1 ὅτε ὁ οἶκος οἰκοδομέω μετά ὁ αἰχμαλωσία ᾠδή ὁ δαυίδ ᾄδω ὁ κύριος ἆ
2 ᾄδω ὁ κύριος εὐλογέω ὁ ὄνομα αὐτός εὐαγγελίζω ἡμέρα ἐκ ἡμέρα ὁ σωτήριον αὐτός
3 ἀναἀγγέλλω ἐν ὁ ἔθνος ὁ δόξα αὐτός ἐν πᾶς ὁ λαός ὁ θαυμάσιος αὐτός
4 ὅτι μέγας κύριος καί αἰνετός σφόδρα φοβερός εἰμί ἐπί πᾶς ὁ θεός
5 ὅτι πᾶς ὁ θεός ὁ ἔθνος δαιμόνιον ὁ δέ κύριος ὁ οὐρανός ποιέω
6 ἐξομολόγησις καί ὡραιότης ἐνώπιον αὐτός ἁγιωσύνη καί μεγαλοπρέπεια ἐν ὁ ἁγίασμα αὐτός
7 φέρω ὁ κύριος ὁ πατριά ὁ ἔθνος φέρω ὁ κύριος δόξα καί τιμή
8 φέρω ὁ κύριος δόξα ὄνομα αὐτός αἴρω θυσία καί εἰςπορεύομαι εἰς ὁ αὐλή αὐτός
9 προςκυνέω ὁ κύριος ἐν αὐλή ἅγιος αὐτός σαλεύω ἀπό πρόσωπον αὐτός πᾶς ὁ γῆ
10 εἶπον ἐν ὁ ἔθνος ὁ κύριος βασιλεύω καί γάρ καταὀρθόω ὁ οἰκέω ὅστις οὐ σαλεύω κρίνω λαός ἐν εὐθύτης
11 εὐφραίνω ὁ οὐρανός καί ἀγαλλιάομαι ὁ γῆ σαλεύω ὁ θάλασσα καί ὁ πλήρωμα αὐτός
12 χαίρω ὁ πεδίον καί πᾶς ὁ ἐν αὐτός τότε ἀγαλλιάομαι πᾶς ὁ ξύλον ὁ δρυμός
13 πρό πρόσωπον κύριος ὅτι ἔρχομαι ὅτι ἔρχομαι κρίνω ὁ γῆ κρίνω ὁ οἰκέω ἐν δικαιοσύνη καί λαός ἐν ὁ ἀλήθεια αὐτός