1 υἱός ἐάν ἐγγυάω σός φίλος παραδίδωμι σός χείρ ἐχθρός
2 παγίς γάρ ἰσχυρός ἀνήρ ὁ ἴδιος χεῖλος καί ἁλίσκω χεῖλος ἴδιος στόμα
3 ποιέω υἱός ὅς ἐγώ σύ ἐντέλλομαι καί σώζω ἥκω γάρ εἰς χείρ κακός διά σός φίλος εἶμι μή ἐκλύω παραὀξύνω δέ καί ὁ φίλος σύ ὅς ἐνἐγγυάω
4 μή δίδωμι ὕπνος σός ὄμμα μηδέ ἐπινυστάζω σός βλέφαρον
5 ἵνα σώζω ὥσπερ δορκάς ἐκ βρόχος καί ὥσπερ ὄρνεον ἐκ παγίς
6 εἶμι πρός ὁ μύρμηξ ὦ ὀκνηρός καί ζηλόω ὁράω ὁ ὁδός αὐτός καί γίγνομαι ἐκεῖνος σοφός
7 ἐκεῖνος γάρ γεώργιον μή ὑποἄρχω μηδέ ὁ ἀναἀγκάζω ἔχω μηδέ ὑπό δεσπότης εἰμί
8 ἑτοιμάζω θέρος ὁ τροφή πολύς τε ἐν ὁ ἀμητός ποιέω ὁ παράθεσις
8a ἤ πορεύομαι πρός ὁ μέλισσα καί μανθάνω ὡς ἐργάτις εἰμί ὁ τε ἐργασία ὡς σεμνός ποιέω
8b ὅς ὁ πόνος βασιλεύς καί ἰδιώτης πρός ὑγίεια προςφέρω ποθεινός δέ εἰμί πᾶς καί ἐπίδοξος
8c καίπερ εἰμί ὁ ῥώμη ἀσθενής ὁ σοφία τιμάω προἄγω
9 ἕως τίς ὀκνηρός κατακεῖμαι πότε δέ ἐκ ὕπνος ἐγείρω
10 ὀλίγος μέν ὕπνος ὀλίγος δέ καταἧμαι μικρός δέ νυστάζω ὀλίγος δέ ἐνἀγκαλίζω χείρ στῆθος
11 εἰμί ἐν παραγίγνομαι σύ ὥσπερ κακός ὁδοιπόρος ὁ πενία καί ὁ ἔνδεια ὥσπερ ἀγαθός δρομεύς
11a ἐάν δέ ἄοκνος εἰμί ἥκω ὥσπερ πηγή ὁ ἀμητός σύ ὁ δέ ἔνδεια ὥσπερ κακός δρομεύς ἀποαὐτομολέω
12 ἀνήρ ἄφρων καί παράνομος πορεύομαι ὁδός οὐ ἀγαθός
13 ὁ δέ αὐτός ἐννεύω ὀφθαλμός σημαίνω δέ πούς διδάσκω δέ ἔννευμα δάκτυλος
14 διαστρέφω δέ καρδία τεκταίνω κακός ἐν πᾶς καιρός ὁ τοιοῦτος ταραχή συνἵστημι πόλις
15 διά οὗτος ἐξαπίνης ἔρχομαι ὁ ἀπώλεια αὐτός διακοπή καί συντριβή ἀνίατος
16 ὅτι χαίρω πᾶς ὅς μισέω ὁ κύριος συντρίβω δέ διά ἀκαθαρσία ψυχή
17 ὀφθαλμός ὕβριστος γλῶσσα ἄδικος χείρ ἐκχέω αἷμα δίκαιος
18 καί καρδία τεκταίνω λογισμός κακός καί πούς ἐπισπεύδω κακοποιέω
19 ἐκκαίω ψευδής μάρτυς ἄδικος καί ἐπιπέμπω κρίσις ἀνά μέσος ἀδελφός
20 υἱός φυλάσσω νόμος πατήρ σύ καί μή ἀποὠθέω θεσμός μήτηρ σύ
21 ἀποἅπτω δέ αὐτός ἐπί σός ψυχή διά πᾶς καί ἐγκλοιόω ἐπί σός τράχηλος
22 ἡνίκα ἄν περιπατέω πάγος αὐτός καί μετά σύ εἰμί ὡς δέ ἄν καταεὕδω φυλάσσω σύ ἵνα ἐγείρω λαλέω σύ
23 ὅτι λύχνος ἐντολή νόμος καί φῶς καί ὁδός ζωή ἔλεγχος καί παιδεία
24 ὁ διαφυλάσσω σύ ἀπό γυνή ὕπανδρος καί ἀπό διαβολή γλῶσσα ἀλλότριος
25 μή σύ νικάω κάλλος ἐπιθυμία μηδέ ἀγρεύω σός ὀφθαλμός μηδέ συνἀρπάζω ἀπό ὁ αὐτός βλέφαρον
26 τιμή γάρ πόρνη ὅσος καί εἷς ἄρτος γυνή δέ ἀνήρ τίμιος ψυχή ἀγρεύω
27 ἀποδέω τις πῦρ ἐν κόλπος ὁ δέ ἱμάτιον οὐ κατακαύω
28 ἤ περιπατέω τις ἐπί ἄνθραξ πῦρ ὁ δέ πούς οὐ κατακαύω
29 οὕτως ὁ εἰςἔρχομαι πρός γυνή ὕπανδρος οὐ ἀθῳόω οὐδέ πᾶς ὁ ἅπτομαι αὐτός
30 οὐ θαυμαστός ἐάν ἁλίσκω τις κλέπτω κλέπτω γάρ ἵνα ἐνπίμπλημι ὁ ψυχή πείνη
31 ἐάν δέ ἁλίσκω ἀποτίνω ἑπταπλάσιος καί πᾶς ὁ ὑποἄρχω αὐτός δίδωμι ῥύομαι ἑαυτοῦ
32 ὁ δέ μοιχός διά ἔνδεια φρήν ἀπώλεια ὁ ψυχή αὐτός περιποιέω
33 ὀδύνη τε καί ἀτιμία ὑποφέρω ὁ δέ ὄνειδος αὐτός οὐ ἐκἀλείφω εἰς ὁ αἰών
34 μεστός γάρ ζῆλος θυμός ἀνήρ αὐτός οὐ φείδομαι ἐν ἡμέρα κρίσις
35 οὐ ἀντιἀλλάσσω οὐδείς λύτρον ὁ ἐχθρός οὐδέ μή διαλύω πολύς δῶρον