1 τίς δίδωμι ἐγώ ἐν ὁ ἔρημος σταθμός ἔσχατος καί καταλείπω ὁ λαός ἐγώ καί ἀποἔρχομαι ἀπό αὐτός ὅτι πᾶς μοιχάομαι σύνοδος ἀθετέω
2 καί ἐντείνω ὁ γλῶσσα αὐτός ὡς τόξον ψεῦδος καί οὐ πίστις ἐνἰσχύω ἐπί ὁ γῆ ὅτι ἐκ κακός εἰς κακός ἐκἔρχομαι καί ἐγώ οὐ γιγνώσκω
3 ἕκαστος ἀπό ὁ πλησίον αὐτός φυλάσσω καί ἐπί ἀδελφός αὐτός μή πείθω ὅτι πᾶς ἀδελφός πτέρνη πτερνίζω καί πᾶς φίλος δολίως πορεύομαι
4 ἕκαστος κατά ὁ φίλος αὐτός καταπαίζω ἀλήθεια οὐ μή λαλέω μανθάνω ὁ γλῶσσα αὐτός λαλέω ψευδής ἀδικέω καί οὐ διαλείπω ὁ ἐπιστρέφω
5 τόκος ἐπί τόκος δόλος ἐπί δόλος οὐ θέλω οἶδα ἐγώ
6 διά οὗτος ὅδε λέγω κύριος ἰδού ἐγώ πυρόω αὐτός καί δοκιμάζω αὐτός ὅτι ποιέω ἀπό πρόσωπον πονηρία θυγάτηρ λαός ἐγώ
7 βολίς τιτρώσκω ὁ γλῶσσα αὐτός δόλιος ὁ ῥῆμα ὁ στόμα αὐτός ὁ πλησίον αὐτός λαλέω εἰρηνικός καί ἐν ἑαυτοῦ ἔχω ὁ ἔχθρα
8 μή ἐπί οὗτος οὐ ἐπισκέπτω λέγω κύριος ἤ ἐν λαός ὁ τοιοῦτος οὐ ἐκδικέω ὁ ψυχή ἐγώ
9 ἐπί ὁ ὄρος λαμβάνω κοπετός καί ἐπί ὁ τρίβος ὁ ἔρημος θρῆνος ὅτι ἐκλείπω παρά ὁ μή εἰμί ἄνθρωπος οὐ ἀκούω φωνή ὕπαρξις ἀπό πετεινόν ὁ οὐρανός καί ἕως κτῆνος ἐκἵστημι οἴχομαι
10 καί δίδωμι ὁ ἰερουσαλήμ εἰς μετοικία καί εἰς κατοικητήριον δράκων καί ὁ πόλις ιουδα εἰς ἀφανισμός τίθημι παρά ὁ μή καταοἰκέω
11 τίς ὁ ἄνθρωπος ὁ συνετός καί συνἵημι οὗτος καί ὅς λόγος στόμα κύριος πρός αὐτός ἀναἀγγέλλω σύ ἕνεκεν τίς ἀποὀλλύω ὁ γῆ ἀναἅπτω ὡς ἔρημος παρά ὁ μή διαὁδεύω αὐτός
12 καί εἶπον κύριος πρός ἐγώ διά ὁ ἐν καταλείπω αὐτός ὁ νόμος ἐγώ ὅς δίδωμι πρό πρόσωπον αὐτός καί οὐ ἀκούω ὁ φωνή ἐγώ
13 ἀλλά πορεύομαι ὀπίσω ὁ ἀρεστός ὁ καρδία αὐτός ὁ κακός καί ὀπίσω ὁ εἴδωλον ὅς διδάσκω αὐτός ὁ πατήρ αὐτός
14 διά οὗτος ὅδε λέγω κύριος ὁ θεός ἰσραήλ ἰδού ἐγώ ψωμίζω αὐτός ἀνάγκη καί ποτίζω αὐτός ὕδωρ χολή
15 καί διασκορπίζω αὐτός ἐν ὁ ἔθνος εἰς ὅς οὐ γιγνώσκω αὐτός καί ὁ πατήρ αὐτός καί ἐπι ἀποστέλλω ἐπί αὐτός ὁ μάχαιρα ἕως ὁ ἐκ ἀναἁλίσκω αὐτός ἐν αὐτός
16 ὅδε λέγω κύριος καλέω ὁ θρηνέω καί ἔρχομαι καί πρός ὁ σοφός ἀποστέλλω καί φθέγγομαι
17 καί λαμβάνω ἐπί σύ θρῆνος καί καταἄγω ὁ ὀφθαλμός σύ δάκρυ καί ὁ βλέφαρον σύ ῥέω ὕδωρ
18 ὅτι φωνή οἶκτος ἀκούω ἐν σιων πῶς ταλαιπωρέω κατααἰσχύνω σφόδρα ὅτι ἐν καταλείπω ὁ γῆ καί ἀποῥίπτω ὁ σκήνωμα ἐγώ
19 ἀκούω δή γυνή λόγος θεός καί δέχομαι ὁ οὖς σύ λόγος στόμα αὐτός καί διδάσκω ὁ θυγάτηρ σύ οἶκτος καί γυνή ὁ πλησίον αὐτός θρῆνος
20 ὅτι ἀναβαίνω θάνατος διά ὁ θυρίς σύ εἰςἔρχομαι εἰς ὁ γῆ σύ ὁ ἐκτρίβω νήπιος ἔξωθεν καί νεανίσκος ἀπό ὁ πλατύς
21 καί εἰμί ὁ νεκρός ὁ ἄνθρωπος εἰς παράδειγμα ἐπί πρόσωπον ὁ πεδίον ὁ γῆ σύ καί ὡς χόρτος ὀπίσω θερίζω καί οὐ εἰμί ὁ συνἄγω
22 ὅδε λέγω κύριος μή καυχάομαι ὁ σοφός ἐν ὁ σοφία αὐτός καί μή καυχάομαι ὁ ἰσχυρός ἐν ὁ ἰσχύς αὐτός καί μή καυχάομαι ὁ πλούσιος ἐν ὁ πλοῦτος αὐτός
23 ἀλλά ἤ ἐν οὗτος καυχάομαι ὁ καυχάομαι συνἵημι καί γιγνώσκω ὅτι ἐγώ εἰμί κύριος ποιέω ἔλεος καί κρίμα καί δικαιοσύνη ἐπί ὁ γῆ ὅτι ἐν οὗτος ὁ θέλημα ἐγώ λέγω κύριος
24 ἰδού ἡμέρα ἔρχομαι λέγω κύριος καί ἐπισκέπτω ἐπί πᾶς περιτέμνω ἀκροβυστία αὐτός
25 ἐπί αἴγυπτος καί ἐπί ὁ ἰουδαία καί ἐπί εδωμ καί ἐπί υἱός αμμων καί ἐπί υἱός μωαβ καί ἐπί πᾶς περικείρω ὁ κατά πρόσωπον αὐτός ὁ καταοἰκέω ἐν ὁ ἔρημος ὅτι πᾶς ὁ ἔθνος ἀπερίτμητος σάρξ καί πᾶς οἶκος ἰσραήλ ἀπερίτμητος καρδία αὐτός