1 καί ἔρχομαι πρός ἐγώ ἀνήρ ἐκ ὁ πρεσβύτερος ὁ ἰσραήλ καί καταἵζω πρό πρόσωπον ἐγώ
2 καί γίγνομαι λόγος κύριος πρός ἐγώ λέγω
3 υἱός ἄνθρωπος ὁ ἀνήρ οὗτος τίθημι ὁ διανόημα αὐτός ἐπί ὁ καρδία αὐτός καί ὁ κόλασις ὁ ἀδικία αὐτός τίθημι πρό πρόσωπον αὐτός εἰ ἀποκρίνω ἀποκρίνω αὐτός
4 διά οὗτος λαλέω αὐτός καί εἶπον πρός αὐτός ὅδε λέγω κύριος ἄνθρωπος ἄνθρωπος ἐκ ὁ οἶκος ἰσραήλ ὅς ἄν τίθημι ὁ διανόημα αὐτός ἐπί ὁ καρδία αὐτός καί ὁ κόλασις ὁ ἀδικία αὐτός τάσσω πρό πρόσωπον αὐτός καί ἔρχομαι πρός ὁ προφήτης ἐγώ κύριος ἀποκρίνω αὐτός ἐν ὅς ἐνἔχω ὁ διάνοια αὐτός
5 ὅπως πλαγιάζω ὁ οἶκος ὁ ἰσραήλ κατά ὁ καρδία αὐτός ὁ ἀποἀλλοτριόω ἀπό ἐγώ ἐν ὁ ἐνθύμημα αὐτός
6 διά οὗτος εἶπον πρός ὁ οἶκος ὁ ἰσραήλ ὅδε λέγω κύριος κύριος ἐπιστρέφω καί ἀποστρέφω ἀπό ὁ ἐπιτήδευμα σύ καί ἀπό πᾶς ὁ ἀσέβεια σύ καί ἐπιστρέφω ὁ πρόσωπον σύ
7 διότι ἄνθρωπος ἄνθρωπος ἐκ ὁ οἶκος ἰσραήλ καί ἐκ ὁ προσήλυτος ὁ προσηλυτεύω ἐν ὁ ἰσραήλ ὅς ἄν ἀποἀλλοτριόω ἀπό ἐγώ καί τίθημι ὁ ἐνθύμημα αὐτός ἐπί ὁ καρδία αὐτός καί ὁ κόλασις ὁ ἀδικία αὐτός τάσσω πρό πρόσωπον αὐτός καί ἔρχομαι πρός ὁ προφήτης ὁ ἐπιἐρωτάω αὐτός ἐν ἐγώ ἐγώ κύριος ἀποκρίνω αὐτός ἐν ὅς ἐνἔχω ἐν αὐτός
8 καί στηρίζω ὁ πρόσωπον ἐγώ ἐπί ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος καί τίθημι αὐτός εἰς ἔρημος καί εἰς ἀφανισμός καί ἐκαἴρω αὐτός ἐκ μέσος ὁ λαός ἐγώ καί ἐπιγιγνώσκω ὅτι ἐγώ κύριος
9 καί ὁ προφήτης ἐάν πλανάω καί λαλέω ἐγώ κύριος πλανάω ὁ προφήτης ἐκεῖνος καί ἐκτείνω ὁ χείρ ἐγώ ἐπί αὐτός καί ἀπο ἀναἵζω αὐτός ἐκ μέσος ὁ λαός ἐγώ ἰσραήλ
10 καί λαμβάνω ὁ ἀδικία αὐτός κατά ὁ ἀδίκημα ὁ ἐπιἐρωτάω καί κατά ὁ ἀδίκημα ὁμοίως ὁ προφήτης εἰμί
11 ὅπως μή πλανάω ἔτι ὁ οἶκος ὁ ἰσραήλ ἀπό ἐγώ καί ἵνα μή μιαίνω ἔτι ἐν πᾶς ὁ παράπτωμα αὐτός καί εἰμί ἐγώ εἰς λαός καί ἐγώ εἰμί αὐτός εἰς θεός λέγω κύριος
12 καί γίγνομαι λόγος κύριος πρός ἐγώ λέγω
13 υἱός ἄνθρωπος γῆ ἐάν ἁμαρτάνω ἐγώ ὁ παραπίπτω παράπτωμα καί ἐκτείνω ὁ χείρ ἐγώ ἐπί αὐτός καί συντρίβω αὐτός στήριγμα ἄρτος καί ἐκ ἀποστέλλω ἐπί αὐτός λιμός καί ἐκαἴρω ἐκ αὐτός ἄνθρωπος καί κτῆνος
14 καί ἐάν εἰμί ὁ τρεῖς ἀνήρ οὗτος ἐν μέσος αὐτός νωε καί δανιηλ καί ιωβ αὐτός ἐν ὁ δικαιοσύνη αὐτός σώζω λέγω κύριος
15 ἐάν καί θηρίον πονηρός ἐπιἄγω ἐπί ὁ γῆ καί τιμωρέω αὐτός καί εἰμί εἰς ἀφανισμός καί οὐ εἰμί ὁ διαὁδεύω ἀπό πρόσωπον ὁ θηρίον
16 καί ὁ τρεῖς ἀνήρ οὗτος ἐν μέσος αὐτός εἰμί ζάω ἐγώ λέγω κύριος εἰ υἱός ἤ θυγάτηρ σώζω ἀλλά ἤ αὐτός μόνος σώζω ὁ δέ γῆ εἰμί εἰς ὄλεθρος
17 ἤ καί ῥομφαία ἐάν ἐπιἄγω ἐπί ὁ γῆ ἐκεῖνος καί εἶπον ῥομφαία διαἔρχομαι διά ὁ γῆ καί ἐκαἴρω ἐκ αὐτός ἄνθρωπος καί κτῆνος
18 καί ὁ τρεῖς ἀνήρ οὗτος ἐν μέσος αὐτός ζάω ἐγώ λέγω κύριος οὐ μή ῥύομαι υἱός οὐδέ θυγάτηρ αὐτός μόνος σώζω
19 ἤ καί θάνατος ἐπι ἀποστέλλω ἐπί ὁ γῆ ἐκεῖνος καί ἐκχέω ὁ θυμός ἐγώ ἐπί αὐτός ἐν αἷμα ὁ ἐκὀλεθρεύω ἐκ αὐτός ἄνθρωπος καί κτῆνος
20 καί νωε καί δανιηλ καί ιωβ ἐν μέσος αὐτός ζάω ἐγώ λέγω κύριος ἐάν υἱός ἤ θυγάτηρ ὑπολείπω αὐτός ἐν ὁ δικαιοσύνη αὐτός ῥύομαι ὁ ψυχή αὐτός
21 ὅδε λέγω κύριος ἐάν δέ καί ὁ τέσσαρες ἐκδίκησις ἐγώ ὁ πονηρός ῥομφαία καί λιμός καί θηρίον πονηρός καί θάνατος ἐκ ἀποστέλλω ἐπί ἰερουσαλήμ ὁ ἐκὀλεθρεύω ἐκ αὐτός ἄνθρωπος καί κτῆνος
22 καί ἰδού ὑπολείπω ἐν αὐτός ὁ ἀνασώζω αὐτός ὅς ἐκἄγω ἐκ αὐτός υἱός καί θυγάτηρ ἰδού αὐτός ἐκπορεύομαι πρός σύ καί ὁράω ὁ ὁδός αὐτός καί ὁ ἐνθύμημα αὐτός καί μεταμελέω ἐπί ὁ κακός ὅς ἐπιἄγω ἐπί ἰερουσαλήμ πᾶς ὁ κακός ὅς ἐπιἄγω ἐπί αὐτός
23 καί παρακαλέω σύ διότι ὁράω ὁ ὁδός αὐτός καί ὁ ἐνθύμημα αὐτός καί ἐπιγιγνώσκω διότι οὐ μάτην ποιέω πᾶς ὅσος ποιέω ἐν αὐτός λέγω κύριος