1 καί εἶπον κύριος πρός ἐγώ ἐάν ἵστημι μωυσῆς καί σαμουηλ πρό πρόσωπον ἐγώ οὐ εἰμί ὁ ψυχή ἐγώ πρός αὐτός ἐκ ἀποστέλλω ὁ λαός οὗτος καί ἐκἔρχομαι
2 καί εἰμί ἐάν εἶπον πρός σύ ποῦ ἐκἔρχομαι καί εἶπον πρός αὐτός ὅδε λέγω κύριος ὅσος εἰς θάνατος εἰς θάνατος καί ὅσος εἰς μάχαιρα εἰς μάχαιρα καί ὅσος εἰς λιμός εἰς λιμός καί ὅσος εἰς αἰχμαλωσία εἰς αἰχμαλωσία
3 καί ἐκδικέω ἐπί αὐτός τέσσαρες εἶδος λέγω κύριος ὁ μάχαιρα εἰς σφαγή καί ὁ κύων εἰς διασπασμός καί ὁ θηρίον ὁ γῆ καί ὁ πετεινόν ὁ οὐρανός εἰς βρῶσις καί εἰς διαφθορά
4 καί παραδίδωμι αὐτός εἰς ἀνάγκη πᾶς ὁ βασιλεία ὁ γῆ διά μανασσή υἱός εζεκιας βασιλεύς ιουδα περί πᾶς ὅς ποιέω ἐν ἰερουσαλήμ
5 τίς φείδομαι ἐπί σύ ἰερουσαλήμ καί τίς δειλιάω ἐπί σύ ἤ τίς ἀνακάμπτω εἰς εἰρήνη σύ
6 σύ ἀποστρέφω ἐγώ λέγω κύριος ὀπίσω πορεύομαι καί ἐκτείνω ὁ χείρ ἐγώ καί διαφθείρω σύ καί οὐκέτι ἀναἵημι αὐτός
7 καί διασπείρω αὐτός ἐν διασπορά ἐν πύλη λαός ἐγώ ἀτεκνόω ἀποὀλλύω ὁ λαός ἐγώ διά ὁ κακία αὐτός
8 πληθύνω χήρα αὐτός ὑπέρ ὁ ἄμμος ὁ θάλασσα ἐπιἄγω ἐπί μήτηρ νεανίσκος ταλαιπωρία ἐν μεσημβρία ἐπιῥίπτω ἐπί αὐτός ἐξαίφνης τρόμος καί σπουδή
9 κενόω ὁ τίκτω ἑπτά ἀποκακέω ὁ ψυχή αὐτός ἐπιδύω ὁ ἥλιος αὐτός ἔτι μεσόω ὁ ἡμέρα κατααἰσχύνω καί ὀνειδίζω ὁ κατάλοιπος αὐτός εἰς μάχαιρα δίδωμι ἐναντίον ὁ ἐχθρός αὐτός
10 οἴμμοι ἐγώ μήτηρ ὡς τίς ἐγώ τίκτω ἀνήρ δικάζω καί διακρίνω πᾶς ὁ γῆ οὔτε ὠφελέω οὔτε ὠφελέω ἐγώ οὐδείς ὁ ἰσχύς ἐγώ ἐκλείπω ἐν ὁ καταἀράομαι ἐγώ
11 γίγνομαι δεσπότης καταεὐθύνω αὐτός εἰ μή παραἵστημι σύ ἐν καιρός ὁ κακός αὐτός καί ἐν καιρός θλῖψις αὐτός εἰς ἀγαθός πρός ὁ ἐχθρός
12 εἰ γιγνώσκω σίδηρος καί περιβόλαιον χαλκοῦς
13 ὁ ἰσχύς σύ καί ὁ θησαυρός σύ εἰς προνομή δίδωμι ἀντάλλαγμα διά πᾶς ὁ ἁμαρτία σύ καί ἐν πᾶς ὁ ὅριον σύ
14 καί καταδουλόω σύ κύκλος ὁ ἐχθρός σύ ἐν ὁ γῆ ὅς οὐ οἶδα ὅτι πῦρ ἐκκαίω ἐκ ὁ θυμός ἐγώ ἐπί σύ καίω
15 κύριος μιμνήσκω ἐγώ καί ἐπισκέπτω ἐγώ καί ἀθῳόω ἐγώ ἀπό ὁ καταδιώκω ἐγώ μή εἰς μακροθυμία γιγνώσκω ὡς λαμβάνω περί σύ ὀνειδισμός
16 ὑπό ὁ ἀθετέω ὁ λόγος σύ συντελέω αὐτός καί εἰμί ὁ λόγος σύ ἐγώ εἰς εὐφροσύνη καί χαρά καρδία ἐγώ ὅτι ἐπικαλέω ὁ ὄνομα σύ ἐπί ἐγώ κύριος παντοκράτωρ
17 οὐ καταἵζω ἐν συνέδριον αὐτός παίζω ἀλλά εὐλαβέομαι ἀπό πρόσωπον χείρ σύ κατά μόνος καταἧμαι ὅτι πικρία ἐνπίμπλημι
18 ἵνα τίς ὁ λυπέω ἐγώ καταἰσχύω ἐγώ ὁ πληγή ἐγώ στερεός πόθεν ἰάομαι γίγνομαι γίγνομαι ἐγώ ὡς ὕδωρ ψευδής οὐ ἔχω πίστις
19 διά οὗτος ὅδε λέγω κύριος ἐάν ἐπιστρέφω καί ἀπο καταἵστημι σύ καί πρό πρόσωπον ἐγώ ἵστημι καί ἐάν ἐκἄγω τίμιος ἀπό ἀνάξιος ὡς στόμα ἐγώ εἰμί καί ἀναστρέφω αὐτός πρός σύ καί σύ οὐ ἀναστρέφω πρός αὐτός
20 καί δίδωμι σύ ὁ λαός οὗτος ὡς τεῖχος ὀχυρός χαλκοῦς καί πολεμέω πρός σύ καί οὐ μή δύναμαι πρός σύ διότι μετά σύ εἰμί ὁ σώζω σύ
21 καί ἐκαἱρέω σύ ἐκ χείρ πονηρός καί λυτρόω σύ ἐκ χείρ λοιμός