1 λόγος κύριος ὅς γίγνομαι πρός σοφονιας ὁ ὁ χουσι υἱός γοδολιας ὁ αμαριας ὁ εζεκιας ἐν ἡμέρα ιωσιας υἱός αμων βασιλεύς ιουδα
2 ἔκλειψις ἐκλείπω πᾶς ἀπό πρόσωπον ὁ γῆ λέγω κύριος
3 ἐκλείπω ἄνθρωπος καί κτῆνος ἐκλείπω ὁ πετεινόν ὁ οὐρανός καί ὁ ἰχθύς ὁ θάλασσα καί ἐκαἴρω ὁ ἄνθρωπος ἀπό πρόσωπον ὁ γῆ λέγω κύριος
4 καί ἐκτείνω ὁ χείρ ἐγώ ἐπί ἰούδας καί ἐπί πᾶς ὁ καταοἰκέω ἰερουσαλήμ καί ἐκαἴρω ἐκ ὁ τόπος οὗτος ὁ ὄνομα ὁ βααλ καί ὁ ὄνομα ὁ ἱερεύς
5 καί ὁ προςκυνέω ἐπί ὁ δῶμα ὁ στρατιά ὁ οὐρανός καί ὁ ὄμνυμι κατά ὁ κύριος καί ὁ ὄμνυμι κατά ὁ βασιλεύς αὐτός
6 καί ὁ ἐκκλίνω ἀπό ὁ κύριος καί ὁ μή ζητέω ὁ κύριος καί ὁ μή ἀντιἔχω ὁ κύριος
7 εὐλαβέομαι ἀπό πρόσωπον κύριος ὁ θεός διότι ἐγγύς ὁ ἡμέρα ὁ κύριος ὅτι ἑτοιμάζω κύριος ὁ θυσία αὐτός ἁγιάζω ὁ κλητός αὐτός
8 καί εἰμί ἐν ἡμέρα θυσία κύριος καί ἐκδικέω ἐπί ὁ ἄρχων καί ἐπί ὁ οἶκος ὁ βασιλεύς καί ἐπί πᾶς ὁ ἐνδύω ἔνδυμα ἀλλότριος
9 καί ἐκδικέω ἐπί πᾶς ἐμφανῶς ἐπί ὁ πρόπυλον ἐν ἐκεῖνος ὁ ἡμέρα ὁ πληρόω ὁ οἶκος κύριος ὁ θεός αὐτός ἀσέβεια καί δόλος
10 καί εἰμί ἐν ἐκεῖνος ὁ ἡμέρα λέγω κύριος φωνή κραυγή ἀπό πύλη ἀποκεντέω καί ὀλολυγμός ἀπό ὁ δεύτερος καί συντριμμός μέγας ἀπό ὁ βουνός
11 θρηνέω ὁ καταοἰκέω ὁ κατακόπτω ὅτι ὁμοιόω πᾶς ὁ λαός χανααν ἐκὀλεθρεύω πᾶς ὁ ἐπιαἵρω ἀργύριον
12 καί εἰμί ἐν ἐκεῖνος ὁ ἡμέρα ἐκἐρευνάω ὁ ἰερουσαλήμ μετά λύχνος καί ἐκδικέω ἐπί ὁ ἀνήρ ὁ καταφρονέω ἐπί ὁ φύλαγμα αὐτός ὁ λέγω ἐν ὁ καρδία αὐτός οὐ μή ἀγαθοποιέω κύριος οὐδέ οὐ μή κακόω
13 καί εἰμί ὁ δύναμις αὐτός εἰς διαρπαγή καί ὁ οἶκος αὐτός εἰς ἀφανισμός καί οἰκοδομέω οἰκία καί οὐ μή καταοἰκέω ἐν αὐτός καί καταφυτεύω ἀμπελών καί οὐ μή πίνω ὁ οἶνος αὐτός
14 ὅτι ἐγγύς ὁ ἡμέρα κύριος ὁ μέγας ἐγγύς καί ταχύς σφόδρα φωνή ἡμέρα κύριος πικρός καί σκληρός τάσσω δυνατός
15 ἡμέρα ὀργή ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος ἡμέρα θλῖψις καί ἀνάγκη ἡμέρα ἀωρία καί ἀφανισμός ἡμέρα σκότος καί γνόφος ἡμέρα νεφέλη καί ὁμίχλη
16 ἡμέρα σάλπιγξ καί κραυγή ἐπί ὁ πόλις ὁ ὀχυρός καί ἐπί ὁ γωνία ὁ ὑψηλός
17 καί ἐκθλίβω ὁ ἄνθρωπος καί πορεύομαι ὡς τυφλός ὅτι ὁ κύριος ἐκἁμαρτάνω καί ἐκχέω ὁ αἷμα αὐτός ὡς χοῦς καί ὁ σάρξ αὐτός ὡς βόλβιτον
18 καί ὁ ἀργύριον αὐτός καί ὁ χρυσίον αὐτός οὐ μή δύναμαι ἐκαἱρέω αὐτός ἐν ἡμέρα ὀργή κύριος καί ἐν πῦρ ζῆλος αὐτός κατα ἀναἁλίσκω πᾶς ὁ γῆ διότι συντέλεια καί σπουδή ποιέω ἐπί πᾶς ὁ καταοἰκέω ὁ γῆ