1 ἀκόλαστος οἶνος καί ὑβριστικός μέθη πᾶς δέ ὁ συνμίγνυμι αὐτός οὐ εἰμί σοφός
2 οὐ διαφέρω ἀπειλή βασιλεύς θυμός λέων ὁ δέ παραὀξύνω αὐτός ἁμαρτάνω εἰς ὁ ἑαυτοῦ ψυχή
3 δόξα ἀνήρ ἀποστρέφω λοιδορία πᾶς δέ ἄφρων τοιοῦτος συνπλέκω
4 ὀνειδίζω ὀκνηρός οὐ αἰσχύνω ὡσαύτως καί ὁ δανείζω σῖτος ἐν ἀμητός
5 ὕδωρ βαθύς βουλή ἐν καρδία ἀνήρ ἀνήρ δέ φρόνιμος ἐκἀντλέω αὐτός
6 μέγας ἄνθρωπος καί τίμιος ἀνήρ ἐλεήμων ἀνήρ δέ πιστός ἔργον εὑρίσκω
7 ὅς ἀναστρέφω ἄμωμος ἐν δικαιοσύνη μακάριος ὁ παῖς αὐτός καταλείπω
8 ὅταν βασιλεύς δίκαιος καταἵζω ἐπί θρόνος οὐ ἐνἀντιόομαι ἐν ὀφθαλμός αὐτός πᾶς πονηρός
9 τίς καυχάομαι ἁγνός ἔχω ὁ καρδία ἤ τίς παρρησιάζομαι καθαρός εἰμί ἀπό ἁμαρτία
9a κακολογέω πατήρ ἤ μήτηρ σβέννυμι λαμπτήρ ὁ δέ κόρη ὁ ὀφθαλμός αὐτός ὁράω σκότος
9b μερίς ἐπισπουδάζω ἐν πρῶτος ἐν ὁ τελευταῖος οὐ εὐλογέω
9c μή εἶπον τίνω ὁ ἐχθρός ἀλλά ὑπομένω ὁ κύριος ἵνα σύ βοηθέω
10 σταθμίον μέγας καί μικρός καί μέτρον δισσός ἀκάθαρτος ἐνώπιον κύριος καί ἀμφότεροι
11 καί ὁ ποιέω αὐτός ἐν ὁ ἐπιτήδευμα αὐτός συνποδίζω νεανίσκος μετά ὅσιος καί εὐθύς ὁ ὁδός αὐτός
12 οὖς ἀκούω καί ὀφθαλμός ὁράω κύριος ἔργον καί ἀμφότεροι
13 μή ἀγαπάω καταλαλέω ἵνα μή ἐκαἴρω δια ἀναοἴγω ὁ ὀφθαλμός σύ καί ἐνπίμπλημι ἄρτος
14 βδέλυγμα κύριος δισσός σταθμίον καί ζυγός δόλιος οὐ καλός ἐνώπιον αὐτός
15 παρά κύριος εὐθύνω ὁ διάβημα ἀνήρ θνητός δέ πῶς ἄν νοέω ὁ ὁδός αὐτός
16 παγίς ἀνήρ ταχύς τις ὁ ἴδιος ἁγιάζω μετά γάρ ὁ εὔχομαι μετανοέω γίγνομαι
17 λικμήτωρ ἀσεβής βασιλεύς σοφός καί ἐπιβάλλω αὐτός τροχός
18 φῶς κύριος πνοή ἄνθρωπος ὅς ἐρευνάω ταμιεῖον κοιλία
19 ἐλεημοσύνη καί ἀλήθεια φυλακή βασιλεύς καί περικυκλόω ἐν δικαιοσύνη ὁ θρόνος αὐτός
20 κόσμος νεανίας σοφία δόξα δέ πρεσβύτερος πολιά
21 ὑπώπιον καί σύντριμμα συνἀντάω κακός πληγή δέ εἰς ταμιεῖον κοιλία