1 ἔτι δέ προςτίθημι ιωβ εἶπον ὁ προοίμιον
2 ζάω κύριος ὅς οὕτως ἐγώ κρίνω καί ὁ παντοκράτωρ ὁ πικραίνω ἐγώ ὁ ψυχή
3 ἦ μήν ἔτι ὁ πνοή ἐγώ ἐνεἰμί πνεῦμα δέ θεῖος ὁ περιεἰμί ἐγώ ἐν ῥίς
4 μή λαλέω ὁ χεῖλος ἐγώ ἄνομος οὐδέ ὁ ψυχή ἐγώ μελετάω ἄδικος
5 μή ἐγώ εἰμί δίκαιος σύ ἀποφαίνω ἕως ἄν ἀποθνήσκω οὐ γάρ ἀποἀλλάσσω ἐγώ ὁ ἀκακία
6 δικαιοσύνη δέ προςἔχω οὐ μή προἵημι οὐ γάρ συνοἶδα ἐμαυτοῦ ἄτοπος πράσσω
7 οὐ μήν δέ ἀλλά εἰμί ὁ ἐχθρός ἐγώ ὥσπερ ὁ καταστροφή ὁ ἀσεβής καί ὁ ἐπί ἐγώ ἐπιανίστημι ὥσπερ ὁ ἀπώλεια ὁ παράνομος
8 καί τίς γάρ εἰμί ἐλπίς ἀσεβής ὅτι ἐπιἔχω πείθω ἐπί κύριος ἆρα σώζω
9 ἦ ὁ δέησις αὐτός εἰςἀκούω κύριος ἤ ἐπιἔρχομαι αὐτός ἀνάγκη
10 μή ἔχω τις παρρησία ἔναντι αὐτός ἤ ὡς ἐπικαλέω αὐτός εἰςἀκούω αὐτός
11 ἀλλά δή ἀναἀγγέλλω σύ τίς εἰμί ἐν χείρ κύριος ὅς εἰμί παρά παντοκράτωρ οὐ ψεύδω
12 ἰδού δή πᾶς οἶδα ὅτι κενός κενός ἐπιβάλλω
13 οὗτος ὁ μερίς ἄνθρωπος ἀσεβής παρά κύριος κτῆμα δέ δυνάστης ἔρχομαι παρά παντοκράτωρ ἐπί αὐτός
14 ἐάν δέ πολύς γίγνομαι ὁ υἱός αὐτός εἰς σφαγή εἰμί ἐάν δέ καί ἀνδρόω προςαἰτέω
15 ὁ δέ περιεἰμί αὐτός ἐν θάνατος τελευτάω χήρα δέ αὐτός οὐδείς ἐλεέω
16 ἐάν συνἄγω ὥσπερ γῆ ἀργύριον ἴσος δέ πηλός ἑτοιμάζω χρυσίον
17 οὗτος πᾶς δίκαιος περιποιέω ὁ δέ χρῆμα αὐτός ἀληθινός καταἔχω
18 ἀποβαίνω δέ ὁ οἶκος αὐτός ὥσπερ σής καί ὥσπερ ἀράχνη
19 πλούσιος κοιμάω καί οὐ προςτίθημι ὀφθαλμός αὐτός δια ἀναοἴγω καί οὐ εἰμί
20 συνἀντάω αὐτός ὥσπερ ὕδωρ ὁ ὀδύνη νύξ δέ ὑποαἱρέω αὐτός γνόφος
21 ἀναλαμβάνω αὐτός καίω καί ἀποἔρχομαι καί λικμάω αὐτός ἐκ ὁ τόπος αὐτός
22 καί ἐπιῥίπτω ἐπί αὐτός καί οὐ φείδομαι ἐκ χείρ αὐτός φυγή φεύγω
23 κροτέω ἐπί αὐτός χείρ αὐτός καί συρίζω αὐτός ἐκ ὁ τόπος αὐτός