1 καί λυπέω κλαίω καί προςεὔχομαι μετά ὀδύνη λέγω
2 δίκαιος εἰμί κύριος καί πᾶς ὁ ἔργον σύ καί πᾶς ὁ ὁδός σύ ἐλεημοσύνη καί ἀλήθεια καί κρίσις ἀληθινός καί δίκαιος σύ κρίνω εἰς ὁ αἰών
3 μιμνήσκω ἐγώ καί ἐπιβλέπω ἐπί ἐγώ μή ἐγώ ἐκδικέω ὁ ἁμαρτία ἐγώ καί ὁ ἀγνόημα ἐγώ καί ὁ πατήρ ἐγώ ὅς ἁμαρτάνω ἐνώπιον σύ
4 παραἀκούω γάρ ὁ ἐντολή σύ δίδωμι ἐγώ εἰς διαρπαγή καί αἰχμαλωσία καί θάνατος καί παραβολή ὀνειδισμός πᾶς ὁ ἔθνος ἐν ὅς σκορπίζω
5 καί νῦν πολύς ὁ κρίσις σύ εἰμί ἀληθινός ἐκ ἐγώ ποιέω περί ὁ ἁμαρτία ἐγώ καί ὁ πατήρ ἐγώ ὅτι οὐ ποιέω ὁ ἐντολή σύ οὐ γάρ πορεύομαι ἐν ἀλήθεια ἐνώπιον σύ
6 καί νῦν κατά ὁ ἀρεστός ἐνώπιον σύ ποιέω μετά ἐγώ ἐπιτάσσω ἀναλαμβάνω ὁ πνεῦμα ἐγώ ὅπως ἀπολύω καί γίγνομαι γῆ διότι λυσιτελέω ἐγώ ἀποθνήσκω ἤ ζάω ὅτι ὀνειδισμός ψευδής ἀκούω καί λύπη εἰμί πολύς ἐν ἐγώ ἐπιτάσσω ἀπολύω ἐγώ ὁ ἀνάγκη ἤδη εἰς ὁ αἰώνιος τόπος μή ἀποστρέφω ὁ πρόσωπον σύ ἀπό ἐγώ
7 ἐν ὁ αὐτός ἡμέρα συνβαίνω ὁ θυγάτηρ ραγουηλ σαρρα ἐν ἐκβάτανα ὁ μηδία καί οὗτος ὀνειδίζω ὑπό παιδίσκος πατήρ αὐτός
8 ὅτι εἰμί δίδωμι ἀνήρ ἑπτά καί ἀσμοδαῖος ὁ πονηρός δαιμόνιον ἀποκτείνω αὐτός πρίν ἤ γίγνομαι αὐτός μετά αὐτός ὡς ἐν γυνή καί εἶπον αὐτός οὐ συνἵημι ἀποπνίγω σύ ὁ ἀνήρ ἤδη ἑπτά ἔχω καί εἷς αὐτός οὐ ὀνίνημι
9 τίς ἐγώ μαστιγόω εἰ ἀποθνήσκω βαδίζω μετά αὐτός μή ὁράω σύ υἱός ἤ θυγάτηρ εἰς ὁ αἰών
10 οὗτος ἀκούω λυπέω σφόδρα ὥστε ἀποἄγχομαι καί εἶπον εἷς μέν εἰμί ὁ πατήρ ἐγώ ἐάν ποιέω οὗτος ὄνειδος αὐτός εἰμί καί ὁ γῆρας αὐτός καταἄγω μετά ὀδύνη εἰς ᾅδης
11 καί δέω πρός ὁ θυρίς καί εἶπον εὐλογητός εἰμί κύριος ὁ θεός ἐγώ καί εὐλογητός ὁ ὄνομα σύ ὁ ἅγιος καί ἔντιμος εἰς ὁ αἰών εὐλογέω σύ πᾶς ὁ ἔργον σύ εἰς ὁ αἰών
12 καί νῦν κύριος ὁ ὀφθαλμός ἐγώ καί ὁ πρόσωπον ἐγώ εἰς σύ δίδωμι
13 εἶπον ἀπολύω ἐγώ ἀπό ὁ γῆ καί μή ἀκούω ἐγώ μηκέτι ὀνειδισμός
14 σύ γιγνώσκω κύριος ὅτι καθαρός εἰμί ἀπό πᾶς ἁμαρτία ἀνήρ
15 καί οὐ μολύνω ὁ ὄνομα ἐγώ οὐδέ ὁ ὄνομα ὁ πατήρ ἐγώ ἐν ὁ γῆ ὁ αἰχμαλωσία ἐγώ μονογενής εἰμί ὁ πατήρ ἐγώ καί οὐ ὑποἄρχω αὐτός παιδίον ὅς κληρονομέω αὐτός οὐδέ ἀδελφός ἐγγύς οὐδέ ὑποἄρχω αὐτός υἱός ἵνα συντηρέω ἐμαυτοῦ αὐτός γυνή ἤδη ἀποὀλλύω ἐγώ ἑπτά ἵνα τίς ἐγώ ζάω καί εἰ μή δοκέω σύ ἀποκτείνω ἐγώ ἐπιτάσσω ἐπιβλέπω ἐπί ἐγώ καί ἐλεέω ἐγώ καί μηκέτι ἀκούω ἐγώ ὀνειδισμός
16 καί εἰςἀκούω ὁ προσευχή ἀμφότεροι ἐνώπιον ὁ δόξα ὁ μέγας ραφαηλ
17 καί ἀποστέλλω ἰάομαι ὁ δύο ὁ τωβιτ λεπίζω ὁ λεύκωμα καί σαρραν ὁ ὁ ραγουηλ δίδωμι τωβείας ὁ υἱός τωβιτ γυνή καί δέω ἀσμοδαῖος ὁ πονηρός δαιμόνιον διότι τωβείας ἐπιβάλλω κληρονομέω αὐτός ἐν αὐτός ὁ καιρός ἐπιστρέφω τωβιτ εἰςἔρχομαι εἰς ὁ οἶκος αὐτός καί σαρρα ὁ ὁ ραγουηλ καταβαίνω ἐκ ὁ ὑπερῷον αὐτός