1 διά οὗτος γέ τοι καί μειρακίσκος ὁ ὁ εὐσέβεια λογισμός φιλοσοφέω χαλεπός βασανιστήριον ἐπικρατέω
2 ἐπειδή γάρ κατά ὁ πρῶτος πειράω νικάω περιφανῶς ὁ τύραννος μή δύναμαι ἀναἀγκάζω γέρων μιαροφαγέω τότε δή σφόδρα περιπαθῶς κελεύω ἄλλος ἐκ ὁ λεῖος ὁ εβραῖος ἄγω καί εἰ μέν μιαροφαγέω ἀπολύω ἐσθίω εἰ δέ ἀντιλέγω πικρός βασανίζω
3 οὗτος διατάσσω ὁ τύραννος παραεἰμί ἄγω μετά γεραιός μήτηρ ἑπτά ἀδελφός καλός τε καί αἰδήμων καί γενναῖος καί ἐν πᾶς χαρίεις
4 ὅς ὁράω ὁ τύραννος καθάπερ ἐν χορός μέσος ὁ μήτηρ περιἔχω ἥδομαι ἐπί αὐτός καί ὁ εὐπρέπεια ἐκπλήσσω καί ὁ εὐγένεια προςμειδιάω αὐτός καί πλησίον καλέω φημί
5 ὦ νεανίας φιλοφρόνως ἐγώ κατά εἷς ἕκαστος σύ θαυμάζω ὁ κάλλος καί ὁ πλῆθος τοσοῦτο ἀδελφός ὑπερτιμάω οὐ μόνον συνβουλεύω μή μαίνομαι ὁ αὐτός ὁ προβασανίζω γέρων μανία ἀλλά καί παρακαλέω συνἔικω ἐγώ ὁ ἐμός ἀπολαύω φιλία
6 δύναμαι δέ ἄν ὥσπερ κολάζω ὁ ἀπειθέω ἐγώ ὁ ἐπίταγμα οὕτως καί εὐεργετέω ὁ εὐπειθέω ἐγώ
7 πιστεύω οὖν καί ἀρχή ἐπί ὁ ἐμός πρᾶγμα ἡγεμονικός λαμβάνω ἀρνέομαι ὁ πάτριος σύ ὁ πολιτεία θεσμός
8 καί μεταλαμβάνω ἑλληνικός βίος καί μετα διααἰτέω ἐντρυφάω ὁ νεότης σύ
9 ἐπεί ἐάν ὀργίλως ἐγώ διατίθημι διά ὁ ἀπείθεια ἀναἀγκάζω ἐγώ ἐπί δεινός κόλασις εἷς ἕκαστος σύ διά ὁ βάσανος ἀποὀλλύω
10 καταἐλεέω οὖν ἑαυτοῦ ὅς καί ὁ πολέμιος ἐγώ καί ὁ ἡλικία καί ὁ εὐμορφία οἰκτείρω
11 οὐ διαλογίζομαι οὗτος ὅτι οὐδείς σύ ἀπειθέω πλήν ὁ μετά στρέβλη ἀποθνήσκω ἀποκεῖμαι
12 οὗτος δέ λέγω κελεύω εἰς ὁ ἔμπροσθεν τίθημι ὁ βασανιστήριον ὅπως καί διά ὁ φόβος πείθω αὐτός μιαροφαγέω
13 ὡς δέ τροχός τε καί ἀρθρέμβολον στρεβλωτήριον τε καί τροχαντήρ καί καταπάλτης καί λέβης τήγανον τε καί δακτυλήθρα καί χείρ σιδηροῦς καί σφήν καί ὁ ζώπυρον ὁ πῦρ ὁ δορυφόρος προτίθημι ὑπολαμβάνω ὁ τύραννος φημί
14 μειράκιον φοβέω καί ὅς σέβομαι δίκη ἵλεως σύ εἰμί διά ἀνάγκη παρανομέω
15 ὁ δέ ἀκούω ἐπαγωγός καί ὁράω δεινός οὐ μόνον οὐ φοβέω ἀλλά καί ἀντιφιλοσοφέω ὁ τύραννος καί διά ὁ εὐλογιστία ὁ τυραννίς αὐτός καταλύω
16 καίτοι λογίζομαι εἰ δειλόψυχος τις εἰμί ἐν αὐτός καί ἄνανδρος ποῖος ἄν χράω λόγος οὐ οὗτος
17 ὦ τάλας ἐγώ καί λίαν ἀνόητος βασιλεύς ἐγώ καλέω καί ἐπί εὐεργεσία παρακαλέω εἰ πείθω αὐτός
18 τίς βούλημα κενός ἑαυτοῦ εὐφραίνω καί θανατηφόρος ἀπείθεια τολμάω
19 οὐ φοβέω ἀνήρ ἀδελφός ὁ βασανιστήριον καί λογίζομαι ὁ ὁ βάσανος ἀπειλή καί φεύγω ὁ κενοδοξία οὗτος καί ὀλεθροφόρος ἀλαζονεία
20 ἐλεέω ὁ ἑαυτοῦ ἡλικία καί καταοἰκτείρω ὁ ὁ μήτηρ γῆρας
21 καί ἐνθυμέομαι ὅτι ἀπειθέω τεθνήκω
22 συνγιγνώσκω δέ ἐγώ καί ὁ θεῖος δίκη διά ἀνάγκη ὁ βασιλεύς φοβέω
23 τίς ἐκἄγω ἑαυτοῦ ὁ ἡδύς βίος καί ἀποστερέω ἑαυτοῦ ὁ γλυκύς κόσμος
24 μή βιάζομαι ὁ ἀνάγκη μηδέ κενοδοξέω ἐπί ὁ ἑαυτοῦ στρέβλη
25 οὐδέ αὐτός ὁ νόμος ἑκουσίως ἐγώ θανατόω φοβέω ὁ βασανιστήριον
26 πόθεν ἐγώ ὁ τοσοῦτος ἐντήκω φιλονεικία καί ὁ θανατηφόρος ἀρέσκω καρτερία παραεἰμί μετά ἀταραξία ζάω ὁ βασιλεύς πείθω
27 ἀλλά οὗτος οὐδείς εἶπον ὁ νεανίας βασανίζω μέλλω οὐδέ ἐνθυμέομαι
28 εἰμί γάρ περιφρονέω ὁ πάθος καί αὐτοκράτωρ ὁ ἀλγηδών
29 ὥστε ἅμα ὁ παύω ὁ τύραννος συνβουλεύω αὐτός μιαροφαγέω πᾶς διά εἷς φωνή ὁμοῦ ὥσπερ ἀπό ὁ αὐτός ψυχή εἶπον