1 καί γίγνομαι λόγος κύριος πρός ἐγώ λέγω
2 υἱός ἄνθρωπος ἐν μέσος ὁ ἀδικία αὐτός σύ καταοἰκέω ὅς ἔχω ὀφθαλμός ὁ βλέπω καί οὐ βλέπω καί οὖς ἔχω ὁ ἀκούω καί οὐ ἀκούω διότι οἶκος παραπικραίνω εἰμί
3 καί σύ υἱός ἄνθρωπος ποιέω σεαυτοῦ σκεῦος αἰχμαλωσία ἡμέρα ἐνώπιον αὐτός καί αἰχμαλωτεύω ἐκ ὁ τόπος σύ εἰς ἕτερος τόπος ἐνώπιον αὐτός ὅπως ὁράω διότι οἶκος παραπικραίνω εἰμί
4 καί ἐκφέρω ὁ σκεῦος σύ ὡς σκεῦος αἰχμαλωσία ἡμέρα κατά ὀφθαλμός αὐτός καί σύ ἐκἔρχομαι ἑσπέρα ὡς ἐκπορεύομαι αἰχμάλωτος
5 ἐνώπιον αὐτός διαὀρύσσω σεαυτοῦ εἰς ὁ τοῖχος καί δια ἐκἔρχομαι διά αὐτός
6 ἐνώπιον αὐτός ἐπί ὦμος ἀναλαμβάνω καί κρύπτω ἐκἔρχομαι ὁ πρόσωπον σύ συνκαλύπτω καί οὐ μή ὁράω ὁ γῆ διότι τέρας δίδωμι σύ ὁ οἶκος ἰσραήλ
7 καί ποιέω οὕτως κατά πᾶς ὅσος ἐντέλλομαι ἐγώ καί σκεῦος ἐκφέρω ὡς σκεῦος αἰχμαλωσία ἡμέρα καί ἑσπέρα διαὀρύσσω ἐμαυτοῦ ὁ τοῖχος καί κρύπτω ἐκἔρχομαι ἐπί ὦμος ἀναλαμβάνω ἐνώπιον αὐτός
8 καί γίγνομαι λόγος κύριος πρός ἐγώ ὁ πρωΐ λέγω
9 υἱός ἄνθρωπος οὐ εἶπον πρός σύ ὁ οἶκος ὁ ἰσραήλ οἶκος ὁ παραπικραίνω τίς σύ ποιέω
10 εἶπον πρός αὐτός ὅδε λέγω κύριος κύριος ὁ ἄρχων καί ὁ ἀποἡγέομαι ἐν ἰερουσαλήμ καί πᾶς οἶκος ἰσραήλ ὅς εἰμί ἐν μέσος αὐτός
11 εἶπον ὅτι ἐγώ τέρας ποιέω ἐν μέσος αὐτός ὅς τρόπος ποιέω οὕτως εἰμί αὐτός ἐν μετοικεσία καί ἐν αἰχμαλωσία πορεύομαι
12 καί ὁ ἄρχων ἐν μέσος αὐτός ἐπί ὦμος αἴρω καί κρύπτω ἐκἔρχομαι διά ὁ τοῖχος καί διαὀρύσσω ὁ ἐκἔρχομαι αὐτός διά αὐτός ὁ πρόσωπον αὐτός συνκαλύπτω ὅπως μή ὁράω ὀφθαλμός καί αὐτός ὁ γῆ οὐ ὁράω
13 καί ἐκπεταννύω ὁ δίκτυον ἐγώ ἐπί αὐτός καί συνλαμβάνω ἐν ὁ περιοχή ἐγώ καί ἄγω αὐτός εἰς βαβυλών εἰς γῆ χαλδαῖος καί αὐτός οὐ ὁράω καί ἐκεῖ τελευτάω
14 καί πᾶς ὁ κύκλος αὐτός ὁ βοηθός αὐτός καί πᾶς ὁ ἀντιλαμβάνω αὐτός διασπείρω εἰς πᾶς ἄνεμος καί ῥομφαία ἐκκενόω ὀπίσω αὐτός
15 καί γιγνώσκω διότι ἐγώ κύριος ἐν ὁ διασκορπίζω ἐγώ αὐτός ἐν ὁ ἔθνος καί διασπείρω αὐτός ἐν ὁ χώρα
16 καί ὑπολείπω ἐκ αὐτός ἀνήρ ἀριθμός ἐκ ῥομφαία καί ἐκ λιμός καί ἐκ θάνατος ὅπως ἐκ διαἡγέομαι πᾶς ὁ ἀνομία αὐτός ἐν ὁ ἔθνος ὅς εἰςἔρχομαι ἐκεῖ καί γιγνώσκω ὅτι ἐγώ κύριος
17 καί γίγνομαι λόγος κύριος πρός ἐγώ λέγω
18 υἱός ἄνθρωπος ὁ ἄρτος σύ μετά ὀδύνη ἐσθίω καί ὁ ὕδωρ σύ μετά βάσανος καί θλῖψις πίνω
19 καί εἶπον πρός ὁ λαός ὁ γῆ ὅδε λέγω κύριος ὁ καταοἰκέω ἰερουσαλήμ ἐπί ὁ γῆ ὁ ἰσραήλ ὁ ἄρτος αὐτός μετά ἔνδεια ἐσθίω καί ὁ ὕδωρ αὐτός μετά ἀφανισμός πίνω ὅπως ἀπο ἀναἵζω ὁ γῆ σύν πλήρωμα αὐτός ἐν ἀσέβεια γάρ πᾶς ὁ καταοἰκέω ἐν αὐτός
20 καί ὁ πόλις αὐτός ὁ καταοἰκέω ἐκἐρημόω καί ὁ γῆ εἰς ἀφανισμός εἰμί καί ἐπιγιγνώσκω διότι ἐγώ κύριος
21 καί γίγνομαι λόγος κύριος πρός ἐγώ λέγω
22 υἱός ἄνθρωπος τίς σύ ὁ παραβολή οὗτος ἐπί ὁ γῆ ὁ ἰσραήλ λέγω μακράν ὁ ἡμέρα ἀποὀλλύω ὅρασις
23 διά οὗτος εἶπον πρός αὐτός ὅδε λέγω κύριος ἀποστρέφω ὁ παραβολή οὗτος καί οὐκέτι μή εἶπον ὁ παραβολή οὗτος οἶκος ὁ ἰσραήλ ὅτι λαλέω πρός αὐτός ἐγγίζω ὁ ἡμέρα καί λόγος πᾶς ὅρασις
24 ὅτι οὐ εἰμί ἔτι πᾶς ὅρασις ψευδής καί μαντεύομαι ὁ πρός χάρις ἐν μέσος ὁ υἱός ἰσραήλ
25 διότι ἐγώ κύριος λαλέω ὁ λόγος ἐγώ λαλέω καί ποιέω καί οὐ μή μηκύνω ἔτι ὅτι ἐν ὁ ἡμέρα σύ οἶκος ὁ παραπικραίνω λαλέω λόγος καί ποιέω λέγω κύριος
26 καί γίγνομαι λόγος κύριος πρός ἐγώ λέγω
27 υἱός ἄνθρωπος ἰδού οἶκος ἰσραήλ ὁ παραπικραίνω λέγω λέγω ὁ ὅρασις ὅς οὗτος ὁράω εἰς ἡμέρα πολύς καί εἰς καιρός μακρός οὗτος προφητεύω
28 διά οὗτος εἶπον πρός αὐτός ὅδε λέγω κύριος οὐ μή μηκύνω οὐκέτι πᾶς ὁ λόγος ἐγώ ὅς ἄν λαλέω λαλέω καί ποιέω λέγω κύριος