1 τιμάω ἰατρός πρός ὁ χρεία αὐτός τιμή αὐτός καί γάρ αὐτός κτίζω κύριος
2 παρά γάρ ὕψιστος εἰμί ἴασις καί παρά βασιλεύς λαμβάνω δόμα
3 ἐπιστήμη ἰατρός ἀναὑψόω κεφαλή αὐτός καί ἔναντι μεγιστάν θαυμάζω
4 κύριος κτίζω ἐκ γῆ φάρμακον καί ἀνήρ φρόνιμος οὐ προςὀχθίζω αὐτός
5 οὐ ἀπό ξύλον γλυκαίνω ὕδωρ εἰς ὁ γιγνώσκω ὁ ἰσχύς αὐτός
6 καί αὐτός δίδωμι ἄνθρωπος ἐπιστήμη ἐνδοξάζω ἐν ὁ θαυμάσιος αὐτός
7 ἐν αὐτός θεραπεύω καί αἴρω ὁ πόνος αὐτός μυρεψός ἐν οὗτος ποιέω μεῖγμα
8 καί οὐ μή συντελέω ἔργον αὐτός καί εἰρήνη παρά αὐτός εἰμί ἐπί πρόσωπον ὁ γῆ
9 τέκνον ἐν ἀρρώστημα σύ μή παραβλέπω ἀλλά εὔχομαι κύριος καί αὐτός ἰάομαι σύ
10 ἀποἵστημι πλημμέλεια καί εὐθύνω χείρ καί ἀπό πᾶς ἁμαρτία καθαρίζω καρδία
11 δίδωμι εὐωδία καί μνημόσυνον σεμίδαλις καί λιπαίνω προσφορά ὡς μή ὑποἄρχω
12 καί ἰατρός δίδωμι τόπος καί γάρ αὐτός κτίζω κύριος καί μή ἀποἵστημι σύ καί γάρ αὐτός χρεία
13 εἰμί καιρός ὅτε καί ἐν χείρ αὐτός εὐοδία
14 καί γάρ αὐτός κύριος δέω ἵνα εὐοδόω αὐτός ἀνάπαυσις καί ἴασις χάρις ἐμβίωσις
15 ὁ ἁμαρτάνω ἔναντι ὁ ποιέω αὐτός ἐνπίπτω εἰς χείρ ἰατρός
16 τέκνον ἐπί νεκρός καταἄγω δάκρυ καί ὡς δεινός πάσχω ἐνἄρχω θρῆνος κατά δέ ὁ κρίσις αὐτός περιστέλλω ὁ σῶμα αὐτός καί μή ὑπερὁράω ὁ ταφή αὐτός
17 πικραίνω κλαυθμός καί θερμαίνω κοπετός καί ποιέω ὁ πένθος κατά ὁ ἀξία αὐτός ἡμέρα εἷς καί δύο χάρις διαβολή καί παρακαλέω λύπη ἕνεκα
18 ἀπό λύπη γάρ ἐκβαίνω θάνατος καί λύπη καρδία κάμπτω ἰσχύς
19 ἐν ἐπαγωγή παραμένω καί λύπη καί βίος πτωχός κατά καρδία
20 μή δίδωμι εἰς λύπη ὁ καρδία σύ ἀποἵστημι αὐτός μιμνήσκω ὁ ἔσχατος
21 μή ἐπιλανθάνω οὐ γάρ εἰμί ἐπάνοδος καί οὗτος οὐ ὠφελέω καί σεαυτοῦ κακόω
22 μιμνήσκω ὁ κρίμα ἐγώ ὅτι οὕτως καί ὁ σός ἐγώ ἐχθές καί σύ σήμερον
23 ἐν ἀνάπαυσις νεκρός καταπαύω ὁ μνημόσυνον αὐτός καί παρακαλέω ἐν αὐτός ἐν ἔξοδος πνεῦμα αὐτός
24 σοφία γραμματεύς ἐν εὐκαιρία σχολή καί ὁ ἐλαττόω πρᾶξις αὐτός σοφίζω
25 τίς σοφίζω ὁ κρατέω ἄροτρον καί καυχάομαι ἐν δόρυ κέντρον βοῦς ἐλαύνω καί ἀναστρέφω ἐν ἔργον αὐτός καί ὁ διήγησις αὐτός ἐν υἱός ταῦρος
26 καρδία αὐτός δίδωμι ἐκδίδωμι αὖλαξ καί ὁ ἀγρυπνία αὐτός εἰς χόρτασμα δάμαλις
27 οὕτως πᾶς τέκτων καί ἀρχιτέκτων ὅστις νύκτωρ ὡς ἡμέρα διαἄγω ὁ γλύφω γλύμμα σφραγίς καί ὁ ἐπιμονή αὐτός ἀλλοιόω ποικιλία καρδία αὐτός δίδωμι εἰς ὁμοιόω ζωγραφία καί ὁ ἀγρυπνία αὐτός τελέω ἔργον
28 οὕτως χαλκεύς καταἧμαι ἐγγύς ἄκμων καί καταμανθάνω ἔργον σίδηρος ἀτμίς πῦρ τήκω σάρξ αὐτός καί ἐν θερμός κάμινος διαμάχομαι φωνή σφῦρα κλίνω ὁ οὖς αὐτός καί κατέναντι ὁμοίωμα σκεῦος ὁ ὀφθαλμός αὐτός καρδία αὐτός δίδωμι εἰς συντέλεια ἔργον καί ὁ ἀγρυπνία αὐτός κοσμέω ἐπί συντέλεια
29 οὕτως κεραμεύς καταἧμαι ἐν ἔργον αὐτός καί συντρέφω ἐν πούς αὐτός τροχός ὅς ἐν μέριμνα κεῖμαι διά πᾶς ἐπί ὁ ἔργον αὐτός καί ἐναρίθμιος πᾶς ὁ ἐργασία αὐτός
30 ἐν βραχίων αὐτός τυπόω πηλός καί πρό πούς κάμπτω ἰσχύς αὐτός καρδία ἐπιδίδωμι συντελέω ὁ χρῖσμα καί ὁ ἀγρυπνία αὐτός καθαρίζω κάμινος
31 πᾶς οὗτος εἰς χείρ αὐτός ἐνπιστεύω καί ἕκαστος ἐν ὁ ἔργον αὐτός σοφίζω
32 ἄνευ αὐτός οὐ οἰκίζω πόλις καί οὐ παραοἰκέω οὐδέ περιπατέω
33 ἀλλά εἰς βουλή λαός οὐ ζητέω καί ἐν ἐκκλησία οὐ ὑπερἀλόω ἐπί δίφρος δικαστής οὐ καταἵζω καί διαθήκη κρίμα οὐ διανοέομαι
34 οὐδέ μή ἐκφαίνω παιδεία καί κρίμα καί ἐν παραβολή οὐ εὑρίσκω ἀλλά κτίσμα αἰών στηρίζω καί ὁ δέησις αὐτός ἐν ἐργασία τέχνη