1 διά οὗτος διά ὅμοιος κολάζω ἀξίως καί διά πλῆθος κνώδαλον βασανίζω
2 ἀντί ὅς κόλασις εὐεργετέω ὁ λαός σύ εἰς ἐπιθυμία ὄρεξις ξένος γεῦσις τροφή ἑτοιμάζω ὀρτυγομήτρα
3 ἵνα ἐκεῖνος μέν ἐπιθυμόω τροφή διά ὁ εἰδέχθεια ὁ ἐπι ἀποστέλλω καί ὁ ἀναγκαῖος ὄρεξις ἀποστρέφω αὐτός δέ ἐπί ὀλίγος ἐνδεής γίγνομαι καί ξένος μεταἔχω γεῦσις
4 δέω γάρ ἐκεῖνος μέν ἀπαραίτητος ἔνδεια ἐπιἔρχομαι τυραννέω οὗτος δέ μόνον δεικνύω πῶς ὁ ἐχθρός αὐτός βασανίζω
5 καί γάρ ὅτε αὐτός δεινός ἐπιἔρχομαι θηρίον θυμός δῆγμα τε σκολιός διαφθείρω ὄφις οὐ μέχρι τέλος μένω ὁ ὀργή σύ
6 εἰς νουθεσία δέ πρός ὀλίγος ταράσσω σύμβολον ἔχω σωτηρία εἰς ἀνάμνησις ἐντολή νόμος σύ
7 ὁ γάρ ἐπιστρέφω οὐ διά ὁ θεωρέω σώζω ἀλλά διά σύ ὁ πᾶς σωτήρ
8 καί ἐν οὗτος δέ πείθω ὁ ἐχθρός ἐγώ ὅτι σύ εἰμί ὁ ῥύομαι ἐκ πᾶς κακός
9 ὅς μέν γάρ ἀκρίς καί μυῖα ἀποκτείνω δῆγμα καί οὐ εὑρίσκω ἴαμα ὁ ψυχή αὐτός ὅτι ἄξιος εἰμί ὑπό τοιοῦτος κολάζω
10 ὁ δέ υἱός σύ οὐδέ ἰοβόλος δράκων νικάω ὀδούς ὁ ἔλεος γάρ σύ ἀντι παραἔρχομαι καί ἰάομαι αὐτός
11 εἰς γάρ ὑπόμνησις ὁ λόγιον σύ ἐνκεντρίζω καί ὀξέως διασώζω ἵνα μή εἰς βαθύς ἐνπίπτω λήθη ἀπερίσπαστος γίγνομαι ὁ σός εὐεργεσία
12 καί γάρ οὔτε βοτάνη οὔτε μάλαγμα θεραπεύω αὐτός ἀλλά ὁ σός κύριος λόγος ὁ πᾶς ἰάομαι
13 σύ γάρ ζωή καί θάνατος ἐξουσία ἔχω καί καταἄγω εἰς πύλη ᾅδης καί ἀναἄγω
14 ἄνθρωπος δέ ἀποκτείνω μέν ὁ κακία αὐτός ἐκἔρχομαι δέ πνεῦμα οὐ ἀναστρέφω οὐδέ ἀναλύω ψυχή παραλαμβάνω
15 ὁ δέ σός χείρ φεύγω ἀδύνατος εἰμί
16 ἀρνέομαι γάρ σύ οἶδα ἀσεβής ἐν ἰσχύς βραχίων σύ μαστιγόω ξένος ὑετός καί χάλαζα καί ὄμβρος διώκω ἀπαραίτητος καί πῦρ κατα ἀναἁλίσκω
17 ὁ γάρ παράδοξος ἐν ὁ πᾶς σβέννυμι ὕδωρ πολύς ἐνἐργέω ὁ πῦρ ὑπέρμαχος γάρ ὁ κόσμος εἰμί δίκαιος
18 ποτέ μέν γάρ ἡμερόομαι φλόξ ἵνα μή καταφλέγω ὁ ἐπί ἀσεβής ἀποστέλλω ζῷον ἀλλά αὐτός βλέπω οἶδα ὅτι θεός κρίσις ἐλαύνω
19 ποτέ δέ καί μεταξύ ὕδωρ ὑπέρ ὁ πῦρ δύναμις φλέγω ἵνα ἄδικος γῆ γένημα διαφθείρω
20 ἀντί ὅς ἄγγελος τροφή ψωμίζω ὁ λαός σύ καί ἕτοιμος ἄρτος ἀπό οὐρανός παραἔχω αὐτός ἀκοπιάστως πᾶς ἡδονή ἰσχύω καί πρός πᾶς ἁρμόνιος γεῦσις
21 ὁ μέν γάρ ὑπόστασις σύ ὁ σός πρός τέκνον ἐνφανίζω γλυκύτης ὁ δέ ὁ προςφέρω ἐπιθυμία ὑποἠρετέω πρός ὅς τις βούλομαι μετακιρνάομαι
22 χιών δέ καί κρυστάλλος ὑπομένω πῦρ καί οὐ τήκω ἵνα γιγνώσκω ὅτι ὁ ὁ ἐχθρός καρπός καταφθείρω πῦρ φλέγω ἐν ὁ χάλαζα καί ἐν ὁ ὑετός διαστράπτω
23 οὗτος πάλιν δέ ἵνα τρέφω δίκαιος καί ὁ ἴδιος ἐπιλανθάνω δύναμις
24 ὁ γάρ κτίσις σύ ὁ ποιέω ὑποἠρετέω ἐπιτείνω εἰς κόλασις κατά ὁ ἄδικος καί ἀναἵημι εἰς εὐεργεσία ὑπέρ ὁ ἐπί σύ πείθω
25 διά οὗτος καί τότε εἰς πᾶς μεταλλεύω ὁ παντοτρόφος σύ δωρεά ὑποἠρετέω πρός ὁ ὁ δέω θέλησις
26 ἵνα μανθάνω ὁ υἱός σύ ὅς ἀγαπάω κύριος ὅτι οὐ ὁ γένεσις ὁ καρπός τρέφω ἄνθρωπος ἀλλά ὁ ῥῆμα σύ ὁ σύ πιστεύω διατηρέω
27 ὁ γάρ ὑπό πῦρ μή φθείρω ἁπλῶς ὑπό βραχύς ἀκτίς ἥλιος θερμαίνω τήκω
28 ὅπως γνωστός εἰμί ὅτι δέω φθάνω ὁ ἥλιος ἐπί εὐχαριστία σύ καί πρός ἀνατολή φῶς ἐντυγχάνω σύ
29 ἀχάριστος γάρ ἐλπίς ὡς χειμέριος πάχνη τήκω καί ῥυόμαι ὡς ὕδωρ ἄχρηστος