1 υἱός ἐμός νόμιμος μή ἐπιλανθάνω ὁ δέ ῥῆμα ἐγώ τηρέω σός καρδία
2 μῆκος γάρ βίος καί ἔτος ζωή καί εἰρήνη προςτίθημι σύ
3 ἐλεημοσύνη καί πίστις μή ἐκλείπω σύ ἀποἅπτω δέ αὐτός ἐπί σός τράχηλος καί εὑρίσκω χάρις
4 καί προνοέω καλός ἐνώπιον κύριος καί ἄνθρωπος
5 εἰμί πείθω ἐν ὅλος καρδία ἐπί θεός ἐπί δέ σός σοφία μή ἐπιαἴρω
6 ἐν πᾶς ὁδός σύ γνωρίζω αὐτός ἵνα ὀρθοτομέω ὁ ὁδός σύ ὁ δέ πούς σύ οὐ μή προςσκόπτω
7 μή εἰμί φρόνιμος παρά σεαυτοῦ φοβέω δέ ὁ θεός καί ἐκκλίνω ἀπό πᾶς κακός
8 τότε ἴασις εἰμί ὁ σῶμα σύ καί ἐπιμέλεια ὁ ὀστέον σύ
9 τιμάω ὁ κύριος ἀπό σός δίκαιος πόνος καί ἀποἄρχω αὐτός ἀπό σός καρπός δικαιοσύνη
10 ἵνα πίμπλημι ὁ ταμιεῖον σύ πλησμονή σῖτος οἶνος δέ ὁ ληνός σύ ἐκβλύζω
11 υἱός μή ὀλιγωρέω παιδεία κύριος μηδέ ἐκλύω ὑπό αὐτός ἐλέγχω
12 ὅς γάρ ἀγαπάω κύριος παιδεύω μαστιγόω δέ πᾶς υἱός ὅς παραδέχομαι
13 μακάριος ἄνθρωπος ὅς εὑρίσκω σοφία καί θνητός ὅς ὁράω φρόνησις
14 κρείσσων γάρ αὐτός ἐνπορεύομαι ἤ χρυσίον καί ἀργύριον θησαυρός
15 τίμιος δέ εἰμί λίθος πολυτελής οὐ ἀντιτάσσω αὐτός οὐδείς πονηρός εὔγνωστος εἰμί πᾶς ὁ ἐγγίζω αὐτός πᾶς δέ τίμιος οὐ ἄξιος αὐτός εἰμί
16 μῆκος γάρ βίος καί ἔτος ζωή ἐν ὁ δεξιός αὐτός ἐν δέ ὁ ἀριστερός αὐτός πλοῦτος καί δόξα
16a ἐκ ὁ στόμα αὐτός ἐκπορεύομαι δικαιοσύνη νόμος δέ καί ἔλεος ἐπί γλῶσσα φορέω
17 ὁ ὁδός αὐτός ὁδός καλός καί πᾶς ὁ τρίβος αὐτός ἐν εἰρήνη
18 ξύλον ζωή εἰμί πᾶς ὁ ἀντιἔχω αὐτός καί ὁ ἐπιἐρείδω ἐπί αὐτός ὡς ἐπί κύριος ἀσφαλής
19 ὁ θεός ὁ σοφία θεμελιόω ὁ γῆ ἑτοιμάζω δέ οὐρανός ἐν φρόνησις
20 ἐν αἴσθησις ἄβυσσος ῥήγνυμι νέφος δέ ῥέω δρόσος
21 υἱός μή παραῥέω τηρέω δέ ἐμός βουλή καί ἔννοια
22 ἵνα ζάω ὁ ψυχή σύ καί χάρις εἰμί περί σός τράχηλος
22a εἰμί δέ ἴασις ὁ σάρξ σύ καί ἐπιμέλεια ὁ σός ὀστέον
23 ἵνα πορεύομαι πείθω ἐν εἰρήνη πᾶς ὁ ὁδός σύ ὁ δέ πούς σύ οὐ μή προςκόπτω
24 ἐάν γάρ καταἧμαι ἄφοβος εἰμί ἐάν δέ καταεὕδω ἡδέως ὑπνόω
25 καί οὐ φοβέω πτόησις ἐπιἔρχομαι οὐδέ ὁρμή ἀσεβής ἐπιἔρχομαι
26 ὁ γάρ κύριος εἰμί ἐπί πᾶς ὁδός σύ καί ἐρείδω σός πούς ἵνα μή σαλεύω
27 μή ἀποἔχω εὖ ποιέω ἐνδεής ἡνίκα ἄν ἔχω ὁ χείρ σύ βοηθέω
28 μή εἶπον ἐπι ἀναἔρχομαι ἐπι ἀναἥκω καί αὔριον δίδωμι δυνατός σύ εἰμί εὖ ποιέω οὐ γάρ οἶδα τίς τίκτω ὁ ἐπιεἶμι
29 μή τεκταίνω ἐπί σός φίλος κακός παραοἰκέω καί πείθω ἐπί σύ
30 μή φιλεχθρέω πρός ἄνθρωπος μάτην μή τις εἰς σύ ἐργάζομαι κακός
31 μή κτάομαι κακός ἀνήρ ὄνειδος μηδέ ζηλόω ὁ ὁδός αὐτός
32 ἀκάθαρτος γάρ ἔναντι κύριος πᾶς παράνομος ἐν δέ δίκαιος οὐ συνεδριάζω
33 κατάρα θεός ἐν οἶκος ἀσεβής ἔπαυλις δέ δίκαιος εὐλογέω
34 κύριος ὑπερήφανος ἀντιτάσσω ταπεινός δέ δίδωμι χάρις
35 δόξα σοφός κληρονομέω ὁ δέ ἀσεβής ὑψόω ἀτιμία