Esther 6 - Septuagint Interactive

1 ὁ δέ κύριος ἀποἵστημι ὁ ὕπνος ἀπό ὁ βασιλεύς ὁ νύξ ἐκεῖνος καί εἶπον ὁ διδάσκαλος αὐτός εἰςφέρω γράμμα μνημόσυνον ὁ ἡμέρα ἀναγιγνώσκω αὐτός

2 εὑρίσκω δέ ὁ γράμμα ὁ γράφω περί μαρδοχαῖος ὡς ἀποἀγγέλλω ὁ βασιλεύς περί ὁ δύο εὐνοῦχος ὁ βασιλεύς ἐν ὁ φυλάσσω αὐτός καί ζητέω ἐπιβάλλω ὁ χείρ ἀρταξέρξης

3 εἶπον δέ ὁ βασιλεύς τίς δόξα ἤ χάρις ποιέω ὁ μαρδοχαῖος καί εἶπον ὁ διάκονος ὁ βασιλεύς οὐ ποιέω αὐτός οὐδείς

4 ἐν δέ ὁ πυνθάνομαι ὁ βασιλεύς περί ὁ εὔνοια μαρδοχαῖος ἰδού αμαν ἐν ὁ αὐλή εἶπον δέ ὁ βασιλεύς τίς ἐν ὁ αὐλή ὁ δέ αμαν εἰςἔρχομαι λέγω ὁ βασιλεύς κρεμάζω ὁ μαρδοχαῖος ἐπί ὁ ξύλον ὅς ἑτοιμάζω

5 καί εἶπον ὁ διάκονος ὁ βασιλεύς ἰδού αμαν ἵστημι ἐν ὁ αὐλή καί εἶπον ὁ βασιλεύς καλέω αὐτός

6 εἶπον δέ ὁ βασιλεύς ὁ αμαν τίς ποιέω ὁ ἄνθρωπος ὅς ἐγώ θέλω δοξάζω εἶπον δέ ἐν ἑαυτοῦ αμαν τίς θέλω ὁ βασιλεύς δοξάζω εἰ μή ἐγώ

7 εἶπον δέ πρός ὁ βασιλεύς ἄνθρωπος ὅς ὁ βασιλεύς θέλω δοξάζω

8 φέρω ὁ παῖς ὁ βασιλεύς στολή βύσσινος ὅς ὁ βασιλεύς περιβάλλω καί ἵππος ἐπί ὅς ὁ βασιλεύς ἐπιβαίνω

9 καί δίδωμι εἷς ὁ φίλος ὁ βασιλεύς ὁ ἔνδοξος καί στολίζω ὁ ἄνθρωπος ὅς ὁ βασιλεύς ἀγαπάω καί ἀναβιβάζω αὐτός ἐπί ὁ ἵππος καί κηρύσσω διά ὁ πλατεῖα ὁ πόλις λέγω οὕτως εἰμί πᾶς ἄνθρωπος ὅς ὁ βασιλεύς δοξάζω

10 εἶπον δέ ὁ βασιλεύς ὁ αμαν καθώς λαλέω οὕτως ποιέω ὁ μαρδοχαῖος ὁ ἰουδαῖος ὁ θεραπεύω ἐν ὁ αὐλή καί μή παραπίπτω σύ λόγος ὅς λαλέω

11 λαμβάνω δέ αμαν ὁ στολή καί ὁ ἵππος καί στολίζω ὁ μαρδοχαῖος καί ἀναβιβάζω αὐτός ἐπί ὁ ἵππος καί διαἔρχομαι διά ὁ πλατεῖα ὁ πόλις καί κηρύσσω λέγω οὕτως εἰμί πᾶς ἄνθρωπος ὅς ὁ βασιλεύς θέλω δοξάζω

12 ἐπιστρέφω δέ ὁ μαρδοχαῖος εἰς ὁ αὐλή αμαν δέ ὑποστρέφω εἰς ὁ ἴδιος λυπέω κατά κεφαλή

13 καί διαἡγέομαι αμαν ὁ συνβαίνω αὐτός ζωσαρα ὁ γυνή αὐτός καί ὁ φίλος καί εἶπον πρός αὐτός ὁ φίλος καί ὁ γυνή εἰ ἐκ γένος ἰουδαῖος μαρδοχαῖος ἄρχω ταπεινόω ἐνώπιον αὐτός πίπτω πίπτω οὐ μή δύναμαι αὐτός ἀμύνω ὅτι θεός ζάω μετά αὐτός

14 ἔτι αὐτός λαλέω παραγίγνομαι ὁ εὐνοῦχος ἐπισπεύδω ὁ αμαν ἐπί ὁ πότος ὅς ἑτοιμάζω εσθηρ

ὁ δέ κύριος ἀποἵστημι ὁ ὕπνος ἀπό ὁ βασιλεύς ὁ νύξ ἐκεῖνος καί εἶπον ὁ διδάσκαλος αὐτός εἰςφέρω γράμμα μνημόσυνον ὁ ἡμέρα ἀναγιγνώσκω αὐτός

ButtheLordremovedsleepfromthekingthatnight:andhetoldhisservanttobringinthebooks,theregistersofdailyevents,toreadtohim.

εὑρίσκω δέ ὁ γράμμα ὁ γράφω περί μαρδοχαῖος ὡς ἀποἀγγέλλω ὁ βασιλεύς περί ὁ δύο εὐνοῦχος ὁ βασιλεύς ἐν ὁ φυλάσσω αὐτός καί ζητέω ἐπιβάλλω ὁ χείρ ἀρταξέρξης

AndhefoundtherecordswrittenconcerningMardochaeus,howhehadtoldthekingconcerningthetwochamberlainsoftheking,whentheywerekeepingguard,andsoughttolayhandsonArtaxerxes.

εἶπον δέ ὁ βασιλεύς τίς δόξα ἤ χάρις ποιέω ὁ μαρδοχαῖος καί εἶπον ὁ διάκονος ὁ βασιλεύς οὐ ποιέω αὐτός οὐδείς

Andthekingsaid,WhathonourorfavourhavewedonetoMardochaeus?Andtheking'sservantssaid,Thouhastnotdoneanythingtohim.

ἐν δέ ὁ πυνθάνομαι ὁ βασιλεύς περί ὁ εὔνοια μαρδοχαῖος ἰδού αμαν ἐν ὁ αὐλή εἶπον δέ ὁ βασιλεύς τίς ἐν ὁ αὐλή ὁ δέ αμαν εἰςἔρχομαι λέγω ὁ βασιλεύς κρεμάζω ὁ μαρδοχαῖος ἐπί ὁ ξύλον ὅς ἑτοιμάζω

AndwhilethekingwasenquiringaboutthekindnessofMardochaeus,behold,Amanwasinthecourt.Andthekingsaid,Whoisinthecourt?NowAmanwascomeintospeaktotheking,thatheshouldhangMardochaeusonthegallows,whichhehadprepared.

καί εἶπον ὁ διάκονος ὁ βασιλεύς ἰδού αμαν ἵστημι ἐν ὁ αὐλή καί εἶπον ὁ βασιλεύς καλέω αὐτός

Andtheking'sservantssaid,Behold,Amanstandsinthecourt.Andthekingsaid,Callhim.

εἶπον δέ ὁ βασιλεύς ὁ αμαν τίς ποιέω ὁ ἄνθρωπος ὅς ἐγώ θέλω δοξάζω εἶπον δέ ἐν ἑαυτοῦ αμαν τίς θέλω ὁ βασιλεύς δοξάζω εἰ μή ἐγώ

AndthekingsaidtoAman,WhatshallIdotothemanwhomIwishtohonour?AndAmansaidwithinhimself,Whomwouldthekinghonourbutmyself?

εἶπον δέ πρός ὁ βασιλεύς ἄνθρωπος ὅς ὁ βασιλεύς θέλω δοξάζω

andhesaidtotheking,Asforthemanwhomthekingwishestohonour,

φέρω ὁ παῖς ὁ βασιλεύς στολή βύσσινος ὅς ὁ βασιλεύς περιβάλλω καί ἵππος ἐπί ὅς ὁ βασιλεύς ἐπιβαίνω

lettheking'sservantsbringtherobeoffinelinenwhichthekingputson,andthehorseonwhichthekingrides,

καί δίδωμι εἷς ὁ φίλος ὁ βασιλεύς ὁ ἔνδοξος καί στολίζω ὁ ἄνθρωπος ὅς ὁ βασιλεύς ἀγαπάω καί ἀναβιβάζω αὐτός ἐπί ὁ ἵππος καί κηρύσσω διά ὁ πλατεῖα ὁ πόλις λέγω οὕτως εἰμί πᾶς ἄνθρωπος ὅς ὁ βασιλεύς δοξάζω

andlethimgiveittooneoftheking'snoblefriends,andlethimarraythemanwhomthekingloves;andlethimmounthimonthehorse,andproclaimthroughthestreetofthecity,saying,Thusshallitbedonetoeverymanwhomthekinghonours.

εἶπον δέ ὁ βασιλεύς ὁ αμαν καθώς λαλέω οὕτως ποιέω ὁ μαρδοχαῖος ὁ ἰουδαῖος ὁ θεραπεύω ἐν ὁ αὐλή καί μή παραπίπτω σύ λόγος ὅς λαλέω

ThenthekingsaidtoAman,Thouhastwellsaid:sodotoMardochaeustheJew,whowaitsinthepalace,andletnotawordofwhatthouhastspokenbeneglected.

λαμβάνω δέ αμαν ὁ στολή καί ὁ ἵππος καί στολίζω ὁ μαρδοχαῖος καί ἀναβιβάζω αὐτός ἐπί ὁ ἵππος καί διαἔρχομαι διά ὁ πλατεῖα ὁ πόλις καί κηρύσσω λέγω οὕτως εἰμί πᾶς ἄνθρωπος ὅς ὁ βασιλεύς θέλω δοξάζω

SoAmantooktherobeandthehorse,andarrayedMardochaeus,andmountedhimonthehorse,andwentthroughthestreetofthecity,andproclaimed,saying,Thusshallitbetoeverymanwhomthekingwishestohonour.

ἐπιστρέφω δέ ὁ μαρδοχαῖος εἰς ὁ αὐλή αμαν δέ ὑποστρέφω εἰς ὁ ἴδιος λυπέω κατά κεφαλή

AndMardochaeusreturnedtothepalace:butAmanwenthomemourning,andhavinghisheadcovered.

καί διαἡγέομαι αμαν ὁ συνβαίνω αὐτός ζωσαρα ὁ γυνή αὐτός καί ὁ φίλος καί εἶπον πρός αὐτός ὁ φίλος καί ὁ γυνή εἰ ἐκ γένος ἰουδαῖος μαρδοχαῖος ἄρχω ταπεινόω ἐνώπιον αὐτός πίπτω πίπτω οὐ μή δύναμαι αὐτός ἀμύνω ὅτι θεός ζάω μετά αὐτός

AndAmanrelatedtheeventsthathadbefallenhimtoZosarahiswife,andtohisfriends:andhisfriendsandhiswifesaidtohim,IfMardochaeusbeoftheraceoftheJews,andthouhastbeguntobehumbledbeforehim,thouwiltassuredlyfall,andthouwiltnotbeabletowithstandhim,forthelivingGodiswithhim.

ἔτι αὐτός λαλέω παραγίγνομαι ὁ εὐνοῦχος ἐπισπεύδω ὁ αμαν ἐπί ὁ πότος ὅς ἑτοιμάζω εσθηρ

Whiletheywereyetspeaking,thechamberlainsarrived,tohastenAmantothebanquetwhichEstherhadprepared.

Εσθήρ

Esther - Chapter 6