1 σοφία ταπεινός ἀναὑψόω κεφαλή αὐτός καί ἐν μέσος μεγιστάν καταἵζω αὐτός
2 μή αἰνέω ἀνήρ ἐν κάλλος αὐτός καί μή βδελύσσω ἄνθρωπος ἐν ὅρασις αὐτός
3 μικρός ἐν πετεινόν μέλισσα καί ἀρχή γλύκασμα ὁ καρπός αὐτός
4 ἐν περιβολή ἱμάτιον μή καυχάομαι καί ἐν ἡμέρα δόξα μή ἐπιαἴρω ὅτι θαυμαστός ὁ ἔργον κύριος καί κρυπτός ὁ ἔργον αὐτός ἄνθρωπος
5 πολύς τύραννος καταἵζω ἐπί ἔδαφος ὁ δέ ἀνυπονόητος φορέω διάδημα
6 πολύς δυνάστης ἀτιμάζω σφόδρα καί ἔνδοξος παραδίδωμι εἰς χείρ ἕτερος
7 πρίν ἐκἐτάζω μή μέμφομαι νοέω πρῶτον καί τότε ἐπιτιμάω
8 πρίν ἤ ἀκούω μή ἀποκρίνω καί ἐν μέσος λόγος μή παρα ἐνβάλλω
9 περί πρᾶγμα ὅς οὐ εἰμί σύ χρεία μή ἐρίζω καί ἐν κρίσις ἁμαρτωλός μή συνἑδρεύω
10 τέκνον μή περί πολύς εἰμί ὁ πρᾶξις σύ ἐάν πληθύνω οὐ ἀθῳόω καί ἐάν διώκω οὐ μή καταλαμβάνω καί οὐ μή ἐκφεύγω διαδιδράσκω
11 εἰμί κοπιάω καί πονέω καί σπεύδω καί τόσος μᾶλλον ὑστερέω
12 εἰμί νωθρός προςδέω ἀντίληψις ὑστερέω ἰσχύς καί πτωχεία περισσεύω καί ὁ ὀφθαλμός κύριος ἐπιβλέπω αὐτός εἰς ἀγαθός καί ἀναὀρθόω αὐτός ἐκ ταπείνωσις αὐτός
13 καί ἀναὑψόω κεφαλή αὐτός καί ἀποθαυμάζω ἐπί αὐτός πολύς
14 ἀγαθός καί κακός ζωή καί θάνατος πτωχεία καί πλοῦτος παρά κύριος εἰμί
17 δόσις κύριος παραμένω εὐσεβής καί ὁ εὐδοκία αὐτός εἰς ὁ αἰών εὐοδόω
18 εἰμί πλουτέω ἀπό προσοχή καί σφιγγία αὐτός καί οὗτος ὁ μερίς ὁ μισθός αὐτός
19 ἐν ὁ εἶπον αὐτός εὑρίσκω ἀνάπαυσις καί νῦν ἐσθίω ἐκ ὁ ἀγαθός ἐγώ καί οὐ οἶδα τίς καιρός παραἔρχομαι καί καταλείπω αὐτός ἕτερος καί ἀποθνήσκω
20 ἵστημι ἐν διαθήκη σύ καί ὁμιλέω ἐν αὐτός καί ἐν ὁ ἔργον σύ παλαιόω
21 μή θαυμάζω ἐν ἔργον ἁμαρτωλός πιστεύω δέ κύριος καί ἐνμένω ὁ πόνος σύ ὅτι κοῦφος ἐν ὀφθαλμός κύριος διά τάχος ἐξάπινα πλουτίζω πένης
22 εὐλογία κύριος ἐν μισθός εὐσεβής καί ἐν ὥρα ταχινός ἀναθάλλω εὐλογία αὐτός
23 μή εἶπον τίς εἰμί ἐγώ χρεία καί τίς ἀπό ὁ νῦν εἰμί ἐγώ ὁ ἀγαθός
24 μή εἶπον αὐτάρκης ἐγώ εἰμί καί τίς ἀπό ὁ νῦν κακόω
25 ἐν ἡμέρα ἀγαθός ἀμνησία κακός καί ἐν ἡμέρα κακός οὐ μιμνήσκω ἀγαθός
26 ὅτι κοῦφος ἔναντι κύριος ἐν ἡμέρα τελευτή ἀποδίδωμι ἄνθρωπος κατά ὁ ὁδός αὐτός
27 κάκωσις ὥρα ἐπιλησμονή ποιέω τρυφή καί ἐν συντέλεια ἄνθρωπος ἀποκάλυψις ἔργον αὐτός
28 πρό τελευτή μή μακαρίζω μηδείς καί ἐν τέκνον αὐτός γιγνώσκω ἀνήρ
29 μή πᾶς ἄνθρωπος εἰςἄγω εἰς ὁ οἶκος σύ πολύς γάρ ὁ ἔνεδρον ὁ δόλιος
30 πέρδιξ θηρευτής ἐν κάρταλλος οὕτως καρδία ὑπερήφανος καί ὡς ὁ κατάσκοπος ἐπιβλέπω πτῶσις
31 ὁ γάρ ἀγαθός εἰς κακός μεταστρέφω ἐνεδρεύω καί ἐν ὁ αἱρετός ἐπιτίθημι μῶμος
32 ἀπό σπινθήρ πῦρ πληθύνω ἀνθρακιά καί ἄνθρωπος ἁμαρτωλός εἰς αἷμα ἐνεδρεύω
33 προςἔχω ἀπό κακοῦργος πονηρός γάρ τεκταίνω μήποτε μῶμος εἰς ὁ αἰών δίδωμι σύ
34 ἐνοἰκίζω ἀλλότριος καί διαστρέφω σύ ἐν ταραχή καί ἀποἀλλοτριόω σύ ὁ ἴδιος σύ