1 καί γίγνομαι λόγος κύριος πρός ἐγώ λέγω
2 καί σύ υἱός ἄνθρωπος τίς ἄν γίγνομαι ὁ ξύλον ὁ ἄμπελος ἐκ πᾶς ὁ ξύλον ὁ κλῆμα ὁ εἰμί ἐν ὁ ξύλον ὁ δρυμός
3 εἰ λαμβάνω ἐκ αὐτός ξύλον ὁ ποιέω εἰς ἐργασία εἰ λαμβάνω ἐκ αὐτός πάσσαλος ὁ κρεμάζω ἐπί αὐτός πᾶς σκεῦος
4 πάρεξ πῦρ δίδωμι εἰς ἀνάλωσις ὁ κατά ἐνιαυτός κάθαρσις ἀπό αὐτός ἀναἁλίσκω ὁ πῦρ καί ἐκλείπω εἰς τέλος μή χρήσιμος εἰμί εἰς ἐργασία
5 οὐδέ ἔτι αὐτός εἰμί ὁλόκληρος οὐ εἰμί εἰς ἐργασία μή ὅτι ἐάν καί πῦρ αὐτός ἀναἁλίσκω εἰς τέλος εἰ εἰμί ἔτι εἰς ἐργασία
6 διά οὗτος εἶπον ὅδε λέγω κύριος ὅς τρόπος ὁ ξύλον ὁ ἄμπελος ἐν ὁ ξύλον ὁ δρυμός ὅς δίδωμι αὐτός ὁ πῦρ εἰς ἀνάλωσις οὕτως δίδωμι ὁ καταοἰκέω ἰερουσαλήμ
7 καί δίδωμι ὁ πρόσωπον ἐγώ ἐπί αὐτός ἐκ ὁ πῦρ ἐκἔρχομαι καί πῦρ αὐτός καταἐσθίω καί ἐπιγιγνώσκω ὅτι ἐγώ κύριος ἐν ὁ στηρίζω ἐγώ ὁ πρόσωπον ἐγώ ἐπί αὐτός
8 καί δίδωμι ὁ γῆ εἰς ἀφανισμός ἀντί ὅς παραπίπτω παράπτωμα λέγω κύριος