1 καί ἀρταξέρξης ὁ ὁ μῆδος παραλαμβάνω ὁ βασιλεία καί δαρεῖος πλήρης ὁ ἡμέρα καί ἔνδοξος ἐν γῆρας
2 καί καταἵστημι σατράπης ἑκατόν εἴκοσι ἑπτά ἐπί πᾶς ὁ βασιλεία αὐτός
3 καί ἐπί αὐτός ἀνήρ τρεῖς ἡγέομαι αὐτός καί δανιηλ εἷς εἰμί ὁ τρεῖς ἀνήρ
4 ὑπέρ πᾶς ἔχω ἐξουσία ἐν ὁ βασιλεία καί δανιηλ εἰμί ἐνδύω πορφύρα καί μέγας καί ἔνδοξος ἔναντι δαρεῖος ὁ βασιλεύς καθότι εἰμί ἔνδοξος καί ἐπιστήμων καί συνετός καί πνεῦμα ἅγιος ἐν αὐτός καί εὐοδόω ἐν ὁ πραγματεία ὁ βασιλεύς ὅς πράσσω τότε ὁ βασιλεύς βουλεύω καταἵστημι ὁ δανιηλ ἐπί πᾶς ὁ βασιλεία αὐτός καί ὁ δύο ἀνήρ ὅς καταἵστημι μετά αὐτός καί σατράπης ἑκατόν εἴκοσι ἑπτά
5 ὅτε δέ βουλεύω ὁ βασιλεύς καταἵστημι ὁ δανιηλ ἐπί πᾶς ὁ βασιλεία αὐτός τότε βουλή καί γνώμη βουλεύω ἐν ἑαυτοῦ ὁ δύο νεανίσκος πρός ἀλλήλω λέγω ἐπεί οὐδείς ἁμαρτία οὐδέ ἄγνοια εὑρίσκω κατά ὁ δανιηλ περί ὅς καταἠγορέω αὐτός πρός ὁ βασιλεύς
6 καί εἶπον δεῦτε ἵστημι ὁρισμός κατά ἑαυτοῦ ὅτι πᾶς ἄνθρωπος οὐ ἀξιόω ἀξίωμα καί οὐ μή εὔχομαι εὐχή ἀπό πᾶς θεός ἕως ἡμέρα τριάκοντα ἀλλά ἤ παρά δαρεῖος ὁ βασιλεύς εἰ δέ μή ἀποθνήσκω ἵνα ἡττάω ὁ δανιηλ ἐναντίον ὁ βασιλεύς καί ῥίπτω εἰς ὁ λάκκος ὁ λέων οἶδα γάρ ὅτι δανιηλ προςεὔχομαι καί δέω κύριος ὁ θεός αὐτός τρίς ὁ ἡμέρα
7 τότε προςἔρχομαι ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος καί εἶπον ἐναντίον ὁ βασιλεύς
8 ὁρισμός καί στάσις ἵστημι ὅτι πᾶς ἄνθρωπος ὅς ἄν εὔχομαι εὐχή ἤ ἀξιόω ἀξίωμα τις παρά πᾶς θεός ἕως ἡμέρα τριάκοντα ἀλλά ἤ παρά δαρεῖος ὁ βασιλεύς ῥίπτω εἰς ὁ λάκκος ὁ λέων
9 καί ἀξιόω ὁ βασιλεύς ἵνα ἵστημι ὁ ὁρισμός καί μή ἀλλοιόω αὐτός διότι οἶδα ὅτι δανιηλ προςεὔχομαι καί δέω τρίς ὁ ἡμέρα ἵνα ἡττάω διά ὁ βασιλεύς καί ῥίπτω εἰς ὁ λάκκος ὁ λέων
10 καί οὕτως ὁ βασιλεύς δαρεῖος ἵστημι καί κυρόω
11 ἐπιγιγνώσκω δέ δανιηλ ὁ ὁρισμός ὅς ἵστημι κατά αὐτός θυρίς ἀναοἴγω ἐν ὁ ὑπερῷον αὐτός κατέναντι ἰερουσαλήμ καί πίπτω ἐπί πρόσωπον αὐτός τρίς ὁ ἡμέρα καθώς ποιέω ἔμπροσθεν καί δέω
12 καί αὐτός τηρέω ὁ δανιηλ καί καταλαμβάνω αὐτός εὔχομαι τρίς ὁ ἡμέρα κατά ἕκαστος ἡμέρα
13 τότε οὗτος ὁ ἄνθρωπος ἐντυγχάνω ὁ βασιλεύς καί εἶπον δαρεῖος βασιλεύς οὐ ὁρισμός ὁρίζω ἵνα πᾶς ἄνθρωπος μή εὔχομαι εὐχή μηδέ ἀξιόω ἀξίωμα παρά πᾶς θεός ἕως ἡμέρα τριάκοντα ἀλλά παρά σύ βασιλεύς εἰ δέ μή ῥίπτω εἰς ὁ λάκκος ὁ λέων ἀποκρίνω δέ ὁ βασιλεύς εἶπον αὐτός ἀκριβής ὁ λόγος καί μένω ὁ ὁρισμός
13a καί εἶπον αὐτός ὁρκίζω σύ ὁ μῆδος καί πέρσης δόγμα ἵνα μή ἀλλοιόω ὁ πρόσταγμα μηδέ θαυμάζω πρόσωπον καί ἵνα μή ἐλαττόω τις ὁ εἶπον καί κολάζω ὁ ἄνθρωπος ὅς οὐ ἐνμένω ὁ ὁρισμός οὗτος καί εἶπον οὕτως ποιέω καθώς λέγω καί ἵστημι ἐγώ οὗτος
14 καί εἶπον ἰδού εὑρίσκω δανιηλ ὁ φίλος σύ εὔχομαι καί δέω ὁ πρόσωπον ὁ θεός αὐτός τρίς ὁ ἡμέρα
15 καί λυπέω ὁ βασιλεύς εἶπον ῥίπτω ὁ δανιηλ εἰς ὁ λάκκος ὁ λέων κατά ὁ ὁρισμός ὅς ἵστημι κατά αὐτός τότε ὁ βασιλεύς σφόδρα λυπέω ἐπί ὁ δανιηλ καί βοηθέω ὁ ἐκαἱρέω αὐτός ἕως δυσμή ἥλιος ἀπό ὁ χείρ ὁ σατράπης
16 καί οὐ δύναμαι ἐκαἱρέω αὐτός ἀπό αὐτός
17 ἀναβοάω δέ δαρεῖος ὁ βασιλεύς εἶπον ὁ δανιηλ ὁ θεός σύ ὅς σύ λατρεύω ἐνδελεχῶς τρίς ὁ ἡμέρα αὐτός ἐκαἱρέω σύ ἐκ χείρ ὁ λέων ἕως πρωΐ θαρρέω
18 τότε δανιηλ ῥίπτω εἰς ὁ λάκκος ὁ λέων καί φέρω λίθος καί τίθημι εἰς ὁ στόμα ὁ λάκκος καί σφραγίζω ὁ βασιλεύς ἐν ὁ δακτύλιος ἑαυτοῦ καί ἐν ὁ δακτύλιος ὁ μεγιστάν αὐτός ὅπως μή ἀπό αὐτός αἴρω ὁ δανιηλ ἤ ὁ βασιλεύς αὐτός ἀνασπάω ἐκ ὁ λάκκος
19 τότε ὑποστρέφω ὁ βασιλεύς εἰς ὁ βασίλειον αὐτός καί αὐλίζω νῆστις καί εἰμί λυπέω περί ὁ δανιηλ τότε ὁ θεός ὁ δανιηλ πρόνοια ποιέω αὐτός ἀποκλείω ὁ στόμα ὁ λέων καί οὐ παρα ἐνὀχλέω ὁ δανιηλ
20 καί ὁ βασιλεύς δαρεῖος ὀρθρίζω πρωΐ καί παραλαμβάνω μετά ἑαυτοῦ ὁ σατράπης καί πορεύομαι ἵστημι ἐπί ὁ στόμα ὁ λάκκος ὁ λέων
21 τότε ὁ βασιλεύς καλέω ὁ δανιηλ φωνή μέγας μετά κλαυθμός λέγω ὦ δανιηλ εἰ ἄρα ζάω καί ὁ θεός σύ ὅς λατρεύω ἐνδελεχῶς σώζω σύ ἀπό ὁ λέων καί οὐ ἀχρείοω σύ
22 τότε δανιηλ ἐπιἀκούω φωνή μέγας καί εἶπον βασιλεύς ἔτι εἰμί ζάω
23 καί σώζω ἐγώ ὁ θεός ἀπό ὁ λέων καθότι δικαιοσύνη ἐν ἐγώ εὑρίσκω ἐναντίον αὐτός καί ἐναντίον δέ σύ βασιλεύς οὔτε ἄγνοια οὔτε ἁμαρτία εὑρίσκω ἐν ἐγώ σύ δέ ἀκούω ἄνθρωπος πλανάω βασιλεύς καί ῥίπτω ἐγώ εἰς ὁ λάκκος ὁ λέων εἰς ἀπώλεια
24 τότε συνἄγω πᾶς ὁ δύναμις καί ὁράω ὁ δανιηλ ὡς οὐ παρα ἐνὀχλέω αὐτός ὁ λέων
25 τότε ὁ δύο ἄνθρωπος ἐκεῖνος ὁ καταμαρτυρέω ὁ δανιηλ αὐτός καί ὁ γυνή αὐτός καί ὁ τέκνον αὐτός ῥίπτω ὁ λέων καί ὁ λέων ἀποκτείνω αὐτός καί θλάω ὁ ὀστέον αὐτός
26 τότε δαρεῖος γράφω πᾶς ὁ ἔθνος καί χώρα καί γλῶσσα ὁ οἰκέω ἐν πᾶς ὁ γῆ αὐτός λέγω
27 πᾶς ὁ ἄνθρωπος ὁ εἰμί ἐν ὁ βασιλεία ἐγώ εἰμί προςκυνέω καί λατρεύω ὁ θεός ὁ δανιηλ αὐτός γάρ εἰμί θεός μένω καί ζάω εἰς γενεά γενεά ἕως ὁ αἰών
28 ἐγώ δαρεῖος εἰμί αὐτός προςκυνέω καί δουλεύω πᾶς ὁ ἡμέρα ἐγώ ὁ γάρ εἴδωλον ὁ χειροποίητος οὐ δύναμαι σώζω ὡς λυτρόω ὁ θεός ὁ δανιηλ ὁ δανιηλ
29 καί ὁ βασιλεύς δαρεῖος προςτίθημι πρός ὁ γένος αὐτός καί δανιηλ καταἵστημι ἐπί ὁ βασιλεία δαρεῖος καί κῦρος ὁ πέρσης παραλαμβάνω ὁ βασιλεία αὐτός