1 ὑπολαμβάνω δέ σωφαρ ὁ μιναῖος λέγω
2 ὁ ὁ πολύς λέγω καί ἀντιἀκούω ἤ καί ὁ εὔλαλος οἴομαι εἰμί δίκαιος εὐλογέω γεννητός γυνή ὀλιγόβιος
3 μή πολύς ἐν ῥῆμα γίγνομαι οὐ γάρ εἰμί ὁ ἀντικρίνω σύ
4 μή γάρ λέγω ὅτι καθαρός εἰμί ὁ ἔργον καί ἄμεμπτος ἐναντίον αὐτός
5 ἀλλά πῶς ἄν ὁ κύριος λαλέω πρός σύ καί ἀναοἴγω χεῖλος αὐτός μετά σύ
6 εἶτα ἀναἀγγέλλω σύ δύναμις σοφία ὅτι διπλοῦς εἰμί ὁ κατά σύ καί τότε γιγνώσκω ὅτι ἄξιος σύ ἀποβαίνω ἀπό κύριος ὅς ἁμαρτάνω
7 ἦ ἴχνος κύριος εὑρίσκω ἤ εἰς ὁ ἔσχατος ἀποἱκνέομαι ὅς ποιέω ὁ παντοκράτωρ
8 ὑψηλός ὁ οὐρανός καί τίς ποιέω βαθύς δέ ὁ ἐν ἅδης τίς οἶδα
9 ἤ μακρός μέτρον γῆ ἤ εὖρος θάλασσα
10 ἐάν δέ καταστρέφω ὁ πᾶς τίς εἶπον αὐτός τίς ποιέω
11 αὐτός γάρ οἶδα ἔργον ἄνομος ὁράω δέ ἄτοπος οὐ παραὁράω
12 ἄνθρωπος δέ ἄλλως νήχω λόγος βροτός δέ γεννητός γυνή ἴσος ὄνος ἐρημίτης
13 εἰ γάρ σύ καθαρός τίθημι ὁ καρδία σύ ὑποτιάζω δέ χείρ πρός αὐτός
14 εἰ ἄνομος τις εἰμί ἐν χείρ σύ πόρρω ποιέω αὐτός ἀπό σύ ἀδικία δέ ἐν δίαιτα σύ μή αὐλίζω
15 οὕτως γάρ ἀναλάμπω σύ ὁ πρόσωπον ὥσπερ ὕδωρ καθαρός ἐκδύω δέ ῥύπος καί οὐ μή φοβέω
16 καί ὁ κόπος ἐπιλανθάνω ὥσπερ κῦμα παραἔρχομαι καί οὐ πτοέω
17 ὁ δέ εὐχή σύ ὥσπερ ἑωσφόρος ἐκ δέ μεσημβρία ἀνατέλλω σύ ζωή
18 πείθω τε εἰμί ὅτι εἰμί σύ ἐλπίς ἐκ δέ μέριμνα καί φροντίς ἀναφαίνω σύ εἰρήνη
19 ἡσυχάζω γάρ καί οὐ εἰμί ὁ πολεμέω σύ μεταβάλλω δέ πολύς σύ δέω
20 σωτηρία δέ αὐτός ἀπολείπω ὁ γάρ ἐλπίς αὐτός ἀπώλεια ὀφθαλμός δέ ἀσεβής τήκω