέω ἀλλά λογισμός ὁ θυμός διααἰτέω
18 δυνατός γάρ ὁ σώφρων νοῦς ὡς φημί κατά ὁ πάθος ἀριστεύω καί ὁ μέν αὐτός μετατίθημι ὁ δέ καί ἀκυρόω
19 ἐπεί διά τίς ὁ πάνσοφος ἐγώ πατήρ ἰακώβ ὁ περί συμεων καί λευίς αἰτιάομαι μή λογισμός ὁ σικιμῖται ἐθνηδόν ἀποσφάζω λέγω ἐπικατάρατος ὁ θυμός αὐτός
20 εἰ μή γάρ δύναμαι ὁ θυμός ὁ λογισμός κρατέω οὐ ἄν εἶπον οὕτως
21 ὁπηνίκα γάρ ὁ θεός ὁ ἄνθρωπος κατασκευάζω ὁ πάθος αὐτός καί ὁ ἦθος περιφυτεύω
22 ἡνίκα δέ ἐπί πᾶς ὁ ἱερός ἡγεμών νοῦς διά ὁ αἰσθητήριον ἐνθρονίζω
23 καί οὗτος νόμος δίδωμι κατά ὅς πολιτεύω βασιλεύω βασιλεία σώφρων τε καί δίκαιος καί ἀγαθός καί ἀνδρεῖος
24 πῶς οὖν εἶπον τις ἄν εἰ ὁ πάθος δεσπότης εἰμί ὁ λογισμός λήθη καί ἄγνοια οὐ κρατέω