1 εἰμί μέν καΐἐγώ θνητός ἄνθρωπος ἴσος ἅπας καί γηγενής ἀπόγονος πρωτόπλαστος καί ἐν κοιλία μήτηρ γλυφή σάρξ
2 δεκαμηνιαῖος χρόνος πήγνυμι ἐν αἷμα ἐκ σπέρμα ἀνήρ καί ἡδονή ὕπνος συνἔρχομαι
3 καί ἐγώ δέ γίγνομαι σπάω ὁ κοινός ἀήρ καί ἐπί ὁ ὁμοιοπαθής καταπίπτω γῆ πρῶτος φωνή ὁ ὅμοιος πᾶς ἴσος κλαίω
4 ἐν σπάργανον ἀνατρέφω καί φροντίς
5 οὐδείς γάρ βασιλεύς ἕτερος ἔχω γένεσις ἀρχή
6 εἷς δέ πᾶς εἴσοδος εἰς ὁ βίος ἔξοδος τε ἴσος
7 διά οὗτος εὔχομαι καί φρόνησις δίδωμι ἐγώ ἐπικαλέω καί ἔρχομαι ἐγώ πνεῦμα σοφία
8 προκρίνω αὐτός σκῆπτρον καί θρόνος καί πλοῦτος οὐδείς ἡγέομαι ἐν σύγκρισις αὐτός
9 οὐδέ ὁμοίοω αὐτός λίθος ἀτίμητος ὅτι ὁ πᾶς χρυσός ἐν ὄψις αὐτός ψάμμος ὀλίγος καί ὡς πηλός λογίζομαι ἄργυρος ἐναντίον αὐτός
10 ὑπέρ ὑγίεια καί εὐμορφία ἀγαπάω αὐτός καί προαἱρέω αὐτός ἀντί φῶς ἔχω ὅτι ἀκοίμητος ὁ ἐκ οὗτος φέγγος
11 ἔρχομαι δέ ἐγώ ὁ ἀγαθός ὁμοῦ πᾶς μετά αὐτός καί ἀναρίθμητος πλοῦτος ἐν χείρ αὐτός
12 εὐφραίνω δέ ἐπί πᾶς ὅτι αὐτός ἡγέομαι σοφία ἀγνοέω δέ αὐτός γενέτις εἰμί οὗτος
13 ἀδόλως τε μανθάνω ἀφθόνως τε μεταδίδωμι ὁ πλοῦτος αὐτός οὐ ἀποκρύπτω
14 ἀνεκλιπής γάρ θησαυρός εἰμί ἄνθρωπος ὅς ὁ κτάομαι πρός θεός στέλλω φιλία διά ὁ ἐκ παιδεία δωρεά συνἵστημι
15 ἐγώ δέ δίδωμι ὁ θεός λέγω κατά γνώμη καί ἐνθυμέομαι ἀξίως ὁ δίδωμι ὅτι αὐτός καί ὁ σοφία ὁδηγός εἰμί καί ὁ σοφός διορθωτής
16 ἐν γάρ χείρ αὐτός καί ἐγώ καί ὁ λόγος ἐγώ πᾶς τε φρόνησις καί ἐργατεία ἐπιστήμη
17 αὐτός γάρ ἐγώ δίδωμι ὁ εἰμί γνῶσις ἀψευδής οἶδα σύστασις κόσμος καί ἐνέργεια στοιχεῖον
18 ἀρχή καί τέλος καί μεσότης χρόνος τροπή ἀλλαγή καί μεταβολή καιρός
19 ἐνιαυτός κύκλος καί ἄστρον θέσις
20 φύσις ζῷον καί θυμός θηρίον πνεῦμα βία καί διαλογισμός ἄνθρωπος διαφορά φυτόν καί δύναμις ῥίζα
21 ὅσος τε εἰμί κρυπτός καί ἐμφανής γιγνώσκω ὁ γάρ πᾶς τεχνῖτις διδάσκω ἐγώ σοφία
22 εἰμί γάρ ἐν αὐτός πνεῦμα νοερός ἅγιος μονογενής πολυμερής λεπτός εὐκίνητος τρανός ἀμόλυντος σαφής ἀπήμαντος φιλάγαθος ὀξύς
23 ἀκώλυτος εὐεργετικός φιλάνθρωπος βέβαιος ἀσφαλής ἀμέριμνος παντοδύναμος πανεπίσκοπος καί διά πᾶς χωρέω πνεῦμα νοερός καθαρός λεπτός
24 πᾶς γάρ κίνησις κινητικός σοφία διαἥκω δέ καί χωρέω διά πᾶς διά ὁ καθαρότης
25 ἀτμίς γάρ εἰμί ὁ ὁ θεός δύναμις καί ἀπόρροια ὁ ὁ παντοκράτωρ δόξα εἰλικρινής διά οὗτος οὐδείς μιαίνω εἰς αὐτός παρα ἐνπίπτω
26 ἀπαύγασμα γάρ εἰμί φῶς ἀΐδιος καί ἔσοπτρον ἀκηλίδωτος ὁ ὁ θεός ἐνέργεια καί εἴκω ὁ ἀγαθότης αὐτός
27 εἷς δέ εἰμί πᾶς δύναμαι καί μένω ἐν ἑαυτοῦ ὁ πᾶς καινίζω καί κατά γενεά εἰς ψυχή ὅσιος μεταβαίνω φίλος θεός καί προφήτης κατασκευάζω
28 οὐδείς γάρ ἀγαπάω ὁ θεός εἰ μή ὁ σοφία συνοἰκέω
29 εἰμί γάρ οὗτος εὐπρεπής ἥλιος καί ὑπέρ πᾶς ἄστρον θέσις φῶς συνκρίνω εὑρίσκω πρῶτος
30 οὗτος μέν γάρ διαδέχομαι νύξ σοφία δέ οὐ καταἰσχύω κακία