1 ὁ σοφία οἰκοδομέω ἑαυτοῦ οἶκος καί ὑποἐρείδω στῦλος ἑπτά
2 σφάζω ὁ ἑαυτοῦ θῦμα κεραννύω εἰς κρατήρ ὁ ἑαυτοῦ οἶνος καί ἑτοιμάζω ὁ ἑαυτοῦ τράπεζα
3 ἀποστέλλω ὁ ἑαυτοῦ δοῦλος συνκαλέω μετά ὑψηλός κήρυγμα ἐπί κρατήρ λέγω
4 ὅς εἰμί ἄφρων ἐκκλίνω πρός ἐγώ καί ὁ ἐνδεής φρήν εἶπον
5 ἔρχομαι ἐσθίω ὁ ἐμός ἄρτος καί πίνω οἶνος ὅς κεραννύω σύ
6 ἀπολείπω ἀφροσύνη καί ζάω καί ζητέω φρόνησις ἵνα βιόω καί ὀρθόω ἐν γνῶσις σύνεσις
7 ὁ παιδεύω κακός λαμβάνω ἑαυτοῦ ἀτιμία ἐλέγχω δέ ὁ ἀσεβής μωμάομαι ἑαυτοῦ
8 μή ἐλέγχω κακός ἵνα μή μισέω σύ ἐλέγχω σοφός καί ἀγαπάω σύ
9 δίδωμι σοφός ἀφορμή καί σοφός εἰμί γνωρίζω δίκαιος καί προςτίθημι ὁ δέχομαι
10 ἀρχή σοφία φόβος κύριος καί βουλή ἅγιος σύνεσις
10a ὁ γάρ γιγνώσκω νόμος διάνοια εἰμί ἀγαθός
11 οὗτος γάρ ὁ τρόπος πολύς ζάω χρόνος καί προςτίθημι σύ ἔτος ζωή σύ
12 υἱός ἐάν σοφός γίγνομαι σεαυτοῦ σοφός εἰμί καί ὁ πλησίον ἐάν δέ κακός ἀποβαίνω μόνος ἀναἀντλέω κακός
12a ὅς ἐρείδω ἐπί ψεῦδος οὗτος ποιμαίνω ἄνεμος ὁ δέ αὐτός διώκω ὄρνεον πέτομαι
12b ἀπολείπω γάρ ὁδός ὁ ἑαυτοῦ ἀμπελών ὁ δέ ἄξων ὁ ἴδιος γεώργιον πλανάω
12c διαπορεύομαι δέ διά ἄνυδρος ἔρημος καί γῆ διατάσσω ἐν διψώδης συνἄγω δέ χείρ ἀκαρπία
13 γυνή ἄφρων καί θρασύς ἐνδεής ψωμός γίγνομαι ὅς οὐ ἐπιἵσταμαι αἰσχύνη
14 καταἵζω ἐπί θύρα ὁ ἑαυτοῦ οἶκος ἐπί δίφρος ἐμφανῶς ἐν πλατύς
15 προςκαλέω ὁ παραεἶμι καί καταεὐθύνω ἐν ὁ ὁδός αὐτός
16 ὅς εἰμί σύ ἄφρων ἐκκλίνω πρός ἐγώ ἐνδεής δέ φρόνησις παρακελεύω λέγω
17 ἄρτος κρύφιος ἡδέως ἅπτομαι καί ὕδωρ κλοπή γλυκερός
18 ὁ δέ οὐ οἶδα ὅτι γηγενής παρά αὐτός ὄλλυμι καί ἐπί πέταυρον ᾅδης συνἀντάω
18a ἀλλά ἀποπηδάω μή ἐνχρονίζω ἐν ὁ τόπος μηδέ ἐπιἵστημι ὁ σός ὄμμα πρός αὐτός
18b οὕτως γάρ διαβαίνω ὕδωρ ἀλλότριος καί ὑπερβαίνω ποταμός ἀλλότριος
18c ἀπό δέ ὕδωρ ἀλλότριος ἀποἔχω καί ἀπό πηγή ἀλλότριος μή πίνω
18d ἵνα πολύς ζάω χρόνος προςτίθημι δέ σύ ἔτος ζωή