1 ὦ ὁ ποιμήν ὁ διασκορπίζω καί ἀποὀλλύω ὁ πρόβατον ὁ νομή ἐγώ
2 διά οὗτος ὅδε λέγω κύριος ἐπί ὁ ποιμαίνω ὁ λαός ἐγώ σύ διασκορπίζω ὁ πρόβατον ἐγώ καί ἐκὠθέω αὐτός καί οὐ ἐπισκέπτομαι αὐτός ἰδού ἐγώ ἐκδικέω ἐπί σύ κατά ὁ πονηρός ἐπιτήδευμα σύ
3 καί ἐγώ εἰςδέχομαι ὁ κατάλοιπος ὁ λαός ἐγώ ἀπό πᾶς ὁ γῆ οὗ ἐκὠθέω αὐτός ἐκεῖ καί καταἵστημι αὐτός εἰς ὁ νομή αὐτός καί αὐξάνω καί πληθύνω
4 καί ἀναἵστημι αὐτός ποιμήν ὅς ποιμαίνω αὐτός καί οὐ φοβέω ἔτι οὐδέ πτοέω λέγω κύριος
5 ἰδού ἡμέρα ἔρχομαι λέγω κύριος καί ἀναἵστημι ὁ δαυίδ ἀνατολή δίκαιος καί βασιλεύω βασιλεύς καί συνἵημι καί ποιέω κρίμα καί δικαιοσύνη ἐπί ὁ γῆ
6 ἐν ὁ ἡμέρα αὐτός σώζω ἰούδας καί ἰσραήλ κατασκηνόω πείθω καί οὗτος ὁ ὄνομα αὐτός ὅς καλέω αὐτός κύριος ιωσεδεκ
7 διά οὗτος ἰδού ἡμέρα ἔρχομαι λέγω κύριος καί οὐ εἶπον ἔτι ζάω κύριος ὅς ἀναἄγω ὁ οἶκος ἰσραήλ ἐκ γῆ αἴγυπτος
8 ἀλλά ζάω κύριος ὅς συνἄγω ἅπας ὁ σπέρμα ἰσραήλ ἀπό γῆ βορέας καί ἀπό πᾶς ὁ χώρα οὗ ἐκὠθέω αὐτός ἐκεῖ καί ἀπο καταἵστημι αὐτός εἰς ὁ γῆ αὐτός
9 ἐν ὁ προφήτης συντρίβω ὁ καρδία ἐγώ ἐν ἐγώ σαλεύω πᾶς ὁ ὀστέον ἐγώ γίγνομαι ὡς ἀνήρ συντρίβω καί ὡς ἄνθρωπος συνἔχω ἀπό οἶνος ἀπό πρόσωπον κύριος καί ἀπό πρόσωπον εὐπρεπεία δόξα αὐτός
10 ὅτι ἀπό πρόσωπον οὗτος πενθέω ὁ γῆ ξηραίνω ὁ νομή ὁ ἔρημος καί γίγνομαι ὁ δρόμος αὐτός πονηρός καί ὁ ἰσχύς αὐτός οὐ οὕτως
11 ὅτι ἱερεύς καί προφήτης μολύνω καί ἐν ὁ οἶκος ἐγώ ὁράω πονηρία αὐτός
12 διά οὗτος γίγνομαι ὁ ὁδός αὐτός αὐτός εἰς ὀλίσθημα ἐν γνόφος καί ὑποσκελίζω καί πίπτω ἐν αὐτός διότι ἐπιἄγω ἐπί αὐτός κακός ἐν ἐνιαυτός ἐπίσκεψις αὐτός φημί κύριος
13 καί ἐν ὁ προφήτης σαμαρεία ὁράω ἀνόμημα προφητεύω διά ὁ βααλ καί πλανάω ὁ λαός ἐγώ ἰσραήλ
14 καί ἐν ὁ προφήτης ἰερουσαλήμ ὁράω φρικτός μοιχάομαι καί πορεύομαι ἐν ψευδής καί ἀντιλαμβάνω χείρ πονηρός ὁ μή ἀποστρέφω ἕκαστος ἀπό ὁ ὁδός αὐτός ὁ πονηρός γίγνομαι ἐγώ πᾶς ὡς σοδομα καί ὁ καταοἰκέω αὐτός ὥσπερ γομορρα
15 διά οὗτος ὅδε λέγω κύριος ἰδού ἐγώ ψωμίζω αὐτός ὀδύνη καί ποτίζω αὐτός ὕδωρ πικρός ὅτι ἀπό ὁ προφήτης ἰερουσαλήμ ἐκἔρχομαι μολυσμός πᾶς ὁ γῆ
16 οὕτως λέγω κύριος παντοκράτωρ μή ἀκούω ὁ λόγος ὁ προφήτης ὅτι ματαιόω ἑαυτοῦ ὅρασις ἀπό καρδία αὐτός λαλέω καί οὐ ἀπό στόμα κύριος
17 λέγω ὁ ἀποὠθέω ὁ λόγος κύριος εἰρήνη εἰμί σύ καί πᾶς ὁ πορεύομαι ὁ θέλημα αὐτός πᾶς ὁ πορεύομαι πλάνη καρδία αὐτός εἶπον οὐ ἥκω ἐπί σύ κακός
18 ὅτι τίς ἵστημι ἐν ὑπόστημα κύριος καί ὁράω ὁ λόγος αὐτός τίς ἐνωτίζομαι καί ἀκούω
19 ἰδού σεισμός παρά κύριος καί ὀργή ἐκπορεύομαι εἰς συσσεισμός συνστρέφω ἐπί ὁ ἀσεβής ἥκω
20 καί οὐκέτι ἀποστρέφω ὁ θυμός κύριος ἕως ἄν ποιέω αὐτός καί ἕως ἄν ἀναἵστημι αὐτός ἀπό ἐγχείρημα καρδία αὐτός ἐπί ἔσχατος ὁ ἡμέρα νοέω αὐτός
21 οὐ ἀποστέλλω ὁ προφήτης καί αὐτός τρέχω οὐ λαλέω πρός αὐτός καί αὐτός προφητεύω
22 καί εἰ ἵστημι ἐν ὁ ὑπόστασις ἐγώ καί εἰςἀκούω ὁ λόγος ἐγώ καί ὁ λαός ἐγώ ἄν ἀποστρέφω αὐτός ἀπό ὁ πονηρός ἐπιτήδευμα αὐτός
23 θεός ἐγγίζω ἐγώ εἰμί λέγω κύριος καί οὐ θεός πόρρωθεν
24 εἰ κρύπτω ἄνθρωπος ἐν κρυφαῖος καί ἐγώ οὐ ὁράω αὐτός μή οὐ ὁ οὐρανός καί ὁ γῆ ἐγώ πληρόω λέγω κύριος
25 ἀκούω ὅς λαλέω ὁ προφήτης ὅς προφητεύω ἐπί ὁ ὄνομα ἐγώ ψευδής λέγω ἐνυπνιάζω ἐνύπνιον
26 ἕως πότε εἰμί ἐν καρδία ὁ προφήτης ὁ προφητεύω ψευδής καί ἐν ὁ προφητεύω αὐτός ὁ θέλημα καρδία αὐτός
27 ὁ λογίζομαι ὁ ἐπιλανθάνω ὁ νόμος ἐγώ ἐν ὁ ἐνύπνιον αὐτός ὅς διαἡγέομαι ἕκαστος ὁ πλησίον αὐτός καθάπερ ἐπιλανθάνω ὁ πατήρ αὐτός ὁ ὄνομα ἐγώ ἐν ὁ βααλ
28 ὁ προφήτης ἐν ὅς ὁ ἐνύπνιον εἰμί διαἡγέομαι ὁ ἐνύπνιον αὐτός καί ἐν ὅς ὁ λόγος ἐγώ πρός αὐτός διαἡγέομαι ὁ λόγος ἐγώ ἐπί ἀλήθεια τίς ὁ ἄχυρον πρός ὁ σῖτος οὕτως ὁ λόγος ἐγώ λέγω κύριος
29 οὐ ὁ λόγος ἐγώ ὥσπερ πῦρ φλέγω λέγω κύριος καί ὡς πέλυξ κόπτω πέτρα
30 διά οὗτος ἰδού ἐγώ πρός ὁ προφήτης λέγω κύριος ὁ θεός ὁ κλέπτω ὁ λόγος ἐγώ ἕκαστος παρά ὁ πλησίον αὐτός
31 ἰδού ἐγώ πρός ὁ προφήτης ὁ ἐκβάλλω προφητεία γλῶσσα καί νυστάζω νυσταγμός ἑαυτοῦ
32 ἰδού ἐγώ πρός ὁ προφήτης ὁ προφητεύω ἐνύπνιον ψευδής καί διαἡγέομαι αὐτός καί πλανάω ὁ λαός ἐγώ ἐν ὁ ψευδής αὐτός καί ἐν ὁ πλάνος αὐτός καί ἐγώ οὐ ἀποστέλλω αὐτός καί οὐ ἐντέλλομαι αὐτός καί ὠφέλεια οὐ ὠφελέω ὁ λαός οὗτος
33 καί ἐάν ἐρωτάω σύ ὁ λαός οὗτος ἤ ἱερεύς ἤ προφήτης λέγω τίς ὁ λῆμμα κύριος καί εἶπον αὐτός σύ εἰμί ὁ λῆμμα καί ῥάσσω σύ λέγω κύριος
34 καί ὁ προφήτης καί ὁ ἱερεύς καί ὁ λαός ὅς ἄν εἶπον λῆμμα κύριος καί ἐκδικέω ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος καί ὁ οἶκος αὐτός
35 ὅτι οὕτως εἶπον ἕκαστος πρός ὁ πλησίον αὐτός καί ἕκαστος πρός ὁ ἀδελφός αὐτός τίς ἀποκρίνω κύριος καί τίς λαλέω κύριος
36 καί λῆμμα κύριος μή ὀνομάζω ἔτι ὅτι ὁ λῆμμα ὁ ἄνθρωπος εἰμί ὁ λόγος αὐτός
37 καί διά τίς λαλέω κύριος ὁ θεός ἐγώ
38 διά οὗτος ὅδε λέγω κύριος ὁ θεός ἀντί ὅς εἶπον ὁ λόγος οὗτος λῆμμα κύριος καί ἀποστέλλω πρός σύ λέγω οὐ εἶπον λῆμμα κύριος
39 διά οὗτος ἰδού ἐγώ λαμβάνω καί ῥάσσω σύ καί ὁ πόλις ὅς δίδωμι σύ καί ὁ πατήρ σύ
40 καί δίδωμι ἐπί σύ ὀνειδισμός αἰώνιος καί ἀτιμία αἰώνιος ὅστις οὐ ἐπιλανθάνω