1 εἰς ὁ τέλος ψαλμός ὁ δαυίδ ἐπί ὁ κύριος πείθω πᾶς εἶπον ὁ ψυχή ἐγώ μεταναστεύω ἐπί ὁ ὄρος ὡς στρουθίον
2 ὅτι ἰδού ὁ ἁμαρτωλός ἐντείνω τόξον ἑτοιμάζω βέλος εἰς φαρέτρα ὁ κατατοξεύω ἐν σκοτομήνη ὁ εὐθύς ὁ καρδία
3 ὅτι ὅς καταἀρτίζω κατααἱρέω ὁ δέ δίκαιος τίς ποιέω
4 κύριος ἐν ναός ἅγιος αὐτός κύριος ἐν οὐρανός ὁ θρόνος αὐτός ὁ ὀφθαλμός αὐτός εἰς ὁ πένης ἀποβλέπω ὁ βλέφαρον αὐτός ἐκἐτάζω ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος
5 κύριος ἐκἐτάζω ὁ δίκαιος καί ὁ ἀσεβής ὁ δέ ἀγαπάω ἀδικία μισέω ὁ ἑαυτοῦ ψυχή
6 ἐπιβρέχω ἐπί ἁμαρτωλός παγίς πῦρ καί θεῖος καί πνεῦμα καταιγίς ὁ μερίς ὁ ποτήριον αὐτός
7 ὅτι δίκαιος κύριος καί δικαιοσύνη ἀγαπάω εὐθύτης ὁράω ὁ πρόσωπον αὐτός