1 καί γίγνομαι ἐν ὁ τέταρτος ἔτος ἐπί δαρεῖος ὁ βασιλεύς γίγνομαι λόγος κύριος πρός ζαχαρίας τετράς ὁ μήν ὁ ἔνατος ὅς εἰμί χασελευ
2 καί ἐκ ἀποστέλλω εἰς βαιθηλ σαρασαρ καί αρβεσεερ ὁ βασιλεύς καί ὁ ἀνήρ αὐτός ὁ ἐκἱλάσκομαι ὁ κύριος
3 λέγω πρός ὁ ἱερεύς ὁ ἐν ὁ οἶκος κύριος παντοκράτωρ καί πρός ὁ προφήτης λέγω εἰςἐρχομαι ὧδε ἐν ὁ μήν ὁ πέμπτος ὁ ἁγίασμα καθότι ποιέω ἤδη ἱκανός ἔτος
4 καί γίγνομαι λόγος κύριος ὁ δύναμις πρός ἐγώ λέγω
5 εἶπον πρός ἅπας ὁ λαός ὁ γῆ καί πρός ὁ ἱερεύς λέγω ἐάν νηστεύω ἤ κόπτω ἐν ὁ πέμπτος ἤ ἐν ὁ ἕβδομος καί ἰδού ἑβδομήκοντα ἔτος μή νηστεία νηστεύω ἐγώ
6 καί ἐάν ἐσθίω ἤ πίνω οὐ σύ ἐσθίω καί σύ πίνω
7 οὐ οὗτος ὁ λόγος εἰμί ὅς λαλέω κύριος ἐν χείρ ὁ προφήτης ὁ ἔμπροσθεν ὅτε εἰμί ἰερουσαλήμ καταοἰκέω καί εὐθηνέω καί ὁ πόλις αὐτός κυκλόθεν καί ὁ ὀρεινή καί ὁ πεδεινός καταοἰκέω
8 καί γίγνομαι λόγος κύριος πρός ζαχαριας λέγω
9 ὅδε λέγω κύριος παντοκράτωρ κρίμα δίκαιος κρίνω καί ἔλεος καί οἰκτιρμός ποιέω ἕκαστος πρός ὁ ἀδελφός αὐτός
10 καί χήρα καί ὀρφανός καί προσήλυτος καί πένης μή καταδυναστεύω καί κακία ἕκαστος ὁ ἀδελφός αὐτός μή μνησικακέω ἐν ὁ καρδία σύ
11 καί ἀπειθέω ὁ προςἔχω καί δίδωμι νῶτον παραφρονέω καί ὁ οὖς αὐτός ἐβάρυναν ὁ μή εἰςἀκούω
12 καί ὁ καρδία αὐτός τάσσω ἀπειθής ὁ μή εἰςἀκούω ὁ νόμος ἐγώ καί ὁ λόγος ὅς ἐκ ἀποστέλλω κύριος παντοκράτωρ ἐν πνεῦμα αὐτός ἐν χείρ ὁ προφήτης ὁ ἔμπροσθεν καί γίγνομαι ὀργή μέγας παρά κύριος παντοκράτωρ
13 καί εἰμί ὅς τρόπος εἶπον καί οὐ εἰςἀκούω αὐτός οὕτως κράζω καί οὐ μή εἰςἀκούω λέγω κύριος παντοκράτωρ
14 καί ἐκβάλλω αὐτός εἰς πᾶς ὁ ἔθνος ὅς οὐ γιγνώσκω καί ὁ γῆ ἀπο ἀναἵζω κατόπισθεν αὐτός ἐκ διαὁδεύω καί ἐκ ἀναστρέφω καί τάσσω γῆ ἐκλεκτός εἰς ἀφανισμός