1 ἀκούω ὁ λόγος κύριος οὗτος ὅς ἐγώ λαμβάνω ἐπί σύ θρῆνος οἶκος ἰσραήλ
2 πίπτω οὐκέτι μή προςτίθημι ὁ ἀναἵστημι παρθένος ὁ ἰσραήλ σφάλλω ἐπί ὁ γῆ αὐτός οὐ εἰμί ὁ ἀναἵστημι αὐτός
3 διότι ὅδε λέγω κύριος κύριος ὁ πόλις ἐκ ὅς ἐκπορεύομαι χίλιοι ὑπολείπω ἑκατόν καί ἐκ ὅς ἐκπορεύομαι ἑκατόν ὑπολείπω δέκα ὁ οἶκος ἰσραήλ
4 διότι ὅδε λέγω κύριος πρός ὁ οἶκος ἰσραήλ ἐκζητέω ἐγώ καί ζάω
5 καί μή ἐκζητέω βαιθηλ καί εἰς γαλγαλα μή εἰςπορεύομαι καί ἐπί ὁ φρέαρ ὁ ὅρκος μή διαβαίνω ὅτι γαλγαλα αἰχμαλωτεύω αἰχμαλωτεύω καί βαιθηλ εἰμί ὡς οὐ ὑποἄρχω
6 ἐκζητέω ὁ κύριος καί ζάω ὅπως μή ἀναλάμπω ὡς πῦρ ὁ οἶκος ιωσηφ καί καταἐσθίω αὐτός καί οὐ εἰμί ὁ σβέννυμι ὁ οἶκος ἰσραήλ
7 κύριος ὁ ποιέω εἰς ὕψος κρίμα καί δικαιοσύνη εἰς γῆ τίθημι
8 ποιέω πᾶς καί μετασκευάζω καί ἐκτρέπω εἰς ὁ πρωΐ σκιά θάνατος καί ἡμέρα εἰς νύξ συνσκοτάζω ὁ προςκαλέω ὁ ὕδωρ ὁ θάλασσα καί ἐκχέω αὐτός ἐπί πρόσωπον ὁ γῆ κύριος ὁ θεός ὁ παντοκράτωρ ὄνομα αὐτός
9 ὁ διααἱρέω συντριμμός ἐπί ἰσχύς καί ταλαιπωρία ἐπί ὀχύρωμα ἐπιἄγω
10 μισέω ἐν πύλη ἐλέγχω καί λόγος ὅσιος βδελύσσω
11 διά οὗτος ἀντί ὅς κατακονδυλίζω πτωχός καί δῶρον ἐκλεκτός δέχομαι παρά αὐτός οἶκος ξυστός οἰκοδομέω καί οὐ μή καταοἰκέω ἐν αὐτός ἀμπελών ἐπιθυμητός φυτεύω καί οὐ μή πίνω ὁ οἶνος ἐκ αὐτός
12 ὅτι γιγνώσκω πολύς ἀσέβεια σύ καί ἰσχυρός ὁ ἁμαρτία σύ καταπατέω δίκαιος λαμβάνω ἄλλαγμα καί πένης ἐν πύλη ἐκκλίνω
13 διά οὗτος ὁ συνἵημι ἐν ὁ καιρός ἐκεῖνος σιωπάω ὅτι καιρός πονηρός εἰμί
14 ἐκζητέω ὁ καλός καί μή ὁ πονηρός ὅπως ζάω καί εἰμί οὕτως μετά σύ κύριος ὁ θεός ὁ παντοκράτωρ ὅς τρόπος εἶπον
15 μισέω ὁ πονηρός καί ἀγαπάω ὁ καλός καί ἀπο καταἵστημι ἐν πύλη κρίμα ὅπως ἐλεέω κύριος ὁ θεός ὁ παντοκράτωρ ὁ περίλοιπος ὁ ιωσηφ
16 διά οὗτος ὅδε λέγω κύριος ὁ θεός ὁ παντοκράτωρ ἐν πᾶς πλατύς κοπετός καί ἐν πᾶς ὁδός εἶπον οὐαί οὐαί καλέω γεωργός εἰς πένθος καί κοπετός καί εἰς ὁράω θρῆνος
17 καί ἐν πᾶς ὁδός κοπετός διότι διαἔρχομαι διά μέσος σύ εἶπον κύριος
18 οὐαί ὁ ἐπιθυμόω ὁ ἡμέρα κύριος ἵνα τίς οὗτος σύ ὁ ἡμέρα ὁ κύριος καί αὐτός εἰμί σκότος καί οὐ φῶς
19 ὅς τρόπος ὅταν φεύγω ἄνθρωπος ἐκ πρόσωπον ὁ λέων καί ἐνπίπτω αὐτός ὁ ἄρκος καί εἰςπηδάω εἰς ὁ οἶκος αὐτός καί ἀποἐρείδω ὁ χείρ αὐτός ἐπί ὁ τοῖχος καί δάκνω αὐτός ὁ ὄφις
20 οὐ σκότος ὁ ἡμέρα ὁ κύριος καί οὐ φῶς καί γνόφος οὐ ἔχω φέγγος αὐτός
21 μισέω ἀποὠθέω ἑορτή σύ καί οὐ μή ὀσφραίνομαι ἐν ὁ πανήγυρις σύ
22 διότι καί ἐάν φέρω ἐγώ ὁλοκαύτωμα καί θυσία σύ οὐ προςδέχομαι αὐτός καί σωτήριον ἐπιφανεία σύ οὐ ἐπιβλέπω
23 μεταἵστημι ἀπό ἐγώ ἦχος ᾠδή σύ καί ψαλμός ὄργανον σύ οὐ ἀκούω
24 καί κυλίω ὡς ὕδωρ κρίμα καί δικαιοσύνη ὡς χειμάρρους ἄβατος
25 μή σφάγιον καί θυσία προςφέρω ἐγώ ἐν ὁ ἔρημος τεσσαράκοντα ἔτος οἶκος ἰσραήλ
26 καί ἀναλαμβάνω ὁ σκηνή ὁ μολοχ καί ὁ ἄστρον ὁ θεός σύ ραιφαν ὁ τύπος αὐτός ὅς ποιέω ἑαυτοῦ
27 καί μεταοἰκίζω σύ ἐπέκεινα δαμασκός λέγω κύριος ὁ θεός ὁ παντοκράτωρ ὄνομα αὐτός