1 εἰς ὁ τέλος μή διαφθείρω ψαλμός ὁ ασαφ ᾠδή
2 ἐκὁμολογέω σύ ὁ θεός ἐκὁμολογέω καί ἐπικαλέω ὁ ὄνομα σύ
3 διαἡγέομαι πᾶς ὁ θαυμάσιος σύ ὅταν λαμβάνω καιρός ἐγώ εὐθύτης κρίνω
4 τήκω ὁ γῆ καί πᾶς ὁ καταοἰκέω ἐν αὐτός ἐγώ στερεόω ὁ στῦλος αὐτός διάψαλμα
5 εἶπον ὁ παρανομέω μή παρανομέω καί ὁ ἁμαρτάνω μή ὑψόω κέρας
6 μή ἐπιαἴρω εἰς ὕψος ὁ κέρας σύ μή λαλέω κατά ὁ θεός ἀδικία
7 ὅτι οὔτε ἀπό ἔξοδος οὔτε ἀπό δυσμή οὔτε ἀπό ἔρημος ὄρος
8 ὅτι ὁ θεός κριτής εἰμί οὗτος ταπεινόω καί οὗτος ὑψόω
9 ὅτι ποτήριον ἐν χείρ κύριος οἶνος ἄκρατος πλήρης κέρασμα καί κλίνω ἐκ οὗτος εἰς οὗτος πλήν ὁ τρυγίας αὐτός οὐ ἐκκενόω πίνω πᾶς ὁ ἁμαρτωλός ὁ γῆ
10 ἐγώ δέ ἀγαλλιάομαι εἰς ὁ αἰών ψάλλω ὁ θεός ἰακώβ
11 καί πᾶς ὁ κέρας ὁ ἁμαρτωλός συνκλαίω καί ὑψόω ὁ κέρας ὁ δίκαιος