1 καί λαλέω κύριος πρός μωυσῆς λέγω
2 λαλέω πρός ἀαρών καί πρός ὁ υἱός αὐτός καί πρός πᾶς υἱός ἰσραήλ καί εἶπον πρός αὐτός οὗτος ὁ ῥῆμα ὅς ἐντέλλομαι κύριος λέγω
3 ἄνθρωπος ἄνθρωπος ὁ υἱός ἰσραήλ ἤ ὁ προσήλυτος ὁ προςκεῖμαι ἐν σύ ὅς ἄν σφάζω μόσχος ἤ πρόβατον ἤ αἴξ ἐν ὁ παρεμβολή καί ὅς ἄν σφάζω ἔξω ὁ παρεμβολή
4 καί ἐπί ὁ θύρα ὁ σκηνή ὁ μαρτύριον μή φέρω ὥστε ποιέω αὐτός εἰς ὁλοκαύτωμα ἤ σωτήριον κύριος δεκτός εἰς ὀσμή εὐωδία καί ὅς ἄν σφάζω ἔξω καί ἐπί ὁ θύρα ὁ σκηνή ὁ μαρτύριον μή φέρω αὐτός ὥστε μή προςφέρω δῶρον κύριος ἀπέναντι ὁ σκηνή κύριος καί λογίζομαι ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος αἷμα αἷμα ἐκχέω ἐκὀλεθρεύω ὁ ψυχή ἐκεῖνος ἐκ ὁ λαός αὐτός
5 ὅπως ἀναφέρω ὁ υἱός ἰσραήλ ὁ θυσία αὐτός ὅσος ἄν αὐτός σφάζω ἐν ὁ πεδίον καί φέρω ὁ κύριος ἐπί ὁ θύρα ὁ σκηνή ὁ μαρτύριον πρός ὁ ἱερεύς καί θύω θυσία σωτήριον ὁ κύριος αὐτός
6 καί προςχέω ὁ ἱερεύς ὁ αἷμα ἐπί ὁ θυσιαστήριον κύκλος ἀπέναντι κύριος παρά ὁ θύρα ὁ σκηνή ὁ μαρτύριον καί ἀναφέρω ὁ στέαρ εἰς ὀσμή εὐωδία κύριος
7 καί οὐ θύω ἔτι ὁ θυσία αὐτός ὁ μάταιος ὅς αὐτός ἐκπορνεύω ὀπίσω αὐτός νόμιμος αἰώνιος εἰμί σύ εἰς ὁ γενεά σύ
8 καί εἶπον πρός αὐτός ἄνθρωπος ἄνθρωπος ὁ υἱός ἰσραήλ καί ἀπό ὁ υἱός ὁ προσήλυτος ὁ προςκεῖμαι ἐν σύ ὅς ἄν ποιέω ὁλοκαύτωμα ἤ θυσία
9 καί ἐπί ὁ θύρα ὁ σκηνή ὁ μαρτύριον μή φέρω ποιέω αὐτός ὁ κύριος ἐκὀλεθρεύω ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος ἐκ ὁ λαός αὐτός
10 καί ἄνθρωπος ἄνθρωπος ὁ υἱός ἰσραήλ ἤ ὁ προσήλυτος ὁ προςκεῖμαι ἐν σύ ὅς ἄν ἐσθίω πᾶς αἷμα καί ἐπιἵστημι ὁ πρόσωπον ἐγώ ἐπί ὁ ψυχή ὁ ἐσθίω ὁ αἷμα καί ἀποὀλλύω αὐτός ἐκ ὁ λαός αὐτός
11 ὁ γάρ ψυχή πᾶς σάρξ αἷμα αὐτός εἰμί καί ἐγώ δίδωμι αὐτός σύ ἐπί ὁ θυσιαστήριον ἐκἱλάσκομαι περί ὁ ψυχή σύ ὁ γάρ αἷμα αὐτός ἀντί ὁ ψυχή ἐκἱλάσκομαι
12 διά οὗτος εἶπον ὁ υἱός ἰσραήλ πᾶς ψυχή ἐκ σύ οὐ ἐσθίω αἷμα καί ὁ προσήλυτος ὁ προςκεῖμαι ἐν σύ οὐ ἐσθίω αἷμα
13 καί ἄνθρωπος ἄνθρωπος ὁ υἱός ἰσραήλ καί ὁ προσήλυτος ὁ προςκεῖμαι ἐν σύ ὅς ἄν θηρεύω θήρευμα θηρίον ἤ πετεινόν ὅς ἐσθίω καί ἐκχέω ὁ αἷμα καί καλύπτω αὐτός ὁ γῆ
14 ὁ γάρ ψυχή πᾶς σάρξ αἷμα αὐτός εἰμί καί εἶπον ὁ υἱός ἰσραήλ αἷμα πᾶς σάρξ οὐ ἐσθίω ὅτι ὁ ψυχή πᾶς σάρξ αἷμα αὐτός εἰμί πᾶς ὁ ἐσθίω αὐτός ἐκὀλεθρεύω
15 καί πᾶς ψυχή ὅστις ἐσθίω θνησιμαῖος ἤ θηριάλωτος ἐν ὁ αὐτόχθων ἤ ἐν ὁ προσήλυτος πλύνω ὁ ἱμάτιον αὐτός καί λούω ὕδωρ καί ἀκάθαρτος εἰμί ἕως ἑσπέρα καί καθαρός εἰμί
16 ἐάν δέ μή πλύνω ὁ ἱμάτιον καί ὁ σῶμα μή λούω ὕδωρ καί λαμβάνω ἀνόμημα αὐτός