1 ὁ ἐγώ λόγος εἶπον ὑπό θεός βασιλεύς χρηματισμός ὅς παιδεύω ὁ μήτηρ αὐτός
2 τίς τέκνον τηρέω τίς ῥέω θεός πρωτογενής σύ λέγω υἱός τίς τέκνον ἐμός κοιλία τίς τέκνον ἐμός εὐχή
3 μή δίδωμι γυνή σός πλοῦτος καί ὁ σός νοῦς καί βίος εἰς ὑστεροβουλία
4 μετά βουλή πᾶς ποιέω μετά βουλή οἰνοποτέω ὁ δυνάστης θυμώδης εἰμί οἶνος δέ μή πίνω
5 ἵνα μή πίνω ἐπιλανθάνω ὁ σοφία καί ὀρθός κρίνω οὐ μή δύναμαι ὁ ἀσθενής
6 δίδωμι μέθη ὁ ἐν λύπη καί οἶνος πίνω ὁ ἐν ὀδύνη
7 ἵνα ἐπιλανθάνω ὁ πενία καί ὁ πόνος μή μιμνήσκω ἔτι
8 ἀναοἴγω σός στόμα λόγος θεός καί κρίνω πᾶς ὑγιῶς
9 ἀναοἴγω σός στόμα καί κρίνω δικαίως διακρίνω δέ πένης καί ἀσθενής
10 γυνή ἀνδρεῖος τίς εὑρίσκω τίμιος δέ εἰμί λίθος πολυτελής ὁ τοιοῦτος
11 θαρσέω ἐπί αὐτός ὁ καρδία ὁ ἀνήρ αὐτός ὁ τοιοῦτος καλός σκῦλον οὐ ἀπορέω
12 ἐνἐργέω γάρ ὁ ἀνήρ ἀγαθός πᾶς ὁ βίος
13 μηρύομαι ἔριον καί λίνον ποιέω εὔχρηστος ὁ χείρ αὐτός
14 γίγνομαι ὡσεί ναῦς ἐνπορεύομαι μακρόθεν συνἄγω δέ οὗτος ὁ βίος
15 καί ἀναἵστημι ἐκ νύξ καί δίδωμι βρῶμα ὁ οἶκος καί ἔργον ὁ θεραπαίνα
16 θεωρέω γεώργιον πρίαμαι ἀπό δέ καρπός χείρ αὐτός καταφυτεύω κτῆμα
17 ἀναζώννυμι ἰσχυρῶς ὁ ὀσφύς αὐτός ἐρείδω ὁ βραχίων αὐτός εἰς ἔργον
18 γεύω ὅτι καλός εἰμί ὁ ἐργάζομαι καί οὐ ἀποσβέννυμι ὅλος ὁ νύξ ὁ λύχνος αὐτός
19 ὁ πῆχυς αὐτός ἐκτείνω ἐπί ὁ συνφέρω ὁ δέ χείρ αὐτός ἐρείδω εἰς ἄτρακτος
20 χείρ δέ αὐτός δια ἀναοἴγω πένης καρπός δέ ἐκτείνω πτωχός
21 οὐ φροντίζω ὁ ἐν οἶκος ὁ ἀνήρ αὐτός ὅταν ποῦ χρονίζω πᾶς γάρ ὁ παρά αὐτός ἐνδιδύσκω
22 δισσός χλαῖνα ποιέω ὁ ἀνήρ αὐτός ἐκ δέ βύσσος καί πορφύρα ἑαυτοῦ ἔνδυμα
23 περίβλεπτος δέ γίγνομαι ἐν πύλη ὁ ἀνήρ αὐτός ἡνίκα ἄν καταἵζω ἐν συνέδριον μετά ὁ γέρων κατοίκος ὁ γῆ
24 σινδών ποιέω καί ἀποδίδωμι περίζωμα δέ ὁ χαναναῖος
25 στόμα αὐτός δια ἀναοἴγω προσεχόντως καί ἐννόμως καί τάξις στέλλω ὁ γλῶσσα αὐτός
26 ἰσχύς καί εὐπρέπεια ἐνδύω καί εὐφραίνω ἐν ἡμέρα ἔσχατος
27 στεγνός διατριβή οἶκος αὐτός σῖτος δέ ὀκνηρός οὐ ἐσθίω
28 ὁ στόμα δέ ἀναοἴγω σοφῶς καί νομοθέσμως ὁ δέ ἐλεημοσύνη αὐτός ἀναἵστημι ὁ τέκνον αὐτός καί πλουτέω καί ὁ ἀνήρ αὐτός αἰνέω αὐτός
29 πολύς θυγάτηρ κτάομαι πλοῦτος πολύς ποιέω δυνατός σύ δέ ὑπερκεῖμαι καί ὑπεραἴρω πᾶς
30 ψευδής ἀρέσκεια καί μάταιος κάλλος γυνή γυνή γάρ συνετός εὐλογέω φόβος δέ κύριος οὗτος αἰνέω
31 δίδωμι αὐτός ἀπό καρπός χείρ αὐτός καί αἰνέω ἐν πύλη ὁ ἀνήρ αὐτός