1 σοφός γυνή οἰκοδομέω οἶκος ὁ δέ ἄφρων κατασκάπτω ὁ χείρ αὐτός
2 ὁ πορεύομαι ὀρθῶς φοβέω ὁ κύριος ὁ δέ σκολιάζω ὁ ὁδός αὐτός ἀτιμάζω
3 ἐκ στόμα ἄφρων βακτηρία ὕβρις χεῖλος δέ σοφός φυλάσσω αὐτός
4 ὅς μή εἰμί βοῦς φάτνη καθαρός ὅς δέ πολύς γένημα φανερός βοῦς ἰσχύς
5 μάρτυς πιστός οὐ ψεύδω ἐκκαίω δέ ψευδής μάρτυς ἄδικος
6 ζητέω σοφία παρά κακός καί οὐ εὑρίσκω αἴσθησις δέ παρά φρόνιμος εὐχερής
7 πᾶς ἐναντίος ἀνήρ ἄφρων ὅπλον δέ αἴσθησις χεῖλος σοφός
8 σοφία πανοῦργος ἐπιγιγνώσκω ὁ ὁδός αὐτός ἄνοια δέ ἄφρων ἐν πλάνη
9 οἰκία παράνομος ὀφείλω καθαρισμός οἰκία δέ δίκαιος δεκτός
10 καρδία ἀνήρ αἰσθητική λυπηρός ψυχή αὐτός ὅταν δέ εὐφραίνω οὐ ἐπιμίγνυμι ὕβρις
11 οἰκία ἀσεβής ἀπο ἀναἵζω σκηνή δέ καταὀρθόω ἵστημι
12 εἰμί ὁδός ὅς δοκέω ὀρθός εἰμί παρά ἄνθρωπος ὁ δέ τελευταῖος αὐτός ἔρχομαι εἰς πυθμήν ᾅδης
13 ἐν εὐφροσύνη οὐ προςμίγνυμι λύπη τελευταῖος δέ χαρά εἰς πένθος ἔρχομαι
14 ὁ ἑαυτοῦ ὁδός πίμπλημι θρασυκάρδιος ἀπό δέ ὁ διανόημα αὐτός ἀνήρ ἀγαθός
15 ἄκακος πιστεύω πᾶς λόγος πανοῦργος δέ ἔρχομαι εἰς μετάνοια
16 σοφός φοβέω ἐκκλίνω ἀπό κακός ὁ δέ ἄφρων ἑαυτοῦ πείθω μίγνυμι ἄνομος
17 ὀξύθυμος πράσσω μετά ἀβουλία ἀνήρ δέ φρόνιμος πολύς ὑποφέρω
18 μερίζω ἄφρων κακία ὁ δέ πανοῦργος κρατέω αἴσθησις
19 ὀλισθαίνω κακός ἔναντι ἀγαθός καί ἀσεβής θεραπεύω θύρα δίκαιος
20 φίλος μισέω φίλος πτωχός φίλος δέ πλούσιος πολύς
21 ὁ ἀτιμάζω πένης ἁμαρτάνω ἐλεέω δέ πτωχός μακαριστός
22 πλανάω τεκταίνω κακός ἔλεος δέ καί ἀλήθεια τεκταίνω ἀγαθός οὐ ἐπιἵσταμαι ἔλεος καί πίστις τέκτων κακός ἐλεημοσύνη δέ καί πίστις παρά τέκτων ἀγαθός
23 ἐν πᾶς μεριμνάω ἐνεἰμί περισσός ὁ δέ ἡδύς καί ἀνάλγητος ἐν ἔνδεια εἰμί
24 στέφανος σοφός πανοῦργος ὁ δέ διατριβή ἄφρων κακός
25 ῥύομαι ἐκ κακός ψυχή μάρτυς πιστός ἐκκαίω δέ ψευδής δόλιος
26 ἐν φόβος κύριος ἐλπίς ἰσχύς ὁ δέ τέκνον αὐτός καταλείπω ἔρεισμα
27 πρόσταγμα κύριος πηγή ζωή ποιέω δέ ἐκκλίνω ἐκ παγίς θάνατος
28 ἐν πολύς ἔθνος δόξα βασιλεύς ἐν δέ ἔκλειψις λαός συντριβή δυνάστης
29 μακρόθυμος ἀνήρ πολύς ἐν φρόνησις ὁ δέ ὀλιγόψυχος ἰσχυρῶς ἄφρων
30 πραΰθυμος ἀνήρ καρδία ἰατρός σός δέ ὀστέον καρδία αἰσθητική
31 ὁ συκοφάντης πένης παραὀξύνω ὁ ποιέω αὐτός ὁ δέ τιμάω αὐτός ἐλεάω πτωχός
32 ἐν κακία αὐτός ἀποὠθέω ἀσεβής ὁ δέ πείθω ὁ ἑαυτοῦ ὁσιότης δίκαιος
33 ἐν καρδία ἀγαθός ἀνήρ σοφία ἐν δέ καρδία ἄφρων οὐ διαγιγνώσκω
34 δικαιοσύνη ὕψος ἔθνος ἐλασσονόω δέ φυλή ἁμαρτία
35 δεκτός βασιλεύς ὑπηρέτης νοήμων ὁ δέ ἑαυτοῦ εὐστροφία ἀποαἱρέω ἀτιμία