1 ἐν ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος ἀρρωστέω εζεκιας εἰς θάνατος καί εἰςἔρχομαι πρός αὐτός ησαιας υἱός αμως ὁ προφήτης καί εἶπον πρός αὐτός ὅδε λέγω κύριος ἐντέλλομαι ὁ οἶκος σύ ὅτι ἀποθνήσκω σύ καί οὐ ζάω
2 καί ἀποστρέφω εζεκιας ὁ πρόσωπον αὐτός πρός ὁ τοῖχος καί εὔχομαι πρός κύριος λέγω
3 ὦ δή κύριος μιμνήσκω δή ὅσος περιπατέω ἐνώπιον σύ ἐν ἀλήθεια καί ἐν καρδία πλήρης καί ὁ ἀγαθός ἐν ὀφθαλμός σύ ποιέω καί κλαίω εζεκιας κλαυθμός μέγας
4 καί εἰμί ησαιας ἐν ὁ αὐλή ὁ μέσος καί ῥῆμα κύριος γίγνομαι πρός αὐτός λέγω
5 ἐπιστρέφω καί εἶπον πρός εζεκιαν ὁ ἡγέομαι ὁ λαός ἐγώ ὅδε λέγω κύριος ὁ θεός δαυίδ ὁ πατήρ σύ ἀκούω ὁ προσευχή σύ ὁράω ὁ δάκρυ σύ ἰδού ἐγώ ἰάομαι σύ ὁ ἡμέρα ὁ τρίτος ἀναβαίνω εἰς οἶκος κύριος
6 καί προςτίθημι ἐπί ὁ ἡμέρα σύ πέντε καί δέκα ἔτος καί ἐκ χείρ βασιλεύς ἀσσύριος σώζω σύ καί ὁ πόλις οὗτος καί ὑπερἀσπίζω ὑπέρ ὁ πόλις οὗτος διά ἐγώ καί διά δαυίδ ὁ δοῦλος ἐγώ
7 καί εἶπον λαμβάνω παλάθης συκῆ καί ἐπιτίθημι ἐπί ὁ ἕλκος καί ὑγιάζω
8 καί εἶπον εζεκιας πρός ησαιας τίς ὁ σημεῖον ὅτι ἰάομαι ἐγώ κύριος καί ἀναβαίνω εἰς οἶκος κύριος ὁ ἡμέρα ὁ τρίτος
9 καί εἶπον ησαιας οὗτος ὁ σημεῖον παρά κύριος ὅτι ποιέω κύριος ὁ λόγος ὅς λαλέω πορεύομαι ὁ σκιά δέκα βαθμός ἐάν ἐπιστρέφω δέκα βαθμός
10 καί εἶπον εζεκιας κοῦφος ὁ σκιά κλίνω δέκα βαθμός οὐ ἀλλά ἐπιστρέφω ὁ σκιά δέκα βαθμός εἰς ὁ ὀπίσω
11 καί βοάω ησαιας ὁ προφήτης πρός κύριος καί ἐπιστρέφω ὁ σκιά ἐν ὁ ἀναβαθμός εἰς ὁ ὀπίσω δέκα βαθμός
12 ἐν ὁ καιρός ἐκεῖνος ἀποστέλλω μαρωδαχβαλαδαν υἱός βαλαδαν βασιλεύς βαβυλών βιβλίον καί μαναα πρός εζεκιας ὅτι ἀκούω ὅτι ἀρρωστέω εζεκιας
13 καί χαίρω ἐπί αὐτός εζεκιας καί δεικνύω αὐτός ὅλος ὁ οἶκος ὁ νεχωθα ὁ ἀργύριον καί ὁ χρυσίον ὁ ἄρωμα καί ὁ ἔλαιον ὁ ἀγαθός καί ὁ οἶκος ὁ σκεῦος καί ὅσος εὑρίσκω ἐν ὁ θησαυρός αὐτός οὐ εἰμί λόγος ὅς οὐ δεικνύω αὐτός εζεκιας ἐν ὁ οἶκος αὐτός καί ἐν πᾶς ὁ ἐξουσία αὐτός
14 καί εἰςἔρχομαι ησαιας ὁ προφήτης πρός ὁ βασιλεύς εζεκιας καί εἶπον πρός αὐτός τίς λαλέω ὁ ἀνήρ οὗτος καί πόθεν ἥκω πρός σύ καί εἶπον εζεκιας ἐκ γῆ πόρρωθεν ἥκω πρός ἐγώ ἐκ βαβυλών
15 καί εἶπον τίς ὁράω ἐν ὁ οἶκος σύ καί εἶπον πᾶς ὅσος ἐν ὁ οἶκος ἐγώ ὁράω οὐ εἰμί ἐν ὁ οἶκος ἐγώ ὅς οὐ δεικνύω αὐτός ἀλλά καί ὁ ἐν ὁ θησαυρός ἐγώ
16 καί εἶπον ησαιας πρός εζεκιας ἀκούω λόγος κύριος
17 ἰδού ἡμέρα ἔρχομαι καί λαμβάνω πᾶς ὁ ἐν ὁ οἶκος σύ καί ὅσος θησαυρίζω ὁ πατήρ σύ ἕως ὁ ἡμέρα οὗτος εἰς βαβυλών καί οὐ ὑπολείπω ῥῆμα ὅς εἶπον κύριος
18 καί ὁ υἱός σύ ὅς ἐκἔρχομαι ἐκ σύ ὅς γεννάω λαμβάνω καί εἰμί εὐνοῦχος ἐν ὁ οἶκος ὁ βασιλεύς βαβυλών
19 καί εἶπον εζεκιας πρός ησαιας ἀγαθός ὁ λόγος κύριος ὅς λαλέω εἰμί εἰρήνη ἐν ὁ ἡμέρα ἐγώ
20 καί ὁ λοιπός ὁ λόγος εζεκιας καί πᾶς ὁ δυναστεία αὐτός καί ὅσος ποιέω ὁ κρήνη καί ὁ ὑδραγωγός καί εἰςφέρω ὁ ὕδωρ εἰς ὁ πόλις οὐ οὗτος γράφω ἐπί βιβλίον λόγος ὁ ἡμέρα ὁ βασιλεύς ιουδα
21 καί κοιμάω εζεκιας μετά ὁ πατήρ αὐτός καί θάπτω ἐν πόλις δαυίδ καί βασιλεύω μανασσῆς υἱός αὐτός ἀντί αὐτός