1 μή ζηλόω γυνή ὁ κόλπος σύ μηδέ διδάσκω ἐπί σεαυτοῦ παιδεία πονηρός
2 μή δίδωμι γυνή ὁ ψυχή σύ ἐπιβαίνω αὐτός ἐπί ὁ ἰσχύς σύ
3 μή ὑποἀντάω γυνή ἑταιρίζω μήποτε ἐνπίπτω εἰς ὁ παγίς αὐτός
4 μετά ψάλλω μή ἐνδελεχίζω μήποτε ἁλίσκω ἐν ὁ ἐπιχείρημα αὐτός
5 παρθένος μή καταμανθάνω μήποτε σκανδαλίζω ἐν ὁ ἐπιτίμιον αὐτός
6 μή δίδωμι πόρνη ὁ ψυχή σύ ἵνα μή ἀποὀλλύω ὁ κληρονομία σύ
7 μή περιβλέπω ἐν ῥύμη πόλις καί ἐν ὁ ἐρῆμος αὐτός μή πλανάω
8 ἀποστρέφω ὀφθαλμός ἀπό γυνή εὔμορφος καί μή καταμανθάνω κάλλος ἀλλότριος ἐν κάλλος γυνή πολύς πλανάω καί ἐκ οὗτος φιλία ὡς πῦρ ἀνακαίω
9 μετά ὕπανδρος γυνή μή καταἧμαι ὁ σύνολος καί μή συμβολοκοπέω μετά αὐτός ἐν οἶνος μήποτε ἐκκλίνω ὁ ψυχή σύ ἐπί αὐτός καί ὁ πνεῦμα σύ ὀλισθαίνω εἰς ἀπώλεια
10 μή ἐν καταλείπω φίλος ἀρχαῖος ὁ γάρ πρόσφατος οὐ εἰμί ἔπισος αὐτός οἶνος νέος φίλος νέος ἐάν παλαιόω μετά εὐφροσύνη πίνω αὐτός
11 μή ζηλόω δόξα ἁμαρτωλός οὐ γάρ οἶδα τίς εἰμί ὁ καταστροφή αὐτός
12 μή εὐδοκέω ἐν εὐδοκία ἀσεβής μιμνήσκω ὅτι ἕως ᾅδης οὐ μή δικαιόω
13 μακράν ἀποἔχω ἀπό ἄνθρωπος ὅς ἔχω ἐξουσία ὁ φονεύω καί οὐ μή ὑποὀπτεύω φόβος θάνατος καΐἄν προςἔρχομαι μή πλημμελέω ἵνα μή ἀποαἱρέω ὁ ζωή σύ ἐπιγιγνώσκω ὅτι ἐν μέσος παγίς διαβαίνω καί ἐπί ἐπάλξις πόλις περιπατέω
14 κατά ὁ ἰσχύς σύ στοχάζομαι ὁ πλησίον καί μετά σοφός συνβουλεύω
15 μετά συνετός εἰμί ὁ διαλογισμός σύ καί πᾶς διήγησις σύ ἐν νόμος ὕψιστος
16 ἀνήρ δίκαιος εἰμί σύνδειπνος σύ καί ἐν φόβος κύριος εἰμί ὁ καύχημα σύ
17 ἐν χείρ τεχνίτης ἔργον ἐπιαἰνέω καί ὁ ἡγέομαι λαός σοφός ἐν λόγος αὐτός
18 φοβερός ἐν πόλις αὐτός ἀνήρ γλωσσώδης καί ὁ προπετής ἐν λόγος αὐτός μισέω