1 ἀποστέλλω ὡς ἑρπετόν ἐπί ὁ γῆ μή πέτρα ἔρημος εἰμί ὁ ὄρος σιων
2 εἰμί γάρ ὡς πετεινόν ἀναἵπταμαι νεοσσός ἀποαἱρέω θυγάτηρ μωαβ ἔπειτα δέ αρνων
3 πολύς βουλεύω ποιέω σκέπης πένθος αὐτός διά πᾶς ἐν μεσημβρινός σκοτία φεύγω ἐκἵστημι μή ἀποἄγω
4 παραοἰκέω σύ ὁ φυγάς μωαβ εἰμί σκέπης σύ ἀπό πρόσωπον διώκω ὅτι αἴρω ὁ συμμαχία σύ καί ὁ ἄρχων ἀποὀλλύω ὁ καταπατέω ἐπί ὁ γῆ
5 καί διαὀρθόω μετά ἔλεος θρόνος καί καταἵζω ἐπί αὐτός μετά ἀλήθεια ἐν σκηνή δαυίδ κρίνω καί ἐκζητέω κρίμα καί σπεύδω δικαιοσύνη
6 ἀκούω ὁ ὕβρις μωαβ ὑβριστής σφόδρα ὁ ὑπερηφανία ξηρός οὐ οὕτως ὁ μαντεία σύ
7 οὐ οὕτως ὀλολύζω μωαβ ἐν γάρ ὁ μωαβῖτις πᾶς ὀλολύζω ὁ καταοἰκέω δεσεθ μελετάω καί οὐ ἐντρέπω
8 ὁ πεδίον εσεβων πενθέω ἄμπελος σεβαμα καταπίνω ὁ ἔθνος καταπατέω ὁ ἄμπελος αὐτός ἕως ιαζηρ οὐ μή συνἅπτω πλανάω ὁ ἔρημος ὁ ἀποστέλλω ἐν καταλείπω διαβαίνω γάρ ὁ ἔρημος
9 διά οὗτος κλαίω ὡς ὁ κλαυθμός ιαζηρ ἄμπελος σεβαμα ὁ δένδρον σύ καταβάλλω εσεβων καί ελεαλη ὅτι ἐπί ὁ θερισμός καί ἐπί ὁ τρύγητος σύ καταπατέω καί πᾶς πίπτω
10 καί αἴρω εὐφροσύνη καί ἀγαλλίαμα ἐκ ὁ ἀμπελών σύ καί ἐν ὁ ἀμπελών σύ οὐ μή εὐφραίνω καί οὐ μή πατέω οἶνος εἰς ὁ ὑπολήνιον παύω γάρ
11 διά οὗτος ὁ κοιλία ἐγώ ἐπί μωαβ ὡς κιθάρα ἠχέω καί ὁ ἐντός ἐγώ ὡσεί τεῖχος ὅς ἐνκαινίζω
12 καί εἰμί εἰς ὁ ἐντρέπω σύ ὅτι κοπιάω μωαβ ἐπί ὁ βωμός καί εἰςἔρχομαι εἰς ὁ χειροποίητος αὐτός ὥστε προςεὔχομαι καί οὐ μή δύναμαι ἐκαἱρέω αὐτός
13 οὗτος ὁ ῥῆμα ὅς λαλέω κύριος ἐπί μωαβ ὁπότε καί λαλέω
14 καί νῦν λέγω ἐν τρεῖς ἔτος ἔτος μισθωτός ἀτιμάζω ὁ δόξα μωαβ ἐν πᾶς ὁ πλοῦτος ὁ πολύς καί καταλείπω ὀλιγοστός καί οὐ ἔντιμος