1 διά τίς δέ κύριος λανθάνω ὥρα
2 ἀσεβής δέ ὅριον ὑπερβαίνω ποίμνιον σύν ποιμήν ἁρπάζω
3 ὑποζύγιον ὀρφανός ἀποἄγω καί βοῦς χήρα ἐνεχυράζω
4 ἐκκλίνω ἀδύνατος ἐκ ὁδός δίκαιος ὁμοθυμαδόν κρύπτω πραΰς γῆ
5 ἀποβαίνω δέ ὥσπερ ὄνος ἐν ἀγρός ὑπέρ ἐγώ ἐκἔρχομαι ὁ ἑαυτοῦ πρᾶξις ἡδύνω αὐτός ἄρτος εἰς νέος
6 ἀγρός πρό ὥρα οὐ αὐτός εἰμί θερίζω ἀδύνατος δέ ἀμπελών ἀσεβής ἀμισθί καί ἀσιτί ἐργάζομαι
7 γυμνός πολύς κοιμίζω ἄνευ ἱμάτιον ἀμφίασις δέ ψυχή αὐτός ἀποαἱρέω
8 ἀπό ψεκάς ὄρος ὑγραίνω παρά ὁ μή ἔχω αὐτός σκέπη πέτρα περιβάλλω
9 ἁρπάζω ὀρφανός ἀπό μαστός ἐκπίπτω δέ ταπεινόω
10 γυμνός δέ κοιμίζω ἀδίκως πεινάω δέ ὁ ψωμός ἀποαἱρέω
11 ἐν στενός ἀδίκως ἐνεδρεύω ὁδός δέ δίκαιος οὐ οἶδα
12 ὅς ἐκ πόλις καί οἶκος ἴδιος ἐκβάλλω ψυχή δέ νήπιος στενάζω μέγας αὐτός δέ διά τίς οὗτος ἐπισκοπή οὐ ποιέω
13 ἐπί γῆ εἰμί αὐτός καί οὐ ἐπιγιγνώσκω ὁδός δέ δικαιοσύνη οὐ οἶδα οὐδέ ἀτραπός αὐτός πορεύομαι
14 γιγνώσκω δέ αὐτός ὁ ἔργον παραδίδωμι αὐτός εἰς σκότος καί νύξ εἰμί ὡς κλέπτης
15 καί ὀφθαλμός μοιχός φυλάσσω σκότος λέγω οὐ προςνοέω ἐγώ ὀφθαλμός καί ἀποκρυβή πρόσωπον τίθημι
16 διαὀρύσσω ἐν σκότος οἰκία ἡμέρα σφραγίζω ἑαυτοῦ οὐ ἐπιγιγνώσκω φῶς
17 ὅτι ὁμοθυμαδόν ὁ πρωΐ αὐτός σκιά θάνατος ὅτι ἐπιγιγνώσκω ταραχή σκιά θάνατος
18 ἐλαφρός εἰμί ἐπί πρόσωπον ὕδωρ καταἀράομαι ὁ μερίς αὐτός ἐπί γῆ
19 ἀναφαίνω δέ ὁ φυτόν αὐτός ἐπί γῆ ξηρός ἀγκαλίς γάρ ὀρφανός ἁρπάζω
20 εἶτα ἀναμιμνήσκω αὐτός ὁ ἁμαρτία ὥσπερ δέ ὁμίχλη δρόσος ἀφανής γίγνομαι ἀποδίδωμι δέ αὐτός ὅς πράσσω συντρίβω δέ πᾶς ἄδικος ἴσος ξύλον ἀνίατος
21 στεῖρα γάρ οὐ εὖ ποιέω καί γύναιον οὐ ἐλεέω
22 θυμός δέ καταστρέφω ἀδύνατος ἀναἵστημι τοιγαροῦν οὐ μή πιστεύω κατά ὁ ἑαυτοῦ ζωή
23 μαλακίζομαι μή ἐλπίζω ὑγιάζω ἀλλά πίπτω νόσος
24 πολύς γάρ κακόω ὁ ὕψωμα αὐτός μαραίνω δέ ὥσπερ μολόχη ἐν καῦμα ἤ ὥσπερ στάχυς ἀπό καλάμη αὐτόματος ἀποπίπτω
25 εἰ δέ μή τίς εἰμί ὁ φημί ψευδής ἐγώ λέγω καί τίθημι εἰς οὐδείς ὁ ῥῆμα ἐγώ