1 καί γίγνομαι ἐν ὁ ἑνδέκατος ἔτος ἐν ὁ τρίτος μήν εἷς ὁ μήν γίγνομαι λόγος κύριος πρός ἐγώ λέγω
2 υἱός ἄνθρωπος εἶπον πρός φαραώ βασιλεύς αἴγυπτος καί ὁ πλῆθος αὐτός τίς ὁμοιόω σεαυτοῦ ἐν ὁ ὕψος σύ
3 ἰδού ασσουρ κυπάρισσος ἐν ὁ λίβανος καί καλός ὁ παραφυάς καί ὑψηλός ὁ μέγεθος εἰς μέσος νεφέλη γίγνομαι ὁ ἀρχή αὐτός
4 ὕδωρ ἐκτρέφω αὐτός ὁ ἄβυσσος ὑψόω αὐτός ὁ ποταμός αὐτός ἄγω κύκλος ὁ φυτόν αὐτός καί ὁ σύστεμα αὐτός ἐκ ἀποστέλλω εἰς πᾶς ὁ ξύλον ὁ πεδίον
5 ἕνεκεν οὗτος ὑψόω ὁ μέγεθος αὐτός παρά πᾶς ὁ ξύλον ὁ πεδίον καί πλατύνω ὁ κλάδος αὐτός ἀπό ὕδωρ πολύς
6 ἐν ὁ παραφυάς αὐτός νοσσεύω πᾶς ὁ πετεινόν ὁ οὐρανός καί ὑποκάτω ὁ κλάδος αὐτός γεννάω πᾶς ὁ θηρίον ὁ πεδίον ἐν ὁ σκιά αὐτός καταοἰκέω πᾶς πλῆθος ἔθνος
7 καί γίγνομαι καλός ἐν ὁ ὕψος αὐτός διά ὁ πλῆθος ὁ κλάδος αὐτός ὅτι γίγνομαι ὁ ῥίζα αὐτός εἰς ὕδωρ πολύς
8 κυπάρισσος τοιοῦτος οὐ γίγνομαι ἐν ὁ παράδεισος ὁ θεός καί πίτυς οὐ ὅμοιος ὁ παραφυάς αὐτός καί ἐλάτη οὐ γίγνομαι ὅμοιος ὁ κλάδος αὐτός πᾶς ξύλον ἐν ὁ παράδεισος ὁ θεός οὐ ὁμοιόω αὐτός ἐν ὁ κάλλος αὐτός
9 διά ὁ πλῆθος ὁ κλάδος αὐτός καί ζηλόω αὐτός ὁ ξύλον ὁ παράδεισος ὁ τρυφή ὁ θεός
10 διά οὗτος ὅδε λέγω κύριος ἀντί ὅς γίγνομαι μέγας ὁ μέγεθος καί δίδωμι ὁ ἀρχή σύ εἰς μέσος νεφέλη καί ὁράω ἐν ὁ ὑψόω αὐτός
11 καί παραδίδωμι αὐτός εἰς χείρ ἄρχων ἔθνος καί ποιέω ὁ ἀπώλεια αὐτός
12 καί ἐκὀλεθρεύω αὐτός ἀλλότριος λοιμός ἀπό ἔθνος καί καταβάλλω αὐτός ἐπί ὁ ὄρος ἐν πᾶς ὁ φάραγξ πίπτω ὁ κλάδος αὐτός καί συντρίβω ὁ στέλεχος αὐτός ἐν πᾶς πεδίον ὁ γῆ καί καταβαίνω ἀπό ὁ σκέπης αὐτός πᾶς ὁ λαός ὁ ἔθνος καί ἐδαφίζω αὐτός
13 ἐπί ὁ πτῶσις αὐτός ἀναπαύω πᾶς ὁ πετεινόν ὁ οὐρανός καί ἐπί ὁ στέλεχος αὐτός γίγνομαι πᾶς ὁ θηρίον ὁ ἀγρός
14 ὅπως μή ὑψόω ἐν ὁ μέγεθος αὐτός πᾶς ὁ ξύλον ὁ ἐν ὁ ὕδωρ καί οὐ δίδωμι ὁ ἀρχή αὐτός εἰς μέσος νεφέλη καί οὐ ἵστημι ἐν ὁ ὕψος αὐτός πρός αὐτός πᾶς ὁ πίνω ὕδωρ πᾶς δίδωμι εἰς θάνατος εἰς γῆ βάθος ἐν μέσος υἱός ἄνθρωπος πρός καταβαίνω εἰς βόθρος
15 ὅδε λέγω κύριος κύριος ἐν ὅς ἡμέρα καταβαίνω εἰς ᾅδης πενθέω αὐτός ὁ ἄβυσσος καί ἐπιἵστημι ὁ ποταμός αὐτός καί κωλύω πλῆθος ὕδωρ καί σκοτάζω ἐπί αὐτός ὁ λίβανος πᾶς ὁ ξύλον ὁ πεδίον ἐπί αὐτός ἐκλύω
16 ἀπό ὁ φωνή ὁ πτῶσις αὐτός σείω ὁ ἔθνος ὅτε καταβιβάζω αὐτός εἰς ᾅδης μετά ὁ καταβαίνω εἰς λάκκος καί παρακαλέω αὐτός ἐν γῆ πᾶς ὁ ξύλον ὁ τρυφή καί ὁ ἐκλεκτός ὁ λίβανος πᾶς ὁ πίνω ὕδωρ
17 καί γάρ αὐτός καταβαίνω μετά αὐτός εἰς ᾅδης ἐν ὁ τραυματίας ἀπό μάχαιρα καί ὁ σπέρμα αὐτός ὁ καταοἰκέω ὑπό ὁ σκέπης αὐτός ἐν μέσος ὁ ζωή αὐτός ἀποὀλλύω
18 τίς ὁμοιόω καταβαίνω καί καταβιβάζω μετά ὁ ξύλον ὁ τρυφή εἰς γῆ βάθος ἐν μέσος ἀπερίτμητος κοιμάω μετά τραυματίας μάχαιρα οὕτως φαραώ καί ὁ πλῆθος ὁ ἰσχύς αὐτός λέγω κύριος κύριος