1 εὐφραίνω ἔρημος διψάω ἀγαλλιάομαι ἔρημος καί ἀνθέω ὡς κρίνον
2 καί ἐκ ἀντιἵημι καί ἀγαλλιάομαι ὁ ἔρημος ὁ ἰορδάνης καί ὁ δόξα ὁ λίβανος δίδωμι αὐτός καί ὁ τιμή ὁ κάρμηλος καί ὁ λαός ἐγώ ὁράω ὁ δόξα κύριος καί ὁ ὕψος ὁ θεός
3 ἰσχύω χείρ ἀναἵημι καί γόνυ παραλύω
4 παρακαλέω ὁ ὀλιγόψυχος ὁ διάνοια ἰσχύω μή φοβέω ἰδού ὁ θεός ἐγώ κρίσις ἀντι ἀποδίδωμι καί ἀντι ἀποδίδωμι αὐτός ἥκω καί σώζω ἐγώ
5 τότε ἀναοἴγω ὀφθαλμός τυφλός καί οὖς κωφός ἀκούω
6 τότε ἅλλομαι ὡς ἔλαφος ὁ χωλός καί τρανός εἰμί γλῶσσα μογίλαλος ὅτι ῥήγνυμι ἐν ὁ ἔρημος ὕδωρ καί φάραγξ ἐν γῆ διψάω
7 καί ὁ ἄνυδρος εἰμί εἰς ἕλος καί εἰς ὁ διψάω γῆ πηγή ὕδωρ εἰμί ἐκεῖ εὐφροσύνη ὄρνις ἔπαυλις κάλαμος καί ἕλος
8 ἐκεῖ εἰμί ὁδός καθαρός καί ὁδός ἅγιος καλέω καί οὐ μή παραἔρχομαι ἐκεῖ ἀκάθαρτος οὐδέ εἰμί ἐκεῖ ὁδός ἀκάθαρτος ὁ δέ διασπείρω πορεύομαι ἐπί αὐτός καί οὐ μή πλανάω
9 καί οὐ εἰμί ἐκεῖ λέων οὐδέ ὁ θηρίον ὁ πονηρός οὐ μή ἀναβαίνω ἐπί αὐτός οὐδέ μή εὑρίσκω ἐκεῖ ἀλλά πορεύομαι ἐν αὐτός λυτρόω
10 καί συνἄγω διά κύριος ἀποστρέφω καί ἥκω εἰς σιων μετά εὐφροσύνη καί εὐφροσύνη αἰώνιος ὑπέρ κεφαλή αὐτός ἐπί γάρ κεφαλή αὐτός αἴνεσις καί ἀγαλλίαμα καί εὐφροσύνη καταλαμβάνω αὐτός ἀποδιδράσκω ὀδύνη καί λύπη καί στεναγμός