1 ὑπολαμβάνω δέ ιωβ λέγω
2 ἀκούω ἀκούω ἐγώ ὁ λόγος ἵνα μή εἰμί ἐγώ παρά σύ οὗτος ὁ παράκλησις
3 αἴρω ἐγώ ἐγώ δέ λαλέω εἶτα οὐ καταγελάω ἐγώ
4 τίς γάρ μή ἄνθρωπος ἐγώ ὁ ἔλεγξις ἤ διά τίς οὐ θυμόω
5 εἰςβλέπω εἰς ἐγώ θαυμάζω χείρ τίθημι ἐπί σιαγών
6 ἐάν τε γάρ μιμνήσκω σπουδάζω ἔχω δέ ἐγώ ὁ σάρξ ὀδύνη
7 διά τίς ἀσεβής ζάω παλαιόω δέ καί ἐν πλοῦτος
8 ὁ σπόρος αὐτός κατά ψυχή ὁ δέ τέκνον αὐτός ἐν ὀφθαλμός
9 ὁ οἶκος αὐτός εὐθηνέω φόβος δέ οὐδαμοῦ μάστιξ δέ παρά κύριος οὐ εἰμί ἐπί αὐτός
10 ὁ βοῦς αὐτός οὐ ὠμοτοκέω διασώζω δέ αὐτός ἐν γαστήρ ἔχω καί οὐ σφάλλω
11 μένω δέ ὡς πρόβατον αἰώνιος ὁ δέ παιδίον αὐτός προςπαίζω
12 ἀναλαμβάνω ψαλτήριον καί κιθάρα καί εὐφραίνω φωνή ψαλμός
13 συντελέω δέ ἐν ἀγαθός ὁ βίος αὐτός ἐν δέ ἀνάπαυσις ᾅδης κοιμάω
14 λέγω δέ κύριος ἀποἵστημι ἀπό ἐγώ ὁδός σύ οἶδα οὐ βούλομαι
15 τίς ἱκανός ὅτι δουλεύω αὐτός καί τίς ὠφέλεια ὅτι ἀποἀντάω αὐτός
16 ἐν χείρ γάρ εἰμί αὐτός ὁ ἀγαθός ἔργον δέ ἀσεβής οὐ ἐπιὁράω
17 οὐ μήν δέ ἀλλά καί ἀσεβής λύχνος σβέννυμι ἐπιἔρχομαι δέ αὐτός ὁ καταστροφή ὠδίν δέ αὐτός ἔχω ἀπό ὀργή
18 εἰμί δέ ὥσπερ ἄχυρον πρό ἄνεμος ἤ ὥσπερ κονιορτός ὅς ὑποαἱρέω λαῖλαψ
19 ἐκλείπω υἱός ὁ ὑποἄρχω αὐτός ἀντι ἀποδίδωμι πρός αὐτός καί γιγνώσκω
20 ὁράω ὁ ὀφθαλμός αὐτός ὁ ἑαυτοῦ σφαγή ἀπό δέ κύριος μή διασώζω
21 ὅτι τίς θέλημα αὐτός ἐν οἶκος αὐτός μετά αὐτός καί ἀριθμός μήν αὐτός διααἱρέω
22 πότερον οὐ ὁ κύριος εἰμί ὁ διδάσκω σύνεσις καί ἐπιστήμη αὐτός δέ φόνος διακρίνω
23 οὗτος ἀποθνήσκω ἐν κράτος ἁπλοσύνη αὐτός ὅλος δέ εὐπαθέω καί εὐθηνέω
24 ὁ δέ ἔγκατα αὐτός πλήρης στέαρ μυελός δέ αὐτός διαχέω
25 ὁ δέ τελευτάω ὑπό πικρία ψυχή οὐ ἐσθίω οὐδείς ἀγαθός
26 ὁμοθυμαδόν δέ ἐπί γῆ κοιμάω σαπρία δέ αὐτός καλύπτω
27 ὥστε οἶδα σύ ὅτι τόλμα ἐπικεῖμαι ἐγώ
28 ὅτι εἶπον ποῦ εἰμί οἶκος ἄρχων καί ποῦ εἰμί ὁ σκέπη ὁ σκήνωμα ὁ ἀσεβής
29 ἐρωτάω παραπορεύομαι ὁδός καί ὁ σημεῖον αὐτός οὐ ἀποἀλλοτριόω
30 ὅτι εἰς ἡμέρα ἀπώλεια κουφίζω ὁ πονηρός εἰς ἡμέρα ὀργή αὐτός ἀποἄγω
31 τίς ἀποἀγγέλλω ἐπί πρόσωπον αὐτός ὁ ὁδός αὐτός καί αὐτός ποιέω τίς ἀντι ἀποδίδωμι αὐτός
32 καί αὐτός εἰς τάφος ἀποφέρω καί ἐπί σορός ἀγρυπνέω
33 γλυκαίνω αὐτός χάλιξ χειμάρρους καί ὀπίσω αὐτός πᾶς ἄνθρωπος ἀποἔρχομαι καί ἔμπροσθεν αὐτός ἀναρίθμητος
34 πῶς δέ παρακαλέω ἐγώ κενός ὁ δέ ἐγώ καταπαύω ἀπό σύ οὐδείς