1 ὅρασις ὅς ὁράω ησαιας υἱός αμως κατά βαβυλών
2 ἐπί ὄρος πεδεινός αἴρω σημεῖον ὑψόω ὁ φωνή αὐτός μή φοβέω παρακαλέω ὁ χείρ ἀναοἴγω ὁ ἄρχων
3 ἐγώ συντάσσω καί ἐγώ ἄγω αὐτός ἁγιάζω εἰμί καί ἐγώ ἄγω αὐτός γίγας ἔρχομαι πληρόω ὁ θυμός ἐγώ χαίρω ἅμα καί ὑβρίζω
4 φωνή ἔθνος πολύς ἐπί ὁ ὄρος ὅμοιος ἔθνος πολύς φωνή βασιλεύς καί ἔθνος συνἄγω κύριος σαβαωθ ἐντέλλομαι ἔθνος ὁπλομάχος
5 ἔρχομαι ἐκ γῆ πόρρωθεν ἀπό ἄκρος θεμέλιον ὁ οὐρανός κύριος καί ὁ ὁπλομάχος αὐτός ὁ καταφθείρω ὁ οἰκέω ὅλος
6 ὀλολύζω ἐγγύς γάρ ὁ ἡμέρα κύριος καί συντριβή παρά ὁ θεός ἥκω
7 διά οὗτος πᾶς χείρ ἐκλύω καί πᾶς ψυχή ἄνθρωπος δειλιάω
8 καί ταράσσω ὁ πρέσβυς καί ὠδίν αὐτός ἔχω ὡς γυνή τίκτω καί συνφοράζω ἕτερος πρός ὁ ἕτερος καί ἐκἵστημι καί ὁ πρόσωπον αὐτός ὡς φλόξ μεταβάλλω
9 ἰδού γάρ ἡμέρα κύριος ἀνίατος ἔρχομαι θυμός καί ὀργή τίθημι ὁ οἰκέω ὅλος ἔρημος καί ὁ ἁμαρτωλός ἀποὀλλύω ἐκ αὐτός
10 ὁ γάρ ἀστήρ ὁ οὐρανός καί ὁ ὠρίων καί πᾶς ὁ κόσμος ὁ οὐρανός ὁ φῶς οὐ δίδωμι καί σκοτίζω ὁ ἥλιος ἀνατέλλω καί ὁ σελήνη οὐ δίδωμι ὁ φῶς αὐτός
11 καί ἐντελέω ὁ οἰκέω ὅλος κακός καί ὁ ἀσεβής ὁ ἁμαρτία αὐτός καί ἀποὀλλύω ὕβρις ἄνομος καί ὕβρις ὑπερήφανος ταπεινόω
12 καί εἰμί ὁ καταλείπω ἔντιμος μᾶλλον ἤ ὁ χρυσίον ὁ ἄπυρος καί ὁ ἄνθρωπος μᾶλλον ἔντιμος εἰμί ἤ ὁ λίθος ὁ ἐκ σουφιρ
13 ὁ γάρ οὐρανός θυμόω καί ὁ γῆ σείω ἐκ ὁ θεμέλιον αὐτός διά θυμός ὀργή κύριος σαβαωθ ὁ ἡμέρα ὅς ἄν ἐπιἔρχομαι ὁ θυμός αὐτός
14 καί εἰμί ὁ καταλείπω ὡς δορκάδιον φεύγω καί ὡς πρόβατον πλανάω καί οὐ εἰμί ὁ συνἄγω ὥστε ἄνθρωπος εἰς ὁ λαός αὐτός ἀποστρέφω καί ἄνθρωπος εἰς ὁ χώρα αὐτός διώκω
15 ὅς γάρ ἄν ἁλίσκω ἡττάω καί ὅστις συνἄγω εἰμί μάχαιρα πίπτω
16 καί ὁ τέκνον αὐτός ἐνώπιον αὐτός ῥάσσω καί ὁ οἰκία αὐτός προνομεύω καί ὁ γυνή αὐτός ἔχω
17 ἰδού ἐπιἐγείρω σύ ὁ μῆδος ὅς οὐ λογίζομαι ἀργύριον οὐδέ χρυσίον χρεία ἔχω
18 τόξευμα νεανίσκος συντρίβω καί ὁ τέκνον σύ οὐ μή ἐλεέω οὐδέ ἐπί ὁ τέκνον οὐ φείδομαι ὁ ὀφθαλμός αὐτός
19 καί εἰμί βαβυλών ὅς καλέω ἔνδοξος ὑπό βασιλεύς χαλδαῖος ὅς τρόπος καταστρέφω ὁ θεός σοδομα καί γομορρα
20 οὐ καταοικέω εἰς ὁ αἰών χρόνος οὐδέ μή εἰςἔρχομαι εἰς αὐτός διά πολύς γενεά οὐδέ μή διαἔρχομαι αὐτός ἄραψ οὐδέ ποιμήν οὐ μή ἀναπαύω ἐν αὐτός
21 καί ἀναπαύω ἐκεῖ θηρίον καί ἐνπίμπλημι ὁ οἰκία ἦχος καί ἀναπαύω ἐκεῖ σειρήν καί δαιμόνιον ἐκεῖ ὀρχέομαι
22 καί ὀνοκένταυρος ἐκεῖ καταοικέω καί νοσσοποιέω ἐχῖνος ἐν ὁ οἶκος αὐτός ταχύς ἔρχομαι καί οὐ χρονίζω