1 συνβαίνω δέ καί ἑπτά ἀδελφός μετά ὁ μήτηρ συνλαμβάνω ἀναἀγκάζω ὑπό ὁ βασιλεύς ἀπό ὁ ἀθέμιτος ὕειος κρέας ἐπιἅπτω μάστιξ καί νευρά αἰκίζομαι
2 εἷς δέ αὐτός γίγνομαι προήγορος οὕτως φημί τίς μέλλω ἐρωτάω καί μανθάνω ἐγώ ἕτοιμος γάρ ἀποθνήσκω εἰμί ἤ παραβαίνω ὁ πάτριος νόμος
3 ἔκθυμος δέ γίγνομαι ὁ βασιλεύς προςτάσσω τήγανον καί λέβης ἐκπυρόω
4 ὁ δέ παραχρῆμα ἐκπυρόω ὁ γίγνομαι αὐτός προήγορος προςτάσσω γλωσσοτομέω καί περισκυθίζω ἀκρωτηριάζω ὁ λοιπός ἀδελφός καί ὁ μήτηρ συνὁράω
5 ἄχρηστος δέ αὐτός ὁ ὅλος γίγνομαι κελεύω ὁ πυρά προςἄγω ἔμπνους καί τηγανίζω ὁ δέ ἀτμίς ἐπί ἱκανός διαδίδωμι ὁ τήγανον ἀλλήλω παρακαλέω σύν ὁ μήτηρ γενναίως τελευτάω λέγω οὕτως
6 ὁ κύριος ὁ θεός φορά καί ὁ ἀλήθεια ἐπί ἐγώ παρακαλέω καθάπερ διά ὁ κατά πρόσωπον ἀντιμαρτυρέω ᾠδή διασαφέω μωυσῆς λέγω καί ἐπί ὁ δοῦλος αὐτός παρακαλέω
7 μεταἀλλάσσω δέ ὁ πρῶτος ὁ τρόπος οὗτος ὁ δεύτερος ἄγω ἐπί ὁ ἐμπαιγμός καί ὁ ὁ κεφαλή δέρμα σύν ὁ θρίξ περισύρω ἐπιἐρωτάω εἰ ἐσθίω πρό ὁ τιμωρέω ὁ σῶμα κατά μέλος
8 ὁ δέ ἀποκρίνω ὁ πάτριος φωνή προςεἶπον οὐ διόπερ καί οὗτος ὁ ἑξῆς λαμβάνω βάσανος ὡς ὁ πρῶτος
9 ἐν ἔσχατος δέ πνοή γίγνομαι εἶπον σύ μέν ἀλάστωρ ἐκ ὁ παραεἰμί ἐγώ ζάω ἀπολύω ὁ δέ ὁ κόσμος βασιλεύς ἀποθνήσκω ἐγώ ὑπέρ ὁ αὐτός νόμος εἰς αἰώνιος ἀναβιόω ζωή ἐγώ ἀναἵστημι
10 μετά δέ οὗτος ὁ τρίτος ἐνπαίζω καί ὁ γλῶσσα αἰτέω ταχέως προβάλλω καί ὁ χείρ εὐθαρσῶς προτείνω
11 καί γενναίως εἶπον ἐκ οὐρανός οὗτος κτάομαι καί διά ὁ αὐτός νόμος ὑπερὁράω οὗτος καί παρά αὐτός οὗτος πάλιν ἐλπίζω κομίζω
12 ὥστε αὐτός ὁ βασιλεύς καί ὁ σύν αὐτός ἐκπλήσσω ὁ ὁ νεανίσκος ψυχή ὡς ἐν οὐδείς ὁ ἀλγηδών τίθημι
13 καί οὗτος δέ μεταἀλλάσσω ὁ τέταρτος ὡσαύτως βασανίζω αἰκίζομαι
14 καί γίγνομαι πρός ὁ τελευτάω οὕτως φημί αἱρετός μεταἀλλάσσω ὑπό ἄνθρωπος ὁ ὑπό ὁ θεός προςδοκάω ἐλπίς πάλιν ἀναἵστημι ὑπό αὐτός σύ μέν γάρ ἀνάστασις εἰς ζωή οὐ εἰμί
15 ἐχομένως δέ ὁ πέμπτος προςἄγω αἰκίζομαι
16 ὁ δέ πρός αὐτός ὁράω εἶπον ἐξουσία ἐν ἄνθρωπος ἔχω φθαρτός εἰμί ὅς ἐθέλω ποιέω μή δοκέω δέ ὁ γένος ἐγώ ὑπό ὁ θεός καταλείπω
17 σύ δέ καρτερέω καί θεωρέω ὁ μεγαλεῖος αὐτός κράτος ὡς σύ καί ὁ σπέρμα σύ βασανίζω
18 μετά δέ οὗτος ἄγω ὁ ἕκτος καί μέλλω ἀποθνήσκω φημί μή πλανάω μάτην ἐγώ γάρ διά ἑαυτοῦ οὗτος πάσχω ἁμαρτάνω εἰς ὁ ἑαυτοῦ θεός ἄξιος θαυμασμός γίγνομαι
19 σύ δέ μή νομίζω ἀθῷος εἰμί θεομαχέω ἐπιχειρέω
20 ὑπεραγόντως δέ ὁ μήτηρ θαυμαστός καί μνήμη ἀγαθός ἄξιος ὅστις ἀποὀλλύω υἱός ἑπτά συνὁράω εἷς ὑπό καιρός ἡμέρα εὐψύχως φέρω διά ὁ ἐπί κύριος ἐλπίς
21 ἕκαστος δέ αὐτός παρακαλέω ὁ πάτριος φωνή γενναῖος πληρόω φρόνημα καί ὁ θῆλυς λογισμός ἄρσην θυμός διαἐγείρω λέγω πρός αὐτός
22 οὐ οἶδα ὅπως εἰς ὁ ἐμός φαίνω κοιλία οὐδέ ἐγώ ὁ πνεῦμα καί ὁ ζωή σύ χαρίζομαι καί ὁ ἕκαστος στοιχείωσις οὐ ἐγώ διαῥυθμίζω
23 τοιγαροῦν ὁ ὁ κόσμος κτίστης ὁ πλάσσω ἄνθρωπος γένεσις καί πᾶς ἐκεὑρίσκω γένεσις καί ὁ πνεῦμα καί ὁ ζωή σύ πάλιν ἀποδίδωμι μετά ἔλεος ὡς νῦν ὑπερὁράω ἑαυτοῦ διά ὁ αὐτός νόμος
24 ὁ δέ ἀντίοχος οἴομαι καταφρονέω καί ὁ ὀνειδίζω ὑποὁράω φωνή ἔτι ὁ νέος περιεἰμί οὐ μόνον διά λόγος ποιέω ὁ παράκλησις ἀλλά καί διά ὅρκος πιστός ἅμα πλουτίζω καί μακαριστός ποιέω μετατίθημι ἀπό ὁ πάτριος καί φίλος ἔχω καί χρεία ἐνπιστεύω
25 ὁ δέ νεανίας μηδαμῶς προςἔχω προςκαλέω ὁ βασιλεύς ὁ μήτηρ παρααἰνέω γίγνομαι ὁ μειράκιον σύμβουλος ἐπί σωτηρία
26 πολύς δέ αὐτός παρααἰνέω ἐπιδέχομαι πείθω ὁ υἱός
27 προςκύπτω δέ αὐτός χλευάζω ὁ ὦμος τύραννος οὕτως φημί ὁ πάτριος φωνή υἱός ἐλεέω ἐγώ ὁ ἐν γαστήρ περιφέρω σύ μήν ἐννέα καί θηλάζω σύ ἔτος τρεῖς καί ἐκτρέφω σύ καί ἄγω εἰς ὁ ἡλικία οὗτος καί τροφοφορέω
28 ἀξιόω σύ τέκνον ἀναβλέπω εἰς ὁ οὐρανός καί ὁ γῆ καί ὁ ἐν αὐτός πᾶς ὁράω γιγνώσκω ὅτι οὐ ἐκ εἰμί ποιέω αὐτός ὁ θεός καί ὁ ὁ ἄνθρωπος γένος οὕτως γίγνομαι
29 μή φοβέω ὁ δήμιος οὗτος ἀλλά ὁ ἀδελφός ἄξιος γίγνομαι ἐπιδέχομαι ὁ θάνατος ἵνα ἐν ὁ ἔλεος σύν ὁ ἀδελφός σύ κομίζω σύ
30 ἔτι δέ οὗτος καταλέγω ὁ νεανίας εἶπον τίς μένω οὐ ὑποἀκούω ὁ πρόσταγμα ὁ βασιλεύς ὁ δέ πρόσταγμα ἀκούω ὁ νόμος ὁ δίδωμι ὁ πατήρ ἐγώ διά μωυσῆς
31 σύ δέ πᾶς κακία εὑρετής γίγνομαι εἰς ὁ εβραῖος οὐ μή διαφεύγω ὁ χείρ ὁ θεός
32 ἐγώ γάρ διά ὁ ἑαυτοῦ ἁμαρτία πάσχω
33 εἰ δέ χάρις ἐπίπληξις καί παιδεία ὁ ζάω κύριος ἐγώ βραχέως ἐπιὀργίζομαι καί πάλιν καταἀλλάσσω ὁ ἑαυτοῦ δοῦλος
34 σύ δέ ὦ ἀνόσιος καί πᾶς ἄνθρωπος μιαρός μή μάτην μετεωρίζω φρυάζω ἄδηλος ἐλπίς ἐπί ὁ οὐράνιος παῖς ἐπιαἴρω χείρ
35 οὔπω γάρ ὁ ὁ παντοκράτωρ ἐπόπτης θεός κρίσις ἐκφεύγω
36 ὁ μέν γάρ νῦν ἡμέτερος ἀδελφός βραχύς ὑποφέρω πόνος ἀέναος ζωή ὑπό διαθήκη θεός πίπτω σύ δέ ὁ ὁ θεός κρίσις δίκαιος ὁ πρόστιμον ὁ ὑπερηφανία ἀποφέρω
37 ἐγώ δέ καθάπερ ὁ ἀδελφός καί σῶμα καί ψυχή προδίδωμι περί ὁ πάτριος νόμος ἐπικαλέω ὁ θεός ἵλεως ταχύς ὁ ἔθνος γίγνομαι καί σύ μετά ἐτασμός καί μάστιξ ἐκὁμολογέω διότι μόνος αὐτός θεός εἰμί
38 ἐν ἐγώ δέ καί ὁ ἀδελφός ἐγώ ἵστημι ὁ ὁ παντοκράτωρ ὀργή ὁ ἐπί ὁ σύμπας ἐγώ γένος δικαίως ἐπιἄγω
39 ἔκθυμος δέ γίγνομαι ὁ βασιλεύς οὗτος παρά ὁ ἄλλος χειρίστως ἀποἀντάω πικρῶς φέρω ἐπί ὁ μυκτηρισμός
40 καί οὗτος οὖν καθαρός μεταἀλλάσσω παντελῶς ἐπί ὁ κύριος πείθω
41 ἔσχατος δέ ὁ υἱός ὁ μήτηρ τελευτάω
42 ὁ μέν οὖν περί ὁ σπλαγχνισμός καί ὁ ὑπερβάλλω αἰκία ἐπί τοσοῦτος δηλόω