1 ὑπολαμβάνω δέ ελιους λέγω
2 τίς οὗτος ἡγέομαι ἐν κρίσις σύ τίς εἰμί ὅτι εἶπον δίκαιος εἰμί ἔναντι κύριος
3 ἤ εἶπον τίς ποιέω ἁμαρτάνω
4 ἐγώ σύ δίδωμι ἀπόκρισις καί ὁ τρεῖς φίλος σύ
5 ἀναβλέπω εἰς ὁ οὐρανός καί ὁράω καταμανθάνω δέ νέφος ὡς ὑψηλός ἀπό σύ
6 εἰ ἁμαρτάνω τίς πράσσω εἰ δέ καί πολύς ἀνομέω τίς δύναμαι ποιέω
7 ἐπεί δέ οὖν δίκαιος εἰμί τίς δίδωμι αὐτός ἤ τίς ἐκ χείρ σύ λαμβάνω
8 ἀνήρ ὁ ὅμοιος σύ ὁ ἀσέβεια σύ καί υἱός ἄνθρωπος ὁ δικαιοσύνη σύ
9 ἀπό πλῆθος συκοφαντέω κράζω βοάω ἀπό βραχίων πολύς
10 καί οὐ εἶπον ποῦ εἰμί ὁ θεός ὁ ποιέω ἐγώ ὁ κατατάσσω φυλακή νυκτερινός
11 ὁ διαὁρίζω ἐγώ ἀπό τετράποδος γῆ ἀπό δέ πετεινόν οὐρανός
12 ἐκεῖ κράζω καί οὐ μή εἰςἀκούω καί ἀπό ὕβρις πονηρός
13 ἄτοπος γάρ οὐ βούλομαι ὁ κύριος ὁράω αὐτός γάρ ὁ παντοκράτωρ ὁρατής εἰμί
14 ὁ συντελέω ὁ ἄνομος καί σώζω ἐγώ κρίνω δέ ἐναντίον αὐτός εἰ δύναμαι αἰνέω αὐτός ὡς εἰμί
15 καί νῦν ὅτι οὐ εἰμί ἐπισκέπτομαι ὀργή αὐτός καί οὐ γιγνώσκω παράπτωμα σφόδρα
16 καί ιωβ ματαίως ἀναοἴγω ὁ στόμα αὐτός ἐν ἀγνωσία ῥῆμα βαρύνω