1 καί νῦν ὁ ἐντολή οὗτος πρός σύ ὁ ἱερεύς
2 ἐάν μή ἀκούω καί ἐάν μή τίθημι εἰς ὁ καρδία σύ ὁ δίδωμι δόξα ὁ ὄνομα ἐγώ λέγω κύριος παντοκράτωρ καί ἐκ ἀποστέλλω ἐπί σύ ὁ κατάρα καί ἐπι καταἀράομαι ὁ εὐλογία σύ καί καταἀράομαι αὐτός καί διασκεδάζω ὁ εὐλογία σύ καί οὐ εἰμί ἐν σύ ὅτι σύ οὐ τίθημι εἰς ὁ καρδία σύ
3 ἰδού ἐγώ ἀποὁρίζω σύ ὁ ὦμος καί σκορπίζω ἤνυστρον ἐπί ὁ πρόσωπον σύ ἤνυστρον ἑορτή σύ καί λαμβάνω σύ εἰς ὁ αὐτός
4 καί ἐπιγιγνώσκω διότι ἐγώ ἐκ ἀποστέλλω πρός σύ ὁ ἐντολή οὗτος ὁ εἰμί ὁ διαθήκη ἐγώ πρός ὁ λευίτης λέγω κύριος παντοκράτωρ
5 ὁ διαθήκη ἐγώ εἰμί μετά αὐτός ὁ ζωή καί ὁ εἰρήνη καί δίδωμι αὐτός ἐν φόβος φοβέω ἐγώ καί ἀπό πρόσωπον ὄνομα ἐγώ στέλλω αὐτός
6 νόμος ἀλήθεια εἰμί ἐν ὁ στόμα αὐτός καί ἀδικία οὐ εὑρίσκω ἐν χεῖλος αὐτός ἐν εἰρήνη καταεὐθύνω πορεύομαι μετά ἐγώ καί πολύς ἐπιστρέφω ἀπό ἀδικία
7 ὅτι χεῖλος ἱερεύς φυλάσσω γνῶσις καί νόμος ἐκζητέω ἐκ στόμα αὐτός διότι ἄγγελος κύριος παντοκράτωρ εἰμί
8 σύ δέ ἐκκλίνω ἐκ ὁ ὁδός καί πολύς ἀσθενέω ἐν νόμος διαφθείρω ὁ διαθήκη ὁ λευί λέγω κύριος παντοκράτωρ
9 καΐἐγώ δίδωμι σύ ἐξουδενόω καί παραἵημι εἰς πᾶς ὁ ἔθνος ἀντί ὅς σύ οὐ φυλάσσω ὁ ὁδός ἐγώ ἀλλά λαμβάνω πρόσωπον ἐν νόμος
10 οὐ θεός εἷς κτίζω σύ οὐ πατήρ εἷς πᾶς σύ τίς ὅτι ἐν καταλείπω ἕκαστος ὁ ἀδελφός αὐτός ὁ βεβηλόω ὁ διαθήκη ὁ πατήρ σύ
11 ἐν καταλείπω ἰούδας καί βδέλυγμα γίγνομαι ἐν ὁ ἰσραήλ καί ἐν ἰερουσαλήμ διότι βεβηλόω ἰούδας ὁ ἅγιος κύριος ἐν ὅς ἀγαπάω καί ἐπιτηδεύω εἰς θεός ἀλλότριος
12 ἐκὀλεθρεύω κύριος ὁ ἄνθρωπος ὁ ποιέω οὗτος ἕως καί ταπεινόω ἐκ σκήνωμα ἰακώβ καί ἐκ προςἄγω θυσία ὁ κύριος παντοκράτωρ
13 καί οὗτος ὅς μισέω ποιέω καλύπτω δάκρυ ὁ θυσιαστήριον κύριος καί κλαυθμός καί στεναγμός ἐκ κόπος ἔτι ἄξιος ἐπιβλέπω εἰς θυσία ἤ λαμβάνω δεκτός ἐκ ὁ χείρ σύ
14 καί εἶπον ἕνεκεν τίς ὅτι κύριος διαμαρτυρέω ἀνά μέσος σύ καί ἀνά μέσος γυνή νεότης σύ ὅς ἐν καταλείπω καί αὐτός κοινωνός σύ καί γυνή διαθήκη σύ
15 καί οὐ ἄλλος ποιέω καί ὑπόλειμμα πνεῦμα αὐτός καί εἶπον τίς ἄλλος ἀλλά ἤ σπέρμα ζητέω ὁ θεός καί φυλάσσω ἐν ὁ πνεῦμα σύ καί γυνή νεότης σύ μή ἐν καταλείπω
16 ἀλλά ἐάν μισέω ἐκ ἀποστέλλω λέγω κύριος ὁ θεός ὁ ἰσραήλ καί καλύπτω ἀσέβεια ἐπί ὁ ἐνθύμημα σύ λέγω κύριος παντοκράτωρ καί φυλάσσω ἐν ὁ πνεῦμα σύ καί οὐ μή ἐν καταλείπω
17 ὁ παραὀξύνω ὁ θεός ἐν ὁ λόγος σύ καί εἶπον ἐν τίς παραὀξύνω αὐτός ἐν ὁ λέγω σύ πᾶς ποιέω πονηρός καλός ἐνώπιον κύριος καί ἐν αὐτός αὐτός εὐδοκέω καί ποῦ εἰμί ὁ θεός ὁ δικαιοσύνη