1 ἐν ὁ καιρός ἐκεῖνος λέγω κύριος ἐκφέρω ὁ ὀστέον ὁ βασιλεύς ιουδα καί ὁ ὀστέον ὁ ἄρχων αὐτός καί ὁ ὀστέον ὁ ἱερεύς καί ὁ ὀστέον ὁ προφήτης καί ὁ ὀστέον ὁ καταοἰκέω ἰερουσαλήμ ἐκ ὁ τάφος αὐτός
2 καί ψύχω αὐτός πρός ὁ ἥλιος καί ὁ σελήνη καί πρός πᾶς ὁ ἀστήρ καί πρός πᾶς ὁ στρατιά ὁ οὐρανός ὅς ἀγαπάω καί ὅς δουλεύω καί ὅς πορεύομαι ὀπίσω αὐτός καί ὅς ἀντιἔχω καί ὅς προςκυνέω αὐτός οὐ κόπτω καί οὐ θάπτω καί εἰμί εἰς παράδειγμα ἐπί πρόσωπον ὁ γῆ
3 ὅτι αἱρέω ὁ θάνατος ἤ ὁ ζωή καί πᾶς ὁ κατάλοιπος ὁ καταλείπω ἀπό ὁ γενεά ἐκεῖνος ἐν πᾶς τόπος οὗ ἐάν ἐκὠθέω αὐτός ἐκεῖ
4 ὅτι ὅδε λέγω κύριος μή ὁ πίπτω οὐ ἀναἵστημι ἤ ὁ ἀποστρέφω οὐ ἐπιστρέφω
5 διά τίς ἀποστρέφω ὁ λαός ἐγώ οὗτος ἀποστροφή ἀναιδής καί κατακρατέω ἐν ὁ προαίρεσις αὐτός καί οὐ θέλω ὁ ἐπιστρέφω
6 ἐνωτίζομαι δή καί ἀκούω οὐ οὕτως λαλέω οὐ εἰμί ἄνθρωπος μετανοέω ἀπό ὁ κακία αὐτός λέγω τίς ποιέω διαλείπω ὁ τρέχω ἀπό ὁ δρόμος αὐτός ὡς ἵππος κάθιδρος ἐν χρεμετισμός αὐτός
7 καί ὁ ἀσίδα ἐν ὁ οὐρανός γιγνώσκω ὁ καιρός αὐτός τρυγών καί χελιδών ἀγρός στρουθίον φυλάσσω καιρός εἴσοδος αὐτός ὁ δέ λαός ἐγώ οὐ γιγνώσκω ὁ κρίμα κύριος
8 πῶς εἶπον ὅτι σοφός εἰμί ἐγώ καί νόμος κύριος εἰμί μετά ἐγώ εἰς μάτην γίγνομαι σχοῖνος ψευδής γραμματεύς
9 αἰσχύνω σοφός καί πτοέω καί ἁλίσκω ὅτι ὁ λόγος κύριος ἀποδοκιμάζω σοφία τίς εἰμί ἐν αὐτός
10 διά οὗτος δίδωμι ὁ γυνή αὐτός ἕτερος καί ὁ ἀγρός αὐτός ὁ κληρονόμος
13 καί συνἄγω ὁ γένημα αὐτός λέγω κύριος οὐ εἰμί σταφυλή ἐν ὁ ἄμπελος καί οὐ εἰμί σῦκον ἐν ὁ συκῆ καί ὁ φύλλον καταῥέω
14 ἐπί τίς ἐγώ καταἧμαι συνἄγω καί εἰςἔρχομαι εἰς ὁ πόλις ὁ ὀχυρός καί ἀποῥίπτω ὅτι ὁ θεός ἀποῥίπτω ἐγώ καί ποτίζω ἐγώ ὕδωρ χολή ὅτι ἁμαρτάνω ἐναντίον αὐτός
15 συνἄγω εἰς εἰρήνη καί οὐ εἰμί ἀγαθός εἰς καιρός ἴασις καί ἰδού σπουδή
16 ἐκ δαν ἀκούω φωνή ὀξύτης ἵππος αὐτός ἀπό φωνή χρεμετισμός ἱππασία ἵππος αὐτός σείω πᾶς ὁ γῆ καί ἥκω καί καταἐσθίω ὁ γῆ καί ὁ πλήρωμα αὐτός πόλις καί ὁ καταοἰκέω ἐν αὐτός
17 διότι ἰδού ἐγώ ἐκ ἀποστέλλω εἰς σύ ὄφις θανατόω ὅς οὐ εἰμί ἐπαΐω καί δάκνω σύ
18 ἀνίατος μετά ὀδύνη καρδία σύ ἀπορέω
19 ἰδού φωνή κραυγή θυγάτηρ λαός ἐγώ ἀπό γῆ μακρόθεν μή κύριος οὐ εἰμί ἐν σιων ἤ βασιλεύς οὐ εἰμί ἐκεῖ διά τίς παραὀργίζω ἐγώ ἐν ὁ γλυπτός αὐτός καί ἐν μάταιος ἀλλότριος
20 διαἔρχομαι θέρος παραἔρχομαι ἀμητός καί ἐγώ οὐ διασώζω
21 ἐπί σύντριμμα θυγάτηρ λαός ἐγώ σκοτόω ἀπορία καταἰσχύω ἐγώ ὠδίν ὡς τίκτω
22 μή ῥητίνη οὐ εἰμί ἐν γαλαάδ ἤ ἰατρός οὐ εἰμί ἐκεῖ διά τίς οὐ ἀναβαίνω ἴασις θυγάτηρ λαός ἐγώ
23 τίς δίδωμι κεφαλή ἐγώ ὕδωρ καί ὀφθαλμός ἐγώ πηγή δάκρυ καί κλαίω ὁ λαός ἐγώ οὗτος ἡμέρα καί νύξ ὁ τραυματίζω θυγάτηρ λαός ἐγώ