1 ὅδε λέγω κύριος πορεύομαι καί καταβαίνω εἰς ὁ οἶκος ὁ βασιλεύς ιουδα καί λαλέω ἐκεῖ ὁ λόγος οὗτος
2 καί εἶπον ἀκούω λόγος κύριος βασιλεύς ιουδα ὁ καταἧμαι ἐπί θρόνος δαυίδ σύ καί ὁ οἶκος σύ καί ὁ λαός σύ καί ὁ εἰςπορεύομαι ὁ πύλη οὗτος
3 ὅδε λέγω κύριος ποιέω κρίσις καί δικαιοσύνη καί ἐκαἱρέω διαἁρπάζω ἐκ χείρ ἀδικέω αὐτός καί προσήλυτος καί ὀρφανός καί χήρα μή καταδυναστεύω καί μή ἀσεβέω καί αἷμα ἀθῷος μή ἐκχέω ἐν ὁ τόπος οὗτος
4 διότι ἐάν ποιέω ποιέω ὁ λόγος οὗτος καί εἰςἔρχομαι ἐν ὁ πύλη ὁ οἶκος οὗτος βασιλεύς καταἧμαι ἐπί θρόνος δαυίδ καί ἐπιβαίνω ἐπί ἅρμα καί ἵππος αὐτός καί ὁ παῖς αὐτός καί ὁ λαός αὐτός
5 ἐάν δέ μή ποιέω ὁ λόγος οὗτος κατά ἐμαυτοῦ ὄμνυμι λέγω κύριος ὅτι εἰς ἐρήμωσις εἰμί ὁ οἶκος οὗτος
6 ὅτι ὅδε λέγω κύριος κατά ὁ οἶκος βασιλεύς ιουδα γαλαάδ σύ ἐγώ ἀρχή ὁ λίβανος ἐάν μή τίθημι σύ εἰς ἔρημος πόλις μή καταοἰκέω
7 καί ἐπιἄγω ἐπί σύ ἀνήρ ὀλεθρεύω καί ὁ πέλεκυς αὐτός καί ἐκκόπτω ὁ ἐκλεκτός κέδρος σύ καί ἐνβάλλω εἰς ὁ πῦρ
8 καί διαἔρχομαι ἔθνος διά ὁ πόλις οὗτος καί εἶπον ἕκαστος πρός ὁ πλησίον αὐτός διά τίς ποιέω κύριος οὕτως ὁ πόλις ὁ μέγας οὗτος
9 καί εἶπον ἀντί ὅς ἐν καταλείπω ὁ διαθήκη κύριος θεός αὐτός καί προςκυνέω θεός ἀλλότριος καί δουλεύω αὐτός
10 μή κλαίω ὁ θνήσκω μηδέ θρηνέω αὐτός κλαίω κλαυθμός ὁ ἐκπορεύομαι ὅτι οὐ ἐπιστρέφω ἔτι καί οὐ μή ὁράω ὁ γῆ πατρίς αὐτός
11 διότι ὅδε λέγω κύριος ἐπί σελλημ υἱός ιωσια ὁ βασιλεύω ἀντί ιωσια ὁ πατήρ αὐτός ὅς ἐκἔρχομαι ἐκ ὁ τόπος οὗτος οὐ ἀναστρέφω ἐκεῖ οὐκέτι
12 ἀλλά ἤ ἐν ὁ τόπος οὗ μεταοἰκίζω αὐτός ἐκεῖ ἀποθνήσκω καί ὁ γῆ οὗτος οὐ ὁράω ἔτι
13 ὦ ὁ οἰκοδομέω οἰκία αὐτός οὐ μετά δικαιοσύνη καί ὁ ὑπερῶον αὐτός οὐ ἐν κρίμα παρά ὁ πλησίον αὐτός ἐργάζομαι δωρεά καί ὁ μισθός αὐτός οὐ μή ἀποδίδωμι αὐτός
14 οἰκοδομέω σεαυτοῦ οἶκος σύμμετρος ὑπερῶον ῥιπιστός διαστέλλω θυρίς καί ξυλόω ἐν κέδρος καί χρίω ἐν μίλτος
15 μή βασιλεύω ὅτι σύ παραὀξύνω ἐν αχαζ ὁ πατήρ σύ οὐ ἐσθίω καί οὐ πίνω βελτίων εἰμί σύ ποιέω κρίμα καί δικαιοσύνη καλός
16 οὐ γιγνώσκω οὐ κρίνω κρίσις ταπεινός οὐδέ κρίσις πένης οὐ οὗτος εἰμί ὁ μή γιγνώσκω σύ ἐγώ λέγω κύριος
17 ἰδού οὐ εἰμί ὁ ὀφθαλμός σύ οὐδέ ὁ καρδία σύ καλός ἀλλά εἰς ὁ πλεονεξία σύ καί εἰς ὁ αἷμα ὁ ἀθῷος ὁ ἐκχέω αὐτός καί εἰς ἀδίκημα καί εἰς φόνος ὁ ποιέω
18 διά οὗτος ὅδε λέγω κύριος ἐπί ιωακιμ υἱός ιωσια βασιλεύς ιουδα οὐαί ἐπί ὁ ἀνήρ οὗτος οὐ μή κόπτω αὐτός ὦ ἀδελφός οὐδέ μή κλαίω αὐτός οἴμμοι κύριος
19 ταφή ὄνος θάπτω συνψάω ῥίπτω ἐπέκεινα ὁ πύλη ἰερουσαλήμ
20 ἀναβαίνω εἰς ὁ λίβανος καί κράζω καί εἰς ὁ βασαν δίδωμι ὁ φωνή σύ καί βοάω εἰς ὁ πέραν ὁ θάλασσα ὅτι συντρίβω πᾶς ὁ ἐραστής σύ
21 λαλέω πρός σύ ἐν ὁ παράπτωσις σύ καί εἶπον οὐ ἀκούω οὗτος ὁ ὁδός σύ ἐκ νεότης σύ οὐ ἀκούω ὁ φωνή ἐγώ
22 πᾶς ὁ ποιμήν σύ ποιμαίνω ἄνεμος καί ὁ ἐραστής σύ ἐν αἰχμαλωσία ἐκἔρχομαι ὅτι τότε αἰσχύνω καί ἀτιμόω ἀπό πᾶς ὁ φιλέω σύ
23 καταοἰκέω ἐν ὁ λίβανος ἐννοσσεύω ἐν ὁ κέδρος καταστενάζω ἐν ὁ ἔρχομαι σύ ὠδίν ὡς τίκτω
24 ζάω ἐγώ λέγω κύριος ἐάν γίγνομαι γίγνομαι ιεχονιας υἱός ιωακιμ βασιλεύς ιουδα ἀποσφράγισμα ἐπί ὁ χείρ ὁ δεξιός ἐγώ ἐκεῖθεν ἐκσπάω σύ
25 καί παραδίδωμι σύ εἰς χείρ ὁ ζητέω ὁ ψυχή σύ ὅς σύ εὐλαβέομαι ἀπό πρόσωπον αὐτός εἰς χείρ ὁ χαλδαῖος
26 καί ἀποῥίπτω σύ καί ὁ μήτηρ σύ ὁ τίκτω σύ εἰς γῆ οὗ οὐ τίκτω ἐκεῖ καί ἐκεῖ ἀποθνήσκω
27 εἰς δέ ὁ γῆ ὅς αὐτός εὔχομαι ὁ ψυχή αὐτός οὐ μή ἀποστρέφω
28 ἀτιμόω ιεχονιας ὡς σκεῦος ὅς οὐ εἰμί χρεία αὐτός ὅτι ἐκῥίπτω καί ἐκβάλλω εἰς γῆ ὅς οὐ οἶδα
29 γῆ γῆ ἀκούω λόγος κύριος
30 γράφω ὁ ἀνήρ οὗτος ἐκκήρυκτος ἄνθρωπος ὅτι οὐ μή αὐξάνω ἐκ ὁ σπέρμα αὐτός ἀνήρ καταἧμαι ἐπί θρόνος δαυίδ ἄρχω ἔτι ἐν ὁ ιουδα